Dergiler / İstanbul Hukuk Mecmuası / 2021 / Cilt: 79 - Sayı: 1

Uluslararası Siber Güvenlik Normları ve Sorumlu Siber Egemenlik

International Cybersecurity Norms and Responsible Cyber Sovereignty

Sayfa
345–376
Yayın Tarihi
2021-04-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Makale, Birleşmiş Milletler’in Birinci Komitesi altında görev yapan Açık Uçlu Çalışma Grubu’nun 2021 yılındaki nihai raporunun siber alanda sorumlu devlet davranışına ilişkin normların ilk aşamadan ikinci aşamaya geçmesi bakımından kritik öneme sahip olduğunu iddia edecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Başlangıçta, devlet düzenlemesi ve müdahalesinden arınmış kişiler-arası özgür ve açık bir iletiş im, haberleş me ve paylaş ma alanı olarak tahayyül edilen siber alan kısa sürede ulusal ve küresel siyasetin temel bir konusu haline gelmiştir. 2007’de Estonya’ya, 2008’de Gürcistan’a ve 2010’da İran’a yönelik devlet-destekli olduğu iddia edilen siber operasyonlar, siber güvenliğin ulusal ve uluslararası bir güvenlik meselesine dönüşmesinde önemli rol oynamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu makale, Martha Finnemore ve Kathryn Sikkink (1998) tarafından geliştirilen normların yaşam döngüsü modeli çerçevesinde Birleşmiş Milletler’in silahsızlanma ve uluslararası güvenlik konuları ile ilgilenen Birinci Komitesi’nde yirmi yıldan uzun bir süredir uluslararası güvenlik bağlamında devletlerin siber teknoloji kullanımlarına yönelik sürdürülen müzakerelere odaklanarak uluslararası siber güvenlik normlarının ortaya çıkışına ve siber alana ilişkin uluslararası rejimlerin oluşumunun ilk aşamasına, yani norm yaşam döngüsünün başlangıcına ışık tutmayı amaçlamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Makale, Birleşmiş Milletler’in Birinci Komitesi altında görev yapan Açık Uçlu Çalışma Grubu’nun 2021 yılındaki nihai raporunun siber alanda sorumlu devlet davranışına ilişkin normların ilk aşamadan ikinci aşamaya geçmesi bakımından kritik öneme sahip olduğunu iddia edecektir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2007 Verileri
⚙️Değişkenler:Uluslararası siyaset · Uluslararası normlar · Uluslararası siber güvenlik

Özet

Başlangıçta, devlet düzenlemesi ve müdahalesinden arınmış kişiler-arası özgür ve açık bir iletiş im, haberleş me ve paylaş ma alanı olarak tahayyül edilen siber alan kısa sürede ulusal ve küresel siyasetin temel bir konusu haline gelmiştir. 2007’de Estonya’ya, 2008’de Gürcistan’a ve 2010’da İran’a yönelik devlet-destekli olduğu iddia edilen siber operasyonlar, siber güvenliğin ulusal ve uluslararası bir güvenlik meselesine dönüşmesinde önemli rol oynamıştır. Her ne kadar siber diplomasi ve uluslararası hukuk, siber alanın militerleşmesini geriden takip etse de son on yılda uluslararası siber güvenlik normların benimsenmesi amacıyla birçok uluslararası girişim olmuştur. Bu makale, Martha Finnemore ve Kathryn Sikkink (1998) tarafından geliştirilen normların yaşam döngüsü modeli çerçevesinde Birleşmiş Milletler’in silahsızlanma ve uluslararası güvenlik konuları ile ilgilenen Birinci Komitesi’nde yirmi yıldan uzun bir süredir uluslararası güvenlik bağlamında devletlerin siber teknoloji kullanımlarına yönelik sürdürülen müzakerelere odaklanarak uluslararası siber güvenlik normlarının ortaya çıkışına ve siber alana ilişkin uluslararası rejimlerin oluşumunun ilk aşamasına, yani norm yaşam döngüsünün başlangıcına ışık tutmayı amaçlamaktadır. Makale, Birleşmiş Milletler’in Birinci Komitesi altında görev yapan Açık Uçlu Çalışma Grubu’nun 2021 yılındaki nihai raporunun siber alanda sorumlu devlet davranışına ilişkin normların ilk aşamadan ikinci aşamaya geçmesi bakımından kritik öneme sahip olduğunu iddia edecektir.

Abstract

Initially envisioned as a free and open communication space between people, free from state regulation and intervention, cyberspace has become a fundamental subject of national and global politics over the last decade. Allegedly state-sponsored cyber operations against Estonia in 2007, Georgia in 2008 and Iran in 2010 played an important role in turning cybersecurity into a national and international security issue. Although the development of cyber diplomacy and international cybersecurity law were left behind the militarization of cyberspace, nevertheless, there have been many international initiatives to adopt international cybersecurity norms in the past decade. Within the framework of the life cycle model of the norms developed by Martha Finnemore and Kathryn Sikkink (1998), this article aims to shed light on the emergence of international cybersecurity norms by focusing on the negotiations held at the First Committee of the United Nations for more than twenty years. The article argues that those negotiations held under the First Committee dealing with disarmament and international security issues indicate the first stage of the formation of international rules related to cyberspace, and the negotiations to be completed under the UN Open-Ended Working Group in 2021 is critical for the transition of international cybersecurity norms from the first to the second stage.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ELDEM, T. (2021). Uluslararası Siber Güvenlik Normları ve Sorumlu Siber Egemenlik. İstanbul Hukuk Mecmuası, Cilt: 79 - Sayı: 1, 345–376. https://ajindex.com/articles/233094

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Acharya A, ‘How Ideas Spread: Whose Norms Matter? Norm Localization and Institutional Change in Asian Regionalism’ (2004) 58 (2) International Organization 239–75. Chesney R ve Citron D, ‘Deepfakes and the New Disinformation War: The Coming Age of Post-Truth Geopolitics’ (January / February 2019) Foreign Affairs 147–155. Choucri N ve Clark D D, ‘Who Controls Cyberspace?’ (2013) 69 (5) Bulletin of the Atomic Scientists 21–31.
  2. Choucri N ve Clark D D, International Relations in the Cyber Age: The Co-Evolution Dilemma (The MIT Press, 2019). Clark D ‘Characterizing Cyberspace: Past, Present and Future’ (2010) MIT/CSAIL Working Paper,  https://projects.csail.mit.edu/ecir/wiki/images/7/77/Clark_Characterizing_cyberspace_1-2r.pdf > Çelik Ş, ‘Stuxnet Saldırısı ve ABD’nin Siber Savaş Stratejisi: Uluslararası Hukukta Kuvvet Kullanmaktan Kaçınma İlkesi Çerçevesinde Bir Değerlendirme’ (2013) 15 (1) Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 137-175. Darıcılı A B, ‘Demokrat Parti Hack Skandalı Bağlamında ABD ve RF'nin Siber Güvenlik Stratejilerinin Analizi’, (2017) 1 (1) Ulisa: Uluslararası Çalışmalar Dergisi, 1-24. Deibert R J ve Crete-Nishihata M, ‘Global Governance and the Spread of Cyberspace Controls’ (2012) 18 Global Governance 339-361. Deibert R J ve Rohozinski R, ‘Risking Security: Policies and Paradoxes of Cyberspace Security’ (2010) 4 (1) International Political Sociology 15–32.
  3. Deibert R J, Rohoinski R ve Crete-Nishihata M, ‘Cyclones in Cyberspace: Information Shaping and Denial in the 2008 Russia–Georgia War’ (2012) 43 (1) Security Dialogue 3–24.
  4. Deibert R, The Geopolitics of Cyberspace after Snowden (2015) 114 (768) Current History 9-15. Dutton W H ve Peltu M, ‘The Emerging Internet Governance Mosaic: Connecting the Pieces’ (2017) 12 Information Polity 63–81.
  5. Duygulu Ş, Dönüşen Savaşların Değişen Araçları (SETA, 2019). Ebert H ve Maurer T ‘Contested Cyberspace and Rising Powers’ (2013) 34 (6) Third World Quarterly 1054–1074. Farwell J P ve Rohozinski R, ‘Stuxnet and the Future of Cyber War’ (2011) 53 (1) Survival 23-40, DOI: 10.1080/00396338.2011.555586 Feick J ve Werle R, ‘Regulation of Cyberspace’ icinde Robert Baldwin, Martin Cave, ve Martin Lodge (der.), The Oxford Handbook of Regulation (Oxford University Press, 2010) 523-547.
  6. Ferrara E, Disinformation and Social Bot Operations in the Run Up to the 2017
  7. French Presidential Election (2017) 22 (8) First Monday, https://doi.org/10.5210/fm.v22i8.8005 Finnemore M ve Hollis D B, ‘Constructing Norms fo