Dergiler / İstanbul Hukuk Mecmuası / 2016 / Cilt: 74 - Sayı: 2

HUKUKUN ERDEMİ VE FULLER’IN AHLAKLARI

VIRTUE OF LAW AND MORALITIES OF FULLER

Sayfa
573–590
Yayın Tarihi
2016-12-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Makale, klasik Yunan felsefesini hatırlatarak, bu görüşe neden hukukun erdemi diyebileceğimizi ve Fuller’ın iddiasını temellendirirken doğal hukukun maddi amaçlarından vazgeçişini özetliyor.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Doğal hukukun ve teleolojik görüşün çağdaş temsilcisi olan Fuller, başyapıtı Hukukun Ahlakı’nda dört farklı ahlaktan bahsetmiştir: ödev ahlakı, gaye ahlakı, hukukun iç ve dış ahlakı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu dört ahlak teleolojik görüş açısından bir bütün oluşturur.
💡
Sonuç & Katkı:Makale, klasik Yunan felsefesini hatırlatarak, bu görüşe neden hukukun erdemi diyebileceğimizi ve Fuller’ın iddiasını temellendirirken doğal hukukun maddi amaçlarından vazgeçişini özetliyor.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hukuki ahlak · teleolojik doğal hukuk · erdem

Özet

Doğal hukukun ve teleolojik görüşün çağdaş temsilcisi olan Fuller, başyapıtı Hukukun Ahlakı’nda dört farklı ahlaktan bahsetmiştir: ödev ahlakı, gaye ahlakı, hukukun iç ve dış ahlakı. Bu dört ahlak teleolojik görüş açısından bir bütün oluşturur. Makale, klasik Yunan felsefesini hatırlatarak, bu görüşe neden hukukun erdemi diyebileceğimizi ve Fuller’ın iddiasını temellendirirken doğal hukukun maddi amaçlarından vazgeçişini özetliyor.

Abstract

Lon Fuller, who is one of main figures of contemporary natural law theory, in his magnum opus The Morality of Law, talks about four different moralities; morality of duty, morality of aspiration, internal and external moralities of law. These are all together making a unity from teleological viewpoint. So, in this artic- le, I, by mentioning Greek thought, will try to explain why Fuller's stand can be called virtue of law and how he is abandoning the substantive aims of natural law doctrine while justifying his own claim.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İşsevenler, O. V. (2016). HUKUKUN ERDEMİ VE FULLER’IN AHLAKLARI. İstanbul Hukuk Mecmuası, Cilt: 74 - Sayı: 2, 573–590. https://ajindex.com/articles/231175

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Aki İrem, “Lon L. Fuller’da Hukukun Iç Ahlakı”, AUHFD, 64, 2015.
  2. Aristoteles, Politika, çev. Mete Tunçay, Remzi Kitabevi, 2014.
  3. Austin, Hukukun Belirlenmiş Alanı, çev. Saim Üye, Ülker Yükselbaba, Umut Koloş İstanbul, Tekin Yayınları, 2014.
  4. Aktaş Sururi, Prosedürel Doğal Hukuk Lon F. Fuller’ın Hukuk Kavramı, s. 14vd., Özlem Doğan, Etik: Ahlak Felsefesi, İstanbul, Notos Kitap, 2014.
  5. Francis Peters, Antik Yunan Felsefesi Terimleri Sözlüğü, çev. Hakkı Hün- ler, İstanbul, Paradigma Yayıncılık, 2004. Gülriz Uygur, “İoanna Kuçuradi’nin Görüşlerinden Hareketle Hukuk Normlarının Türetilmesindeki Temel Problem: Etik mi Ahlak mı?”, Çağın Olayları Arasında Ioanna Kuçuradi, Ed. B.Çotuksöken - G.Uygur -H.Şimga, Tarihçi Kitabevi, İstanbul 2014. Gülriz Uygur, “Hukuk Kavramı: Normların Türetilmesi ve Geçerliliği Ayrı Sorunlar Mıdır? İnsan Hakları Bakımından Bir Değerlendirme”, Felsefe Söyleşileri, ed. Betül Çotuksöken- Ahu Tunçel, T.C. Maltepe Üniversitesi Yayınları, 2011. Joseph Raz, “Kelsen’in Temel Norm Kuramı”, çev. Şule Şahin Ceylan, AUHFD, 62 (4) 2013: 1169-1193.
  6. Fuller, Hukukun Ahlakı, çev. Engin Arıkan, İstanbul, Tekin Yayınevi, 2016.
  7. Homeros, İlyada, çev. Azra Erat- A. Kadir, Can Yayınları, 1999.
  8. Işıktaç Yasemin, Hukuk Felsefesi, Filiz Kitabevi, 2010.
  9. Kuçuradi, Etik İlkeler ve Hukuk, HFSA 8, ed. Hayrettin Ökçesiz, İstanbul Barosu Yayını, 2003. Metin Sevtap, “Lon. F. Fuller ve Prosedürel Doğal Hukuk Yaklaşımı”, Çağdaş Hukuk Düşüncesine Giriş, Ed. Ertuğrul Uzun, İthaki Yayınları, 2015.
  10. Özcan M. Tevfik, Hukuk Sosyolojisi, İstanbul, 4. Baskı,
  11. İstanbul, Oniki Levha Yayınları, 2011.
  12. Nietzsche, Ahlakın Soykütüğü, çev. Ahmet İnam, 4. Baskı,
  13. İstanbul, Say Yayınları, 2010.
  14. Platon, Menon, Çeviren ve Yorumlayan: Ahmet Cevizci, 2. Baskı,
  15. Bursa, Sentez Yayıncılık, 2009.
  16. Platon, Sokrates’in Savunması, Çev. Erman Gören, İstanbul, Kabalcı Yayınevi, 2006.
  17. İsmail Tunalı, Estetik, Cem Yayınları, 1984.
  18. W.K.C. Guthrie, İlkçağ Felsefesi Tarihi, çev. Ahmet Cevizci, 2. Baskı,
  19. Ankara, Gündoğan Yayınları, 1999.