KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / OPUS Toplum Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 10 Sayı: 17

Okul Yöneticilerinin Dedikodu ve Dedikodu Yönetimine İlişkin Görüşleri

Opinions of School Administrators on Gossip and Gossip Management

Faruk LEVENT
Gözde TÜRKMENOĞLU
Sayfa
787–814
Yayın Tarihi
2019-03-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgulara göre katılımcıların çoğu, dedikoduyu kişinin arkasından olumsuz konuşma olarak tanımlamıştır ve okulda en fazla öğrenci-öğretmen ilişkileri, haftalık ders programı ve mesleki yeterliliklerin dedikodu konusu yapıldığını belirtmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, okul yöneticilerinin okullardaki dedikodu ve dedikodu yönetimine ilişkin görüşlerini incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubunu, Tekirdağ ili Çorlu ilçesinde bulunan ve devlet okullarında görev yapan 23 okul yöneticisi oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgulara göre katılımcıların çoğu, dedikoduyu kişinin arkasından olumsuz konuşma olarak tanımlamıştır ve okulda en fazla öğrenci-öğretmen ilişkileri, haftalık ders programı ve mesleki yeterliliklerin dedikodu konusu yapıldığını belirtmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Okul Yöneticisi · dedikodu · dedikodu yönetimi

Özet

Bu çalışmanın amacı, okul yöneticilerinin okullardaki dedikodu ve dedikodu yönetimine ilişkin görüşlerini incelemektir. Nitel araştırma yöntemlerinden biri olan olgu bilim (fenomenoloji) ile desenlenen bu araştırmanın çalışma grubunu belirlemek üzere amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik örneklemesi yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, Tekirdağ ili Çorlu ilçesinde bulunan ve devlet okullarında görev yapan 23 okul yöneticisi oluşturmaktadır. Çalışma grubunda yer alan okul yöneticilerinden görüşme yoluyla veri toplanabilmesi için yarı yapılandırılmış görüşme formu geliştirilmiştir. Araştırmada elde edilen veriler içerik analizi tekniği ile çözümlenmiştir. Elde edilen bulgulara göre katılımcıların çoğu, dedikoduyu kişinin arkasından olumsuz konuşma olarak tanımlamıştır ve okulda en fazla öğrenci-öğretmen ilişkileri, haftalık ders programı ve mesleki yeterliliklerin dedikodu konusu yapıldığını belirtmiştir. Ayrıca katılımcılar, dedikodu yönetimine ilişkin dedikodu yapanların ikaz edilmesinin, yönetimde şeffaflığın, eleştiriye açıklığın ve etkili iletişimin önemine dikkat çekmişlerdir.

Abstract

The purpose of this study was to examine the opinions of school administrators on gossip and gossip management in schools. This research was designed with phenomenology, which is one of the qualitative research methods. In order to determine the study group of the research, maximum variation sampling method, which is one of the purposeful sampling methods, was used. The study group of the research was composed of 23 school administrators who work in public schools in the province of Çorlu, Tekirdağ, Turkey. A semi-structured interview form was developed to collect data from school administrators in the study group. The data obtained from the research were analyzed by content analysis technique. According to the findings, most of the participants explained gossip as negative talk behind someone’s back and stated that student-teacher relations, weekly course schedule and professional competences were mostly subject of gossip. In addition, with respect to gossip management, the participants pointed out the importance of giving to gossiper a warning, transparency in management and openness to criticism and communication.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

LEVENT, F., TÜRKMENOĞLU, G. (2019). Okul Yöneticilerinin Dedikodu ve Dedikodu Yönetimine İlişkin Görüşleri. OPUS Toplum Araştırmaları Dergisi, Cilt: 10 Sayı: 17, 787–814. https://ajindex.com/articles/231069

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Akande, A., ve Odewale, F. (1994). One more time: How to stop company rumours. Leadership and Organization Development Journal, 15(4), 27-30.
  2. Anderson, B. (1995). Less gossip, better schools. The Education Digest, 61(4), 19-22.
  3. Aydın, M. (2007). Eğitim yönetimi. Ankara:
  4. Hatiboğlu Yayıncılık. Ball, S. J., ve Vincent, C. (1998). I heard it on the grapevine: Hot knowledge and school choice. British Journal of Sociology of Education, 19(3), 377-400.
  5. Başaran, İ. E. (2004). Yönetimde insan ilişkileri: Yönetsel davranış. Ankara:
  6. Nobel Yayıncılık. Ben-Ze'ev, A. (1994). The vindication of gossip. In R. F. Goodman, and A. Ben-Ze'ev (Eds) Good gossip (pp.11-24).
  7. Lawrence, KS: University Press of Kansas. Bowditch, J. L., ve Buono, A. F. (2005). A primer on organizational behavior (6th ed.). New York: Wiley. Brock, B. L., ve Grady, M. L. (2009). From difficult teachers to dynamic teams. Thousand Oaks, CA: Corwin. Burke, L. A., ve Wise, J. M. (2003). The effective care, handling, and pruning of the office grapevine. Business Horizons, 46, 71-76.
  8. Christensen, L. B., Johnson, R. B., ve Turner, L. A. (2015). Araştırma yöntemleri desen ve analiz. Ankara:
  9. Anı Yayıncılık. Crampton, S. M., Hodge, J. W., ve Mishra, J. M. (1998). The informal communication network: Factors influencing grapevine activity. Public Personnel Management, 27(4), 569-585.
  10. Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage. Coleman, M. (2012).
  11. Interviews. In Coleman, M., Briggs, A. R. J. and Morrison, M. (eds.) Research methods in educational leadership and management, (pp. 250-266). London: Sage. Çalık, T. (2003). Performans yönetimi: Tanımlar, kavramlar, ilkeler. Ankara:
  12. Gündüz Eğitim ve Yayıncılık. DiFonzo, N., ve Bordia, P. (1998). A tale of two corporations: Managing uncertainty during organizational change. Human Resource Management, 37, 295-303.
  13. DiFonzo, N., ve Bordia, P. (2000). How top PR professionals handle hearsay: Corporate rumors, their effects, and strategies to manage them. Public Relations Review, 26(2), 173-190.
  14. DiFonzo, N., ve Bordia, P. (2006). Rumor in organizational contexts. In Donald A. Hantula (Ed) Advances in theory and methodology in social and organizational psychology. Mahwah, NJ: Laurence Erlbaum Publisher.
  15. DiFonzo, N., ve Bordia, P. (2007). Rumor psychology: Social and organizational approaches. Washington, DC: American Psychological Association. Dijkstra, M., Beersma, B., ve van Leeuwen, J. (20