KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2021 / Cilt: 22 - Sayı: 1

Hakikat Sonrası Bilincin Siber-Mekân Üzerinden Üretimi: Ağdaşın Kamusal Mekânı

Production of Post-Truth Consciousness Through Cyber Space: Public space of the Netizen

Evren ÜLKERYILDIZ
Nilay ÖZCAN USLU
Sayfa
293–303
Yayın Tarihi
2021-06-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda araştırmada yöntem olarak siber-mekânın yapısını tanımlamak üzere; zaman – bilgi – aşırı-gerçeklik boyutları barındırdığına dair hipotetik bir model önerilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın temel amacı siber-mekânda var olma deneyiminin gerçekleştirildiği bilincin hangi kuramsal değer sistemleri neticesinde oluşturulduğunu sorgulamaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Benzer yaklaşımla ağdaşın bilincini şekillendiren, aşırı-gerçeklik boyutunun yarattığı kimlik ve simulakrum değer düzlemlerinin nasıl oluştuğu bu araştırma kapsamında betimsel analiz yöntemiyle sorgulanmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda araştırmada yöntem olarak siber-mekânın yapısını tanımlamak üzere; zaman – bilgi – aşırı-gerçeklik boyutları barındırdığına dair hipotetik bir model önerilmektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:sibermekan · hakikat-sonrası · ağdaş

Özet

Bu çalışmanın temel amacı siber-mekânda var olma deneyiminin gerçekleştirildiği bilincin hangi kuramsal değer sistemleri neticesinde oluşturulduğunu sorgulamaktır. Bu noktada çalışma, kamusal mekânın temel öznesi olan vatandaşın siber-mekândaki karşılığı olarak ağdaşa dönüştüğü varsayımı üzerine kuruludur. Benzer yaklaşımla ağdaşın bilincini şekillendiren, aşırı-gerçeklik boyutunun yarattığı kimlik ve simulakrum değer düzlemlerinin nasıl oluştuğu bu araştırma kapsamında betimsel analiz yöntemiyle sorgulanmaktadır. Araştırmanın temel soruları; siber-mekânda ağdaşın toplumsal kanaatlerinin hangi kuramsal düzlemlerden geçerek oluşturulduğu ve bu süreçte rasyonel aklın eleştirel filtresinin yerini ne tür bir gerçekliğin aldığıdır. Bu bağlamda araştırmada yöntem olarak siber-mekânın yapısını tanımlamak üzere; zaman – bilgi – aşırı-gerçeklik boyutları barındırdığına dair hipotetik bir model önerilmektedir. Önerilen modelde siber-mekânın kamusallığına dair bulgular betimsel analiz yöntemiyle tartışılmaktadır. Öte yandan önerilen modelin kamusallığı betimleme kapsamı; (1) temsil nesnesi (bilgi), (2) temsil aracı (ekran düzlemi), (3) temsil öznesi; ağdaş (kimlik düzlemi) perspektiflerinden incelenmektedir. Araştırma neticesinde siber-mekânın hakikat-sonrası bilinç ile oluşturulmuş nesnel gerçekliklerin öznel gerçekliklerle yer değiştirilerek sürekli paylaşım yoluyla meşrulaştırıldığı, döngüsel bir üretim praksisine dayandığı sonucuna ulaşılmaktadır.

Abstract

In this study it is hypothesized that cyberspace is an artificial virtual reality; which is simulated as time - knowledge - hyper-reality dimensions. It is also argued that the experience of existence in cyberspace is realized with consciousness rather than the body, but that consciousness is produced as an interactive digital habitat consisting of post-truth norms which has lost its references as a critical filter of public debate and rational reasoning. Cyber-space can be analyzed according to its public nature. In that sense; cyber-space is discussed with proposed model: (1) the representation object (knowledge), (2) representation tool (screen), (3) the subject of representation; netizen (identity plane) dimensions. As a result, it is possible to argue that cyber-space is based on a cyclical production praxis, where the objective realities created with post-truth consciousness are justified by substituting subjective realities through continuous sharing.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÜLKERYILDIZ, E., USLU, N. Ö. (2021). Hakikat Sonrası Bilincin Siber-Mekân Üzerinden Üretimi: Ağdaşın Kamusal Mekânı. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 1, 293–303. https://ajindex.com/articles/230457

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Anders, P. (2001). Anthropic cyberspace: defining electronic space from first principles. Leonardo, 34(5), 409-416.
  2. Atay, T. (2017). Görünüyorum o halde varım–meşrutiyet çağı’nda kültür ve insan: İstanbul:
  3. Can Yayınları.
  4. Barlas, M. A., ve Çalışkan, O. (2006). Virtual space as a public sphere: rethinking the political and professional agenda of spatial planning and design. METU JFA, 23(2), 1-20.
  5. Baudrillard, J. (1994a). L'illusion de la fin: Stanford University Press.
  6. Baudrillard, J. (1994b). Simulacra and simulation: University of Michigan Press.
  7. Baudrillard, J. (2000). The vital illusion: Columbia University Press.
  8. Baudrillard, J. (2016). The consumer society: Myths and structures: Sage. Baudrillard, J., ve Maclean, M. (1985). The masses: The implosion of the social in the media. New Literary History, 16(3), 577-589.
  9. Benedikt, M. (1991). Introduction to cyberspace: First steps. Cyberspace: First Steps, MIT Press,
  10. Cambridge, Massachusetts. Boyd, D. (2007). Why youth (heart) social network sites: The role of networked publics in teenage social life. In D. Buckingham (Ed.), The John D. and Catherine T. MacArthur Foundation Series on Digital Media and Learning (ss. 119-142).
  11. Cambridge, MA: The MIT Press.
  12. Burkell, J., Fortier, A., Wong, L. Y. C., ve Simpson, J. L. (2014). Facebook: Public space, or private space? Information, Communication & Society, 17(8), 974-985.
  13. Burrows, R. (1997). Cyberpunk as social theory: William Gibson and the sociological imagination. Imagining Cities: Scripts, Signs. Memory. London, UK: Rouiledge, 235-248.
  14. Chandrasekera, T. (2006). Liquid architecture: hypersurface as an architectural idiom. University of Moratuwa, Siri Lanka. Dahlberg, L. (2001). Computer-mediated communication and the public sphere: A critical analysis. Journal of Computer-mediated communication, 7(1), JCMC714. Gibson, W. (1984). Neuromancer. New York Ace Books. Habermas, J. (2010). The public sphere: an encyclopedia article (1964). The idea of the public sphere: A reader, 114-120.
  15. Hauben, M., ve Hauben, R. (1997). Netizens: On the History and Impact of Usenet and the Internet: Wiley-IEEE Computer Society. Heim, M. (1994). The metaphysics of virtual reality: Oxford University Press.
  16. Humphreys, L. (2010). Mobile social networks and urban public space. New Media & Society, 12(5), 763-778.
  17. Humphreys, L., ve Liao, T. (2013). Foursquare and the parochialization of public space. First Monday, 18(11), 1-4.
  18. Jones, S. G. (1997). The Internet and its social landscape. Virtu