Dergiler / Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar / 2011 / Cilt: 3 - Sayı: 2

Mikrokimerizm Psikiyatri Araştırmalarında Kendine Yer Bulabilir mi?

Can Microchimerism Find Itself a Place in Psychiatric Research?

Sayfa
296–308
Yayın Tarihi
2011-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu yazının amacı son on yılda tıbbın özellikle onkoloji, immünoloji, endokrinoloji, romatoloji gibi çok farklı alanlarında birçok araştırmanın yapıldığı mikrokimerizmin psikiyatri alanında uygulanabilirliğini tartışmaya açmaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Mikrokimerizm bir bireye ait az miktardaki hücre veya DNA'nın başka bir bireyde bulunmasıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:En sık sebebi gebeliktir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu yazının amacı son on yılda tıbbın özellikle onkoloji, immünoloji, endokrinoloji, romatoloji gibi çok farklı alanlarında birçok araştırmanın yapıldığı mikrokimerizmin psikiyatri alanında uygulanabilirliğini tartışmaya açmaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:mikrokimerizm · postpartum depresyon · kök hücre

Özet

Mikrokimerizm bir bireye ait az miktardaki hücre veya DNA'nın başka bir bireyde bulunmasıdır. En sık sebebi gebeliktir. Sorunsuz gebeliklerden sonra bile annede fetüse ait hücreler, fetüsde ise anneye ait hücrelere rastlanabilmektedir. Yapılan çalışmalar mikrokimerik hücrelerin yıllarca konakta kalabildiğini göstermiştir. Bilim adamları mikrokimerik hücrelere karşı tıpkı greft versus host reaksiyonuna benzer bir yanıt oluşabileceği ve bunun bazı otoimmün hastalıkların sebebi olabileceği üzerinde durmaktadır. Sıçanlarda ve fetüslerde yapılan çalışmalarda mikrokimerik hücrelerin birçok doku ve organın yanı sıra beyinde de yerleştiği belirlenmiştir. Anneden bebeğe geçen ve çeşitli dokulara yerleşen bu mikrokimerik hücrelerin oluşan bir patolojiyi onarmaya mı çalıştıkları yoksa patolojinin sebebi mi oldukları konusunda bir fikir birliği oluşmamıştır. Birçok alanda mikrokimerizm ile ilgili çalışmalar devam etmekte olmasına karşın psikiyatri alanında herhangi bir çalışma bu güne kadar yapılmış değildir. Mikrokimerizmin süreğen yeti yıkımı ile giden ruhsal hastalıkların ve doğum sonrası ortaya çıkan bazı klinik durumların aydınlatılmasında katkı sağlayabileceğini düşünüyoruz. Bu yazının amacı son on yılda tıbbın özellikle onkoloji, immünoloji, endokrinoloji, romatoloji gibi çok farklı alanlarında birçok araştırmanın yapıldığı mikrokimerizmin psikiyatri alanında uygulanabilirliğini tartışmaya açmaktır.

Abstract

Microchimerism is the existence of small amount of cells or DNA of one individual within another individual. The most common reason for this condition is pregnancy. Even after normal pregnancies, cells that belong to the fetus can be found in the mother and maternal cells can be found in the fetus. It was shown that microchimerism can survive in the host. Researchers have speculated that microchimeric cells could induce a reaction similar to graft versus host disease which in turn may lead to autoimmune disorders. Microchimeric cells have been detected in the brain tissue of rats and fetuses and in other tissues and organs as well. There is no consensus on whether the microchimeric cells that migrate from mother to fetus is to repair some pathology in the body or is the cause of any possible future pathology. Even though there have been many studies on microchimerism in medicine, no study have been performed on the field of psychiatry. We believe that microchimerism may be an important alternative explanation to the etiology of chronic degenerative psychiatric diseases and postpartum clinical conditions. This manuscript discusses the applicability of microchimerism research in the field of psychiatric studies.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Demirbek, B., Yurt, E. (2011). Mikrokimerizm Psikiyatri Araştırmalarında Kendine Yer Bulabilir mi?. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, Cilt: 3 - Sayı: 2, 296–308. https://ajindex.com/articles/230181

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Gleick J. Chaos: Making a New Science. London, Penguin Books, 1988. İleri T. Kimerizm. Türkiye Kan Merkezleri ve Transfüzyon Derneği Bülteni Damla Dergisi 2007; 76:2-8. Bianchi DW,Zickwolf GK, Weil GJ, Sylvester S, De-Maria Ma. Male fetal progenitor sellspersist in maternal blood for as long as 27 years postpartum. Proc Natl Acad Sci USA 1996; 93:705-708.
  2. Sarkar K, Miller FW. Possible roles and determinants of microchimerism in autoimmune and other disorders. Autoimmun Rev 2004; 3:454-463. Gamill SH Nelson JL. Naturally acquired microchimerism. Int J Dev Biol 2010; 54:531-543.
  3. Götherstrom C, Johnsson AM, Mattsson J, Papadogiannakis N, Westgren M. Identification of maternal hematopoietic cells in a 2nd-trimester fetus. Fetal Diagn Ther 2005; 20:355-358.
  4. Aractingi S, Uzan S, Dausset J, Carosella ED. Microchimerism in human diseases. Immunol Today 2000; 21:116-118.
  5. Bulla R, Fischetti F, Bossi F, Tedesco F. Feto-maternal immune interaction at the placental level. Lupus 2004; 13:625-629. deLemos MA. How your mother tolerated you for nine months? BioTeach Reviews and Readings 2003; 1:27-30.
  6. Kumral A, Yeşilırmak DC. Fetal inflamatuar yanıt sendromu ve beyin zedelenmesi. Güncel Pediatri 2007; 5:25-27.
  7. Dammann O, Durum S, Leviton A. Do white cells matter in white matter damage? Trends Neurosci 2001; 24:320-324.
  8. Dammann O, Durum S, Leviton A. Role of the fetus in perinatal infection and neonatal brain damage. Curr Opin Pediatr 2000; 12:99-104.
  9. Duggan PJ, Maalouf EF, Watts TL, Sullivan MH, Counsell SJ, Allsop J et al. Intrauterine T-cell activation and increased proinflammatory cytokine concentrations in preterm infants with cerebral lesions. Lancet 2001; 358(9294):1699-1700.
  10. Yoon BH, Park CW, Chaiworapongsa T. Intrauterine infection and the development of cerebral palsy. BJOG 2003; 110( Suppl 20):124-127.
  11. Nelson JL, Burlingham WJ. The voices of Chimerism. Chimerism 2010; 1(1):1. Nelson JL. Maternal-fetal immunology and autoimmune disease: is some autoimmune diseaseauto-alloimmune or allo-autoimmune? Arthritis Rheum 1996; 39:191-194.
  12. Nelson JL, Furst DE, Maloney S, Gooley T, Evans PC, Smith A et al. Microchimerism and HLA-compatible relationships of pregnancy in scleroderma. Lancet 1998; 351(9102):559-562.
  13. Johnson KL, Nelson JL, Furst DE, McSweeney PA, Roberts DJ, Zhen DK et al. Fetal cell microchimerism in tissue from multiple sites in women with systemic sclerosis. Arthritis Rheum 2001; 44:1848-1854.
  14. Lambert NC, Erickson TD, Yan Z, Pang JM, Guthrie KA, Furst DE et