Dergiler / Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar / 2018 / Cilt: 10 - Sayı: 4

Lityuma Tedavi Yanıtının Klinik, Biyolojik ve Genetik Yordayıcıları

Clinical, Biological and Genetic Predictors of Lithium Treatment Response

Sayfa
405–426
Yayın Tarihi
2018-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu yazıda lityum tedavi yanıtının yordayıcıları ile ilgili araştırmalar gözden geçirilerek; klinik, biyokimyasal, nörogörüntüleme ve genetik yordayıcılar olmak üzere dört başlık altında ele alınmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Lityum, 1800’lü yılların başında İ̇sveçli Arfvedson tarafından keşfedilmiş ve 1950’li yıllarda psikiyatri alanında kullanılmaya başlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak, klinik uygulamada bireyler arasında lityum tedavisine yanıt oranları hastaların farklı özellikleri nedeniyle oldukça değişken olup, hangi hastanın lityuma iyi yanıt vereceğini öngörmek çoğunlukla zordur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu yazıda lityum tedavi yanıtının yordayıcıları ile ilgili araştırmalar gözden geçirilerek; klinik, biyokimyasal, nörogörüntüleme ve genetik yordayıcılar olmak üzere dört başlık altında ele alınmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Lityum · tedavi yanıtı · yordayıcı

Özet

Lityum, 1800’lü yılların başında İ̇sveçli Arfvedson tarafından keşfedilmiş ve 1950’li yıllarda psikiyatri alanında kullanılmaya başlanmıştır. Yetişkinlerde bipolar tedavisinde ilk sırada gelen bir duygudurum düzenleyici ve altın standart bir tedavi ajanıdır. Ancak, klinik uygulamada bireyler arasında lityum tedavisine yanıt oranları hastaların farklı özellikleri nedeniyle oldukça değişken olup, hangi hastanın lityuma iyi yanıt vereceğini öngörmek çoğunlukla zordur. Lityum tedavi yanıtını öngörmede klinisyenler öncelikle klinik bir fenotipi tanımaya odaklanmış gibi durmaktadır. Bu yazıda lityum tedavi yanıtının yordayıcıları ile ilgili araştırmalar gözden geçirilerek; klinik, biyokimyasal, nörogörüntüleme ve genetik yordayıcılar olmak üzere dört başlık altında ele alınmıştır.

Abstract

Lithium was discovered by the Swedish Arfvedson at the beginning of the 1800s and began to be used in psychiatry for the past 1950s. Lithium, as a mood stabilizer, is the gold standard and first choice treatment agent for the treatment of bipolar disorders in adults. However, it is mostly difficult in clinical practice to predict which patient would respond to the treatment with lithium well due to the huge variation in patients’ characteristics. Clinicians seem to focus primarily on identifying a clinical phenotype to foresee lithium treatment response. In this article, researches on predictors of the lithium treatment response were reviewed and evaluated in four titles as clinical, biochemical, neuroimaging and genetic predictors.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BOZKURT, H. T., Erbasan, V., Eğilmez, Ü., Şen, B., Aydın, M., Altınbaş, K. (2018). Lityuma Tedavi Yanıtının Klinik, Biyolojik ve Genetik Yordayıcıları. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, Cilt: 10 - Sayı: 4, 405–426. https://ajindex.com/articles/229799

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Alda, M., Turecki, G. X., Jaitovich-Groisman, I., de Lara, C. L., Duffy, A. C., Ruzickova, M., et al. (2006, August). Clinical and genetic heterogeneity of bipolar disorder. In Bıpolar Dısorders (vol. 8, pp. 60-60). 9600 Garsıngton rd, Oxford ox4 2dq, Oxon, England: Blackwell Publıshıng. Altınbaş, K., Yeşilbaş, D., İnce, B., Cansız, A., Sılan, F., & Gülöksüz, S.(2017) İki Uçlu Bozukluk Hastalarında Lityuma Yanıt ile GSK-3β Polimorfizmi İlişkisinin Değerlendirilmesi. Atack, J. R., Broughton, H. B., & Pollack, S. J. (1995). Inositol monophosphatase—a putative target for Li+ in the treatment of bipolar disorder. Trends in neurosciences, 18(8), 343-349. Balance Investigators and Collaborators, Geddes JR, Goodwin GM, et al. (2010) Lithium plus valproate combination therapy versus monotherapy for relapse prevention in bipolar I disorder (BALANCE): A randomised open-label trial. The Lancet 375(9712): 385–395.
  2. Baldessarini, R. J., & Tondo, L. (2000). Does lithium treatment still work?: evidence of stable responses over three decades. Archives of General Psychiatry, 57(2), 187-190.
  3. Baldessarini, R. J., & Tondo, L. (2008). Lithium and suicidal risk. Bipolar disorders, 10(1), 114-115.
  4. Beckman, L., Perris, C., Strandman, E., & Wählby, L. (1978). HLA antigens and affective disorders. Human heredity, 28(2), 96-99.
  5. Berridge, M. J. (1989). Inositol trisphosphate, calcium, lithium, and cell signaling. Jama, 262(13), 1834-1841.
  6. Campbell, J., Crowe, R. R., Goeken, N., Pfohl, B., Pauls, D., & Palmer, D. (1984). Affective disorder not linked to HLA in a large bipolar kindred. Journal of affective disorders, 7(1), 45-51.
  7. Can, A., Schulze, T. G., & Gould, T. D. (2014). Molecular actions and clinical pharmacogenetics of lithium therapy. Pharmacology Biochemistry and Behavior, 123, 3-16.
  8. Cazzullo, C. L., Smeraldi, E., & Penati, G. (1974). The leucocyte antigenic system HL-A as a possible genetic marker of schizohprenia. The British Journal of Psychiatry. Chen, C. H., Lee, C. S., Lee, M. T. M., Ouyang, W. C., Chen, C. C., Chong, M. Y., et al. (2014). Variant GADL1 and response to lithium therapy in bipolar I disorder. New England Journal of Medicine, 370(2), 119-128.
  9. Cipriani A, Pretty H, Hawton K, et al. (2005) Lithium in the prevention of suicidal behavior and all-cause mortality in patients with mood disorders: A systematic review of randomized trials. The American Journal of Psychiatry 162: 1805–1819.
  10. Collins PY, Patel V, Joestl SS, et al. (2011) Grand challenges in global ment