Dergiler / Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 2

KAMU YAYINCILIĞINDA ÖTEKİLEŞTİRME KÜLTÜRÜ: TRT1 VE 16 NİSAN REFERANDUMU ÖRNEKLİĞİ

MARGINALISATION CULTURE IN PUBLIC BROADCASTING: TRT1 AND 16 APRIL REFERENDUM CASES

Sayfa
1145–1178
Yayın Tarihi
2020-09-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Böylelikle, farklı siyasi partilerin, sivil toplum örgütlerinin veya eleştirel yaklaşımların TRT1 ana haber bültenlerinde nasıl temsil edildikleri ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kamu hizmet yayıncılığı kavramının tüm dünyada geçerli tek bir tanımı olmasa da genel olarak kavram; finansmanı kamu tarafından sağlanan, kamu yararını gözeterek yayın yapan ve bu yayınların denetiminin kamu tarafından yapıldığı yayın biçimini ifade etmek için kullanılır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmanın konusu 16 Nisan Anayasa Referandumu sürecinde bir kamu kuruluşu olan TRT1’de yayınlanan ana haber bültenlerinde toplumun farklı düşünce yapısına sahip kesimlerini temsilen siyasi partilerin ve çeşitli ideolojik görüşe sahip olan grupların düşüncelerinin ve görüşlerinin nasıl yer aldığı ve kamuya nasıl yansıtıldıkları olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Böylelikle, farklı siyasi partilerin, sivil toplum örgütlerinin veya eleştirel yaklaşımların TRT1 ana haber bültenlerinde nasıl temsil edildikleri ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kamusal Yayıncılık · Referandum · Anayasa

Özet

Kamu hizmet yayıncılığı kavramının tüm dünyada geçerli tek bir tanımı olmasa da genel olarak kavram; finansmanı kamu tarafından sağlanan, kamu yararını gözeterek yayın yapan ve bu yayınların denetiminin kamu tarafından yapıldığı yayın biçimini ifade etmek için kullanılır. Bu nedenle kamu yayıncılığının en belirgin özelliği yayıncılık ve ekonomik anlamda hiçbir otoriteye bağlı olmamasıdır. Kamu yayıncılığı bağlamında yayın yapan kurumun toplumun tüm kesimlerine tarafsız olarak yaklaşarak toplumu eğlendirici, bilgilendirici ve eğitici amaçlar doğrultusunda yayın yapması beklenir. Hukuksal olarak devlete bağlı bulunan ve kamu iktisadi teşebbüsü olarak kurulan televizyon kanalları resmî ideolojinin belirlediği sınırlar ekseninde yayınlarını gerçekleştirdiği ve bu ideolojik çerçeve dâhilinde gerek etnik gerekse dini yapıda azınlık olarak genel bir kavramda tanımlanan belirli bir topluma veya gruba yayınlarında eşit söz hakkı tanımadığı ve bu grupları ötekileştirdiği için eleştirilmektedirler. Bu çalışmanın konusu 16 Nisan Anayasa Referandumu sürecinde bir kamu kuruluşu olan TRT1’de yayınlanan ana haber bültenlerinde toplumun farklı düşünce yapısına sahip kesimlerini temsilen siyasi partilerin ve çeşitli ideolojik görüşe sahip olan grupların düşüncelerinin ve görüşlerinin nasıl yer aldığı ve kamuya nasıl yansıtıldıkları olmuştur. Zaman aralığı bağlamında referandumla ilişkili olarak 1 Nisan ve 15 Nisan tarihleri seçilmiş ve bu aralıktaki hafta içi yayınlanan ‘Erhan Çelik ile TRT Ana Haber’ bültenleri içerik analizi yöntemi ile incelenmiştir. Böylelikle, farklı siyasi partilerin, sivil toplum örgütlerinin veya eleştirel yaklaşımların TRT1 ana haber bültenlerinde nasıl temsil edildikleri ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.

Abstract

It is not possible to provide a global definition for the public broadcasting concept. However, this concept is often used for representing broadcasting type that is financed by the public, that favours public interest, and that had audited broadcasts by the public. Therefore, the most distinct property of public broadcasting is it is not linked to any type of authority in terms of broadcasting and economy. In terms of public broadcasting, it is expected that broadcasting institute considers all segments of the society for broadcasting to entertain, inform and educate the society. Television channels that are operating legally under state and established as public economic enterprise are criticised as these channels broadcast along an axis determined by the limits of official ideology and within this framework of ideology, not providing equal right of speaking to ethnic and religious minorities or alienated such minorities with hate speech. As a part of this ideologic “equal distance”, this study aims to discover how ideas and opinions of political parties that represent different segments of society and different groups are represented in evening news broadcast in TRT1 as a public institution and how these ideas and opinions are reflected across the public during 16 April constitution referendum process. In terms of timeframe related with the referendum, 1 April and 15 April and “TRT News with Erhan Çelik” broadcast during weekdays are selected and evaluated with content analysis method. Thus, the representation of different political parties, NGOs and critical approaches in TRT1 evening news are analysed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ZENGİN, F., KAPIR, B. (2020). KAMU YAYINCILIĞINDA ÖTEKİLEŞTİRME KÜLTÜRÜ: TRT1 VE 16 NİSAN REFERANDUMU ÖRNEKLİĞİ. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 1145–1178. https://ajindex.com/articles/227936

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Kaynakça Aksüt, A. (2011). Kamuyayıncılığı açısından TRT haberciliği, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gazetecilik Anabilim Dalı, Yayımlanmamış Yükseklisans Tezi. Konya. Arar, Y. B. (2009). Sosyo-Politik Baglama Göre Türk Basınının “Öteki”leri, Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gazetecilik Anabilim Dalı, Yayımlanmamış Doktora Tezi. İzmir.
  2. Arar, Y. B., & Bilgin, N. (2010). Gazetelerde Ötekileştirme Pratikleri: Türk Basını Üzerine Bir İnceleme. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi(30). Arsan, E. D. (2004). Medya-güç-ideoloji ekseninde Merve Kavakçı haberlerinin iki farklı sunumu. Ç. Dursun (Dü.) içinde, Haber, hakikat ve iktidar ilişkisi (s. 151-182). Ankara:
  3. Elips kitap. Avşar, S. (1990). Birinci Dünya savaşı'nda Rus propaganda faaliyetleri ve Osmanlı Devleti. Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi dergisi, XIV(14), 65-127.
  4. Aydoğan, F. (2004). Kamu yayıncılarının editoryal bağımsızlığı sorunu: Kelly olayı’nın BBC ve TRT açısından gösterdikleri. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi(2), 47-64.
  5. Bayram, Y. (2015). Bı̇r hak ı̇hlalı̇ olarak ötekı̇leştı̇rme: gazetelerı̇n üçüncü sayfa haberlerı̇nde surı̇yelı̇ sığınmacıların ‘ötekı̇’ temsı̇lı̇. Güvenlik Çalışmaları Dergisi, XVII(3), 1-36.
  6. Canoruç, M. Ş. (2009). Anayasal kurum olan TRT'nin "özerkliği". Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, VIII(27), 293-322.
  7. Caplı, B. (1995). Televizyon ve siyasal sistem. İstanbul:
  8. İmge kitabevi yayınları. Caplı, B. (2002). Medya ve etik. İstanbul:
  9. İmge kitapevi. Celenk, S. (2010). Ayrımcılık ve medya. B. Çaplı, & H. Tuncel (Dü) içinde, Televizyon Haberciliğinde Etik (s. 211-228). Ankara:
  10. Fersa Matbaacılık. Chomsky, N. (1993). Medya gerçeği. (A. Yılmaz, Çev.) İstanbul:
  11. Tümzamanlar yayıncılık. Doob W., L. (1968). Goebbels' Principles of Propaganda \ Goebbels'in propaganda ilkeleri. (Ü. Oskay, Dü.) Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, III(23), 337-366. http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/42/418/4641.pdf adresinden alındı Dursun, Ç. (2004). Haberde gerçekliğin inşa edilmesi ne demektir? D. Çiler (Dü.) içinde, Haber, hakikat ve iktidar ilişkisi (s. 37-65). Ankara:
  12. Elips Kitap. Edward, H., & Chomsky, N. (1988). Manufacturing consent; the political economy of the mass media. New York: Pantheon books. Edward, W. (2004). Şarkiyatçılık; batı'nın şark anlayışları. (B. Ülner, Çev.) İstanbul:
  13. Metis yayınları. Ensari, P., Kan, E., Nebioğlu, M., & Tekin, F. (2017, Nisan 10). Nefret söylemi. Temmuz 1, 2017 tarihinde nefre