Dergiler / Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2020 /

ABDURRAHMAN B. EBÎ BEKİR’İN HAYATI VE ERKEN DÖNEM İSLAM TARİHİNDEKİ FAALİYETLERİ

THE LIFE OF ABDURRAHMAN B. ABU BAKR AND HIS ACTIONS IN EARLY ISLAM HISTORY

Sayfa
129–154
Yayın Tarihi
2020-06-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu yüzden onun hayatının aydınlatılması bazı olayların arka planının daha iyi anlaşılmasını sağlayacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Peygamber’in en yakın arkadaşı, kayınpederi ve ilk Müslümânlardan Hz.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ebû Bekir’in oğludur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu yüzden onun hayatının aydınlatılması bazı olayların arka planının daha iyi anlaşılmasını sağlayacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Abdurrahman · Ebû Bekir · İmtihan

Özet

Abdurrahman b. Ebî Bekir, Hz. Peygamber’in en yakın arkadaşı, kayınpederi ve ilk Müslümânlardan Hz. Ebû Bekir’in oğludur. Ebû Bekir hanesinin en büyük erkek evladı olarak da bilinen Abdurrahman, Mekke’de doğdu ve Kureyş içerisinde şerefli kabul edilen bir ailede büyümesi sebebiyle iyi bir aile terbiyesinden geçti. İslâm dini yayılmaya başladığında Abdurrahman atalarının dini üzere kaldı ve Mekke döneminin sonuna kadar inancını değiştirmedi. Medine döneminin ilk zamanlarında da müşriklerle bir olmaya devam edip, Bedir Savaşı’na müşriklerle birlikte katıldı. İslâm’a girmekte uzun süre direnen Abdurrahman, Hudeybiye antlaşmasından sonra Müslümân oldu. İslâm’a geç girmiş olsa da yaptıklarıyla dikkatleri üzerine çekmeyi başardı. Özellikle Hulefâ-i Raşidîn ve Emevîler döneminde önemli meselelerde yer alarak tarihî bir kimlik kazandı. Aslında o, uzun süre müşriklerin safında bulunduktan sonra İslâm’a girmesi, Ebû Bekir ailesinin bir ferdi olması ve siyasî meselelerde yer almasıyla çok yönlü bir kişiliğe sahiptir. Bu yüzden onun hayatının aydınlatılması bazı olayların arka planının daha iyi anlaşılmasını sağlayacaktır.

Abstract

Abdurrahman b. Abu Bakr was the son of Abu Bakr who was the best companion of the Prophet, his father-in-law and one of the first Muslims. Abdurrahman, also known as the eldest son of the Abu Bakr family, was born in Mecca and had a good family education because he grew up in an honorable family in the Quraysh. When religion of Islam began to spread, Abdurrahman kept his ancestor’s religion and did not change his faith until the end of Mecca period. During the early days of Medinah, he continued to be with the polytheists and joined the Badr War with them. Abdurrahman, who challenged Islam for a long time, became a Muslim after the Treaty of Hudaybiyyah. Although he became a Muslim late, he managed to draw attention with his actions. Particularly in the period of Hulefâ-i Rashidin (Four Caliphates) and Umayyads, he gained a historical identity by taking part in important issues. In fact, since he became a Muslim long after he was on the side of polytheists; and took part in political issues as being an individual of Abu Bakr’s family, he had a multifaceted personality. Therefore, examining his life will provide a better understanding of the background of some events.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TEMİR, H. (2020). ABDURRAHMAN B. EBÎ BEKİR’İN HAYATI VE ERKEN DÖNEM İSLAM TARİHİNDEKİ FAALİYETLERİ. Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 129–154. https://ajindex.com/articles/22697

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. Aktaş, Ömer. Bir Arap Dâhisi Muğire b. Şu‘be. İstanbul: Hikmetevi, 2019.
  2. Arı, M. Salih. Hz. Ebû Bekir ve Ridde Savaşları. İstanbul: Beyan Yayınları, 1996.
  3. Aycan, İrfan. Saltanata Giden Yolda Muâviye b. Ebû Süfyan. Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 4. Baskı, 2014. Begavî, Ebû Kasım Abdullah b. Muhammed b. Abdülaziz (ö. 317). Mu’cemü’s-sahâbe, thk. Muhammedülemin b. Muhammed. Kuveyt: Mektebetü Dâru’l-Beyân, trz. Belâzurî, Ahmed b. Yahya (ö. 279/892-93). Ensâbü’l-eşrâf, thk. Süheyl Zekkar. Beyrût: Dâru’l-Fikr, 1417/1996. Belâzurî, Ahmed b. Yahya (ö. 279/892-93). Fütûhu’l-buldân, Beyrût: Dâru Mektebetü Hilâl, 1988. Beydûn, İbrahim. et-Tevvâbûn. Beyrût: Dâru’t-Teâvün, 1975. Ezrakî, Ebü’l-Velîd Abdullah b. Ahmed b. Muhammed (ö.250/864). Ahbâru Mekke.(Kahire: Mektebetü’s-Sekafeti’d-Diniyye, trz. Dârekutnî, Ebü’l-Hasen Alî b. Ömer b. Ahmed (ö. 385/995). el-Mu’telif ve’l-muhtelif. thk. Muvaffak b. Abdullah b. Abdülkadir. Beyrût: Dâru’l-Garbi’l-İslâm, trz. Dineverî. Ebû Hanife Ahmed b. Davud (ö. 282). el-Ahbârü’t-tıvâl. thk. Abdülmünim Âmir. Kâhire: Dâru İhyaü Kütübü’l-Arab, 1960. Hâkim en-Nisâbûrî, Ebû Abdillah Muhammed b. Abdillah b. Muhammed (405/1014). el-Müstedrek ale’s-sahîheyn, thk. Mustafa Abdülkâdir Atâ. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1411/1990. Halîfe b. Hayyât, Ebû Amr b. Halîfe eş-Şeybânî el-Basrî. et-Târih. thk. Ekrem Ziya el-Ömeri, 2. Baskı Beyrût: Dâru’l-Kalem, 1397. İbn Abdilberr, Ebû Ömer Yusuf b. Abdullah el-Kurtubî en-Nemirî (ö. 463/1071). el-İstîâb fî ma’rifeti’l-ashâb. thk. Âdil Mürşid. Ürdün: Dâru’l-A’lâm, 1423/2002. İbn A‘sem, Ebû Muhammed Ahmed el-Kûfî el-Ahbârî (ö. 314/929). Kitâbü’l-fütûh. thk. Alî Şîrî, Beyrût: Dâru’l-Edvâ, 1991. İbn Asâkir, Ebü’l-Kāsım Alî b. el-Hasen b. Hibetillâh b. Abdillâh b. Hüseyn ed-Dımaşkī eş-Şâfiî (ö. 571/1176). Târihü Medinetü Dımaşk. Beyrût: Dâru’l-Fikr, 1995. İbn Hacer el-Askalânî, Ebü’l-Fadl Şihabüddîn Ahmed b. Ali b. Muhammed (ö. 852/1449). Tehzîbü’t-tehzîb. Beyrût: Dâru’l-Fikr, 1404/1984. İbn Hacer el-Askalânî, Ebü’l-Fadl Şihabüddîn Ahmed b. Ali b. Muhammed (ö. 852/1449). Fethu’l-bârî, Medine: Mektebetü’l-Selefiyye, trz. İbn Hazm, Muhammed b. Ali b. Ahmed b. Saîd el-Endülüsî (ö. 456/1064). Cemheretü ensâbi’l-Arab, thk. Abdüsselam Muhammed Hârun. Kahire: Dâru’l-Meârif, trz. İbn Hibbân, Ebû Hâtim Muhammed b. Ahmed el-Büstî (ö. 354/965), es-Sikât. Beyrût Dâru’l-Fikr, 1395/1975. İbn Hişâm, Ebû Muhammed Cemâlüddin Abdülmelik (ö.218). es-Sîretü’n-nebeviyye,, thk. Mustafa Saka-İbrahim el-Abyarî, 2. Baskı. Mısır: