Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightAnatomik başarının sınırlı olduğu bu tip retina dekolmanlarında ameliyat sonrası görülen optik atrofi, kistoid makula ödemi, epiretinal membran, proliferatif vitreoretinopati ve hipotoni fonksiyonel ve morfolojik başarıyı sınırlayan başlıca durumlardır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Viral retinitler 0.63/1000000/yıl oranında sıklığı olan, viral etkenlerin neden olduğu nekrotizan, vazo-okluzif inflamasyondur. Klinik pratikte olguların % 90 ını akut retinal nekroz ve sitomegalovirus retiniti oluşturur. Viral retinit olgularının % 65 inde retina dekolmanı gelişir. Viral retinit ilişkili retina dekolmanları hemen her zaman regmatojen ve traksiyonel faktör içerir. Olguların çoğunda vitreus opaktır ve proliferatif vitreoretinopati eşlik eder. Viral retinitlerde tedavi pars plana vitrektomi, silikon yağı injeksiyonudur. Silikon yağı sadece tamponad amaçlı değil silikon yağının antiviral etkisinden yaralanmak amacıyla da kullanılır. Anatomik başarının sınırlı olduğu bu tip retina dekolmanlarında ameliyat sonrası görülen optik atrofi, kistoid makula ödemi, epiretinal membran, proliferatif vitreoretinopati ve hipotoni fonksiyonel ve morfolojik başarıyı sınırlayan başlıca durumlardır.
Abstract
Viral retinitis of which incidence is 0.63/1000000 per year, is a necrotizing, vaso-occlusive retinopathy. In practice, 90 % of cases are acute retinal necrosis in which etiological agents are Varicella Zoster Virus and Herpes Simplex Virus and Cytomegalovirus retinitis. 65 % of patients with viral retinitis develop retinal detachment. Retinal detachment due to viral retinitis are almost-always rhegmatogenous and tractional and associated with proliferative vitreoretinopathy. Pars plana vitrectomy combined with silicone oil injection is the most commonly used techniques for the treatment of retinal detachment associated with viral retinitis. Optic atrophy, chronic cystoid macular edema, epiretinal membrane, proliferative vitreoretinopathy and hypotony are most commonly seen complications which are limiting functional improvement.