KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar Dergisi / 2011 / Cilt: 48 - Sayı: 559

Türkiye’de çok partili rejime geçişten sonra tek parti iktidarlarının ekonomik büyüme performansları

One-party Governmets’ economic growth performances after multi-party regime was passed in Turkey

ABDULLAH TAKIM
M. Said CEYHAN
Sayfa
29–46
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada Türkiye’de çok partili rejime geçişten sonraki dönemde tek parti iktidarlarının ekonomik büyüme performanslarının, koalisyon dönemlerinden daha güçlü olduğu sonucuna varılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ülke refahının göstergelerinden biri olan ekonomik büyüme, iktisat politikalarının temel önceliklerindendir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ekonomi terminolojisinde genel kanı, siyasi istikrarsızlıkların farklı kanallardan ekonomik büyüme oranlarını düşürdüğü, enflasyon oranlarını yükselttiği, kamu borcunu artırdığı, yatırımları azalttığı ve diğer makro ekonomik dengeleri olumsuz etkilediği yönündedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada Türkiye’de çok partili rejime geçişten sonraki dönemde tek parti iktidarlarının ekonomik büyüme performanslarının, koalisyon dönemlerinden daha güçlü olduğu sonucuna varılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2000-2001 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Ülke refahının göstergelerinden biri olan ekonomik büyüme, iktisat politikalarının temel önceliklerindendir. Ekonomi terminolojisinde genel kanı, siyasi istikrarsızlıkların farklı kanallardan ekonomik büyüme oranlarını düşürdüğü, enflasyon oranlarını yükselttiği, kamu borcunu artırdığı, yatırımları azalttığı ve diğer makro ekonomik dengeleri olumsuz etkilediği yönündedir. Örneğin, Türkiye’de 1994 ve 2000-2001 krizleriyle ilgili yapılan çalışmalarda, krizlerin nedenleri incelenirken krizleri tetikleyen unsurlardan siyasal nedenlere vurgu yapılır. Yine, farklı ülke deneyimlerinin ortaya çıkardığı sonuçlara göre, koalisyon hükümetlerine göre, demokratik sistem içerisinde, güçlü parlamento desteğine sahip tek parti hükümetlerinin, ekonomik büyüme performanslarının daha güçlü olduğu genel kanaatinin oluştuğu söylenebilir. Bu çalışmada Türkiye’de çok partili rejime geçişten sonraki dönemde tek parti iktidarlarının ekonomik büyüme performanslarının, koalisyon dönemlerinden daha güçlü olduğu sonucuna varılmıştır.

Abstract

Economic growth which is the indicators of country welfare, is the basic predecessor of economy policies. General opinion in economy terminology, political instabilities effects negatively like decrease the economic growth rates from different channels, increase the inflation rates, raise the public debt, decrease the investments and the other macroeconomics stabilities. For example, studies about 1994 and 2000-2001 crisis in Turkey is emphasized as researching the causes of the crisis. Again, according to different country experiments’ results, it can be said that according to coalition goverments, in the democratic system, one-party goverments which have powerfull parliament support have more powerfull economic growth performances. In this study, it was conculueded that era after passed to multi-party system, one-party goverments’ economic growth performances are more powerfull.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TAKIM, A., CEYHAN, M. S. (2011). Türkiye’de çok partili rejime geçişten sonra tek parti iktidarlarının ekonomik büyüme performansları. Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar Dergisi, Cilt: 48 - Sayı: 559, 29–46. https://ajindex.com/articles/224198

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. ADALET VE KALKINMA PARTİSİ; (2002),
  2. Parti Programı, Ankara.
  3. AKÇAY, M. Aslan; (2002), "Atatürk ve Vargas Dönemleri (1920-1938): Türkiye ile Brezilya'nın. Sanayileşme Kararlarının Karşılaştırılması", DPT Planlama Dergisi, 42- Özel Sayı, ss.31-48.
  4. ALESINA, Alberto; (1989), "Politics and Business Cycles in the Industrial Democracies", Economic Policy, 57, pp. 55-98.
  5. ALESINA, Alberto and PEROTTI Roberto; (1996), "Income Distribution, Political Instability and Investment", European Economic Rewiev, 40, pp. 1203-1220.
  6. ALESINA, Alberto., ÖZLER, Şule., ROUBINI, Nouriel and SWAGEL, Philip; (1996): "Political Instability and Economic Growth", Journal of Economic Growth, 1(2), pp. 189-211.
  7. ASLAN, Murat ve Semih BİLGE; (2009), "Türkiye'de 1950-2006 Döneminde Bütçe Gelir-Gider Yöntemi Üzerine Ampirik Bir Çalışma: Tek Parti ve Koalisyon Hükümetlerinin Karşılaştırması", Süleyman Demirel Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(3), ss.265-288.
  8. BAYAR, Celal; (1969),
  9. Başvekilim Adnan Menderes, Der: İsmet Bozdağ, Baha Matbaası, İstanbul.
  10. ÇELEBİ, Esat; (2002), "Atatürk'ün Ekonomik Reformları ve Türkiye Ekonomisine Etkileri 1923-2003", Doğuş Üniversitesi Dergisi, 2002, (5), ss. 17-50. Demokrat Parti Programı; (1952),
  11. Güneş Matbaacılık, Ankara. DOĞRUEL Fatma ve DOĞRUEL Suat; (2003), Türkiye'de Büyüme ve Makroekonomik İstikrar, İktisat Üzerine Yazılar II, İktisadi Kalkınma, Kriz ve İstikrar, İletişim Yayınları, İstanbul. DPT; (1963), Birinci Beş Yıllık Kalkınma Planı 1963-1967,
  12. DPT Yayınları, Ankara. DPT; (1989), Altıncı Beş Yıllık Kalkınma Planı 1990-1994,
  13. DPT Yayınları, Ankara. DPT; (1995), Yedinci Beş Yıllık Kalkınma Planı 1996-2000,
  14. DPT Yayınları, Ankara. DPT; (2001),
  15. Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, Kamu Yatırımlarının Planlanması ve Uygulanmasında Etkinlik Özel İhtisas Komisyon Raporu, Ankara. DPT; (2002a), Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, (2001-2005)2002
  16. Yılı Programı, DPT Yayınları, Ankara. DPT; (2002b), Türkiye Ekonomisinde Sermaye Birikimi Büyüme ve Verimlilik: 1972-2000, Ekonomik Modeller ve Stratejik Araştırmalar Genel Müdürlüğü, Yayın No: 2665, Ankara. DPT; (2006), Dokuzuncu Kalkınma Planı 2007-2013,
  17. DPT Yayınları, Ankara. DPT; (2008), Dokuzuncu Kalkınma Planı 2007-2013, 2008
  18. Yılı Programı, DPT Yayınları, Ankara. DPT; (2008), Dokuzuncu Kalkınma Planı 2007-2013,
  19. DPT Yayınları,
  20. Ankara.
  21. EREN, Ercan ve BİLDİRİCİ Melike; (2001), "Türkiye'de Siyasal ve İktisadi İstikrarsızlık; 1980-2001",
  22. İktisat, İşletme ve Finans Dergisi, 16(187), s.27-43.