KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar Dergisi / 2012 / Cilt: 49 - Sayı: 568

Bölgesel gelir ve nüfus yakınsaması: Türkiye üzerine bir uygulama, 1965–2010

Regional income and population convergence: An inquiry for Turkey, 1965–2010

Lütfü ÖZTÜRK
Sayfa
67–74
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Diğer bir deyişle, iller arasındaki kişi başına gelir farklılıkları azalma eğilimi sergilerken, nüfus belirli bölgelerde birikme eğilimi göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, il verileri dikkate alınarak bölge düzeyinde gelir ve nüfus yakınsaması birlikte araştırılmıştır. 1965–2010 dönemini kapsayan çalışmada gelirin ve nüfusun dönemler itibariyle gösterdiği yakınsama veya ıraksama eğilimleri yatay-kesit tahminler aracılığıyla test edilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Diğer bir deyişle, iller arasındaki kişi başına gelir farklılıkları azalma eğilimi sergilerken, nüfus belirli bölgelerde birikme eğilimi göstermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu sonuç, önümüzdeki yıllarda büyük şehirlerdeki nüfus yoğunluğunun artmaya devam edeceğine işaret etmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2010 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada, il verileri dikkate alınarak bölge düzeyinde gelir ve nüfus yakınsaması birlikte araştırılmıştır. 1965–2010 dönemini kapsayan çalışmada gelirin ve nüfusun dönemler itibariyle gösterdiği yakınsama veya ıraksama eğilimleri yatay-kesit tahminler aracılığıyla test edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre iller arasında koşullu gelir yakınsaması söz konusu iken, nüfus açısından ele alınan tüm dönemler için koşulsuz bir ıraksama söz konusudur. Diğer bir deyişle, iller arasındaki kişi başına gelir farklılıkları azalma eğilimi sergilerken, nüfus belirli bölgelerde birikme eğilimi göstermektedir. Bu sonuç, önümüzdeki yıllarda büyük şehirlerdeki nüfus yoğunluğunun artmaya devam edeceğine işaret etmektedir.

Abstract

In this study, income and population convergence have been examined by considering provincial data. Using cross-section estimates for the period 1965-2010, it has been tested income and population convergence thesis. According to results, it can be said that there is a conditional income convergence versus population divergence among provinces for all of the periods. In other words, difference in per capita income among provinces has propensity to decrease but population has propensity to agglomerate in the particular regions. This conclusion can be interpreted that population intensity in main cities will go increasing in the next years.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZTÜRK, L. (2012). Bölgesel gelir ve nüfus yakınsaması: Türkiye üzerine bir uygulama, 1965–2010. Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar Dergisi, Cilt: 49 - Sayı: 568, 67–74. https://ajindex.com/articles/224020

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. ALONSO, William; (1980), “Five Bell Shapes in Development”, Papers in Regional Science, 45(1), pp.5-16.
  2. ASLAN, Alper and Ferit KULA; (2011), “Is There Really Divercenge Across Turkish Provinces: Evidence from LM Multiplies Unit Root Tests”, European Planning Studies, 19(3), pp. 539- 549. ATEŞ, Sanlı; (1996), “Ekonomik Büyümeye Yaklaşımlar ve Yakınsama Sorunu”, Çukurova Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(1), ss. 79-103.
  3. AYUDA, Isabel, Fernando COLLANTES and Vicente PINILLA; (2010), “Long-Run Regional Population Disparities in Europe During Modern Economic Growth: A Case Study Of Spain”, Annals of Regional Science, 44, pp.273–295.
  4. BARRO, Robert. J. and Xavier X. SALA-I-MARTIN; (1991), “Convergence Across States and Regions”, Brookings Papers on Economic Activity, 1, pp.107-158.
  5. BARRO, Robert. J. and Xavier X. SALA-I-MARTIN; (1992), “Convergence”, Journal of Political Economy, 100(2), pp.223- 251. BAŞEL, Halis; (2007), “Türkiye’de Nüfus Hareketlerinin ve İç Göçün Nedenleri”, Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 53, ss. 515-542.
  6. BERBER, Metin, Rahmi YAMAK ve Seyfettin ARTAN; (2000), “Türkiye’de Yakınlaşma Hipotezinin Bölgelerarası Geçerliliği Üzerine Ampirik Bir Çalışma, 1975-1997”, 9. Ulusal Bölge Bilimi ve Bölge Planlama Kongresi Bildiriler Kitabı, Ekim 2000, Trabzon, ss.51-59.
  7. BEESON, Patricia E., David N. DEJONG and Werner TROESKEN; (2001), “Population Growth in U.S. Counties, 1840–1990”, Regional Science and Urban Economics, 31, pp.669–699.
  8. BORTS, George; (1960), “The Equalization of Returns and Regional Growth”, American Economic Review, 50, pp. 319–347.
  9. CARLINO, Gerald A. and Leonard MILLS; (1996), “Convergence and the U.S. States: a Time-Series Analysis”, Journal of Regional Science, 36 (4), pp. 587-616.
  10. ÇİLLER, Tansu; (1982),
  11. İl Düzeyinde Milli Gelir Dağılımı, Boğaziçi Üniversitesi,
  12. İdari Bilimler Fakültesi Yayını, İstanbul. DOĞRUEL Fatma ve A. Suud DOĞRUEL; (2003), “Türkiye’de Bölgesel Gelir Farklılıkları ve Büyüme”. İktisat Üzerine Yazılar I: Küresel Düzen, Birikim, Devlet ve Sınıflar (Korkut Boratav’a Armağan) içinde (Editörler: A.H. Köse, F, Şenses ve E. Yeldan), Birikim Yayınları, İstanbul, ss. 287-318.
  13. ERLAT, Haluk; (2005), “Türkiye’de Bölgesel Yakınsama Sorununa Zaman Dizisi Yaklaşımı”, Bölgesel Gelişme Stratejileri ve Akdeniz Ekonomisi içinde (Ed. Haluk Erlat), Türkiye Ekonomi Kurumu, Ankara, ss.251–276.
  14. ERLAT, Haluk and Pelin ÖZKAN; (2006), “Absolute Convergence of the Regions and Provinces of Turkey”, 26th Annual C