Dergiler / Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar Dergisi / 2012 / Cilt: 49 - Sayı: 565

Kentsel yoksullukla savaşım noktasında politik bir enstrüman: “Sosyal belediyecilik”

A political ınstrument in fighting against urban poverty: “Social municipality”

Sayfa
37–53
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada, sos yal belediyeciliğin genel olarak belediyenin muhtaç durumda olanları koruması ve yoksulluğun azaltılmasına katkı sağlaması şeklinde “algılandığı” saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Günümüz dünyasında önde gelen kentsel sorunlardan birisi kentsel yoksulluk tur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu nedenle gerek merkezî yöntemler gerekse yerel yönetimler, yoksulluk la mücadele kapasitelerini artıracak yeni yöntemler bulma arayışındadırlar.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmada, sos yal belediyeciliğin genel olarak belediyenin muhtaç durumda olanları koruması ve yoksulluğun azaltılmasına katkı sağlaması şeklinde “algılandığı” saptanmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Günümüz dünyasında önde gelen kentsel sorunlardan birisi kentsel yoksulluk tur. Bu nedenle gerek merkezî yöntemler gerekse yerel yönetimler, yoksulluk la mücadele kapasitelerini artıracak yeni yöntemler bulma arayışındadırlar. Bu bağlamda sosyal belediyecilik, yerel yönetimlerin sosyal risk gruplarına yönelik “eğitim, sağlık, konut” ve benzeri alanlarda hizmetler geliştirme ve özellikle yoksul kesimlere yönelik devlet tarafından belirlenen yoksullukla mücadele politikalarının yerel düzeyde uygulayıcısı olma misyonlarını ifade etmektedir. Bu çalışmada, (i) sosyal politika perspektifli sosyal belediyecilikle ilgili kuramsal bir arka plan oluşturulması ve (ii) Bursa-Yıldırım Belediyesi örneğinden hareketle bu uy gulamaların tüketicileri konumunda olan vatandaşlar tarafından, sosyal beledi yeciliğin nasıl algılandığının ortaya konması hedeflenmektedir. Çalışmada, sos yal belediyeciliğin genel olarak belediyenin muhtaç durumda olanları koruması ve yoksulluğun azaltılmasına katkı sağlaması şeklinde “algılandığı” saptanmıştır.

Abstract

Urban poverty is one of the leading urban problems at the present day. For that reason both the central and local governments are seeking to find new methods to increase their capacity to fight against poverty. In this context, the social municipality, refers to the missions of local governments to develop services in education, health, housing and other related areas for social risk groups and to be an implementing institution at local level in fighting against poverty policies which are constituted by the state particularly for poor people. In this study it is aimed to (i) develop a theoretical background in social municipality with a social policy perspective and (ii) reveal how the social municipality is perceiced by the citizens which are at the consumer position of these practises,based on the example of Bursa-Yıldırım Municipality. The research indicated that the social municipality, in general, is understood as the protection of people in need by the municipality and a contribution in order to decrease poverty.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZGÖKÇELER, S., BIÇKI, D. (2012). Kentsel yoksullukla savaşım noktasında politik bir enstrüman: “Sosyal belediyecilik”. Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar Dergisi, Cilt: 49 - Sayı: 565, 37–53. https://ajindex.com/articles/223983

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (26)

  1. AKDOĞAN, Y.; (2006), “Sosyal Belediyecilik”, Yerel Siyaset Dergisi, S. 3, Mart, ss. 44–50.
  2. ALCOCK, P., GLENNERSTER, H., OAKLEY, A. ve A. SIN FIELD [der.]; (2001), Welfare and Well-Being: Richard Tit muss's Contribution to Social Policy, Bristol: Policy ARIKAN, Y. E.; (2004), “Bütünleşmiş Avrupa’da Yerel Yönetimler”, Görüş Dergisi, Mart Sayısı. ATEŞ, H.; (2009), “Sosyal Belediyecilik”, Çerçeve Dergisi, Ocak sayısı, ss: 88–95.
  3. BARNA, M.; (2008), “Sosyal Devlet ve Eşitlik”, www.turkhukuk sitesi.com/makale_129.htm, erişim tarihi: 15.03.2011.
  4. BENNETT, R. J.; (1993),
  5. Local Government in the New Eu rope, New York: Belhaven Press.
  6. BIÇKI, D.; (2006), “Kentsel Yeniden Yapılanma Çerçevesinde Mekânsal Yarılma, Kentsel Yoksulluk ve Türkiye”, Dünden Bugüne Türkiye’nin Toplumsal Yapısı İçinde, M. Zencirkıran [der.], Ankara:
  7. Nova Yayınevi.
  8. BOYNE, G.A.; (1993), “Local Government: From Monopoly to Competition?”, Public Policy and the Impact of the New Right İçinde, der. G. Jordan ve N. Ashford, London: Pinter Press., ss: 165–92.
  9. BRADLY, D.; (2000), “Rethinking the Sociological Measure ment of Poverty”, Social Forces, Vol.81(2), ss. 723–25.
  10. BRIGGS, A.; (1999), “The Welfare State at Historical Perspec tive”, Archives Europeennes de Sociologie, Vol. 2, Issue: 2, ss: 221–59.
  11. BUCK, N. vd.; (1992), “Dynamics of The Metropolitan Econo my”, Divided Cities İçinde, der. S. S. Fainstain, I. Gordon, M. Pachione, Cambridge/Oxford: Blackwell Publ. COŞKUN, S. ve Tireli, M.; (2008), Avrupa Birliğinde Yoksullukla Mücadele Stratejileri ve Türkiye, Ankara:
  12. Nobel Yayınevi.
  13. ÇUBUK, A.; (1986),
  14. Sosyal Politika ve Sosyal Güvenlik, An kara: Gazi Üniversitesi İ.İ.B.F Yayınları, No: 18. ÇUKURÇAYIR, M. A.; (2006),
  15. Siyasal Katılma ve Yerel De mokrasi, Konya: Çizgi Kitabevi.
  16. ÇUKURÇAYIR, M. A.;(2009),
  17. Yurttaş Odaklı Yerel Yönetim, Konya: Çizgi Kitabevi.
  18. ÇUKURÇAYIR, M. A.;(2011), Yerel Yönetimler: Kuram, Kurum ve Yeni Yaklaşımlar, Konya: Çizgi Kitabevi.
  19. ERSÖZ, H. Y.; (2004), Sosyal Politika Perspektifinden Yerel Yönetimler (İngiltere, İsveç ve Türkiye Örneği), İstanbul:
  20. Filiz Kitabevi.
  21. ERSÖZ, H. Y.;(2011),
  22. Sosyal Politikada Yerelleşme, İstanbul:
  23. İTO Yayınları.
  24. ES, M., (2007), “Kentsel Yoksulluğun Azaltılmasın Sosyal Belediyeciliğin Rolü”, Yerel Siyaset Dergisi, S. 13, Ocak, ss: 45–52. ESPING–ANDERSEN, G.; (1990), The Three Worlds of Wel fare Capitalism, Cambridge: Polity Press.
  25. GÖRÜCÜ, V.; (2010), Yerel Yönetimlerde Katılım ve Demokra si, İstanbul:
  26. Arya Yayıncılık. GÜLÖKSÜZ, Y. ve Tekeli, İ.; (1990), “197