KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi / 2019 / Cilt: 7 - Sayı: 19

OSMANLI DEVLETİNİN 18. YY KADARKİ DENİZ TİCARETİNDE LİMAN KENTLERİNE GENEL BAKIŞ

Ahmet DENİZ
Sayfa
375–389
Yayın Tarihi
2019-09-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Osmanlı Devleti’nde hızla genişleyen Avrupa ticaretinin, Tanzimat reformları ortamında, denizcilik açısından yeşerttiği bir diğer sonuç ise ticarî denizciliğin uluslararası standartlarda yapılandırılması çalışmalarını başlatmasıdır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Osmanlı Devletinin denizlerinde yer alan liman kentlerinde yapılan ticari faaliyetler konumuzun sınırlarını oluşturmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dönem olarak 16-18 yy arasında ve yelkenli gemilerle yapılan ticaretin yaşandığı limanlardan kesintilerle vurgulanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Osmanlı Devleti’nde hızla genişleyen Avrupa ticaretinin, Tanzimat reformları ortamında, denizcilik açısından yeşerttiği bir diğer sonuç ise ticarî denizciliğin uluslararası standartlarda yapılandırılması çalışmalarını başlatmasıdır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Osmanlı Devleti · Deniz Ticareti · Liman Kentleri

Özet

Öz Osmanlı Devletinin denizlerinde yer alan liman kentlerinde yapılan ticari faaliyetler konumuzun sınırlarını oluşturmaktadır. Dönem olarak 16-18 yy arasında ve yelkenli gemilerle yapılan ticaretin yaşandığı limanlardan kesintilerle vurgulanmıştır. Liman kentlerinde ki ticari yaşantının yanında ticarete konu olan ürünlere de yer verilmiştir. Dönemin liman faaliyetlerinde yaşanan sıkıntılar karşısında Osmanlı Devletinin aldığı önlemlere kronolojik sırada verilmeye çalışılmıştır. Karadeniz de bulunan limanlar, Marmara Denizinde bulunan limanlar, Ege Denizinde bulunan limanlar, Akdeniz de bulunan limanların ticaret tarihi açısında değerlidir. Bu çalışma Deniz Ticareti üzerine çalışacak araştırmacılara yardımcı olması acısından ayrıca öneme sahiptir. Osmanlı imparatorluğunun uluslararası ticaretinde Batının üstünlüğünün kesinleşmesi 18. yüzyılda olmuştu. Osmanlı Devletinin çok kısa zamanda tarih sahnesinden silinmemesi, gerileme ve yıkılışının bile 200 sene sürmesi deniz stratejilerinin sayesinde olmuştur. Alt yapı yetersizliği ve salgın hastalıkların yanında yabancı şirketlerle çok kıyasıya bir rekabet söz konusudur. İktisat tarihinde 16.-18 Yüzyılda Osmanlının deniz ticareti üzerine yapılan bu çalışma yelkenli gemilerle modernleşme çabaları temel olarak ele alınmıştır. Deniz ticaretinin temellinde iktisat ve iktisat tarihi açısından politik, askeri, idari birçok konuyu kapsamakta olsa da aslen deniz ticaret konusu üzerinden ilerlemektedir. Osmanlı Devleti’nde hızla genişleyen Avrupa ticaretinin, Tanzimat reformları ortamında, denizcilik açısından yeşerttiği bir diğer sonuç ise ticarî denizciliğin uluslararası standartlarda yapılandırılması çalışmalarını başlatmasıdır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DENİZ, A. (2019). OSMANLI DEVLETİNİN 18. YY KADARKİ DENİZ TİCARETİNDE LİMAN KENTLERİNE GENEL BAKIŞ. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 19, 375–389. https://ajindex.com/articles/221599

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (23)

  1. BAYKARA, Tuncer (1974)
  2. İzmir Şehri ve Tarihi İzmir,
  3. Ege Üniversitesi,
  4. İzmir.
  5. BLANCHARD, Alb.(1947), Şerefli Kadırgalar Devrinde Türk Bahriyesi, Deniz Basımevi, İstanbul.
  6. BOSTAN, İdris(1992), Kadırga‟dan Kalyon‟a, XVII. Yüzyılın İkinci Yarısında Osmanlı Gemi Teknolojisinin Değişimi, Tersane-i Amire‟de Gemi İnşa Faaliyetleri, Türkler ve Denizcilik, Makale. TTK, BODE, A.(1979 s. 345), Die Flottpolitik Katharinas II. und die Konflikte mit Schweden und der Turkei (1768-1792),
  7. Deutschland. ÇOKER Fahri (1994), Bahriyemizin Yakın Tarihinden Kesitler, Ankara, Dz.K.K. Basımevi,, s.120-123.
  8. ÇELEBİ Evliya (2003), Günümüz Türkçesiyle Evliya Çelebi Seyahatnamesi, 1. baskı, Yapı Kredi Yayınları, s. 199. İstanbul.
  9. DANIŞMEND, İsmail, Hami(1961), İzahlı Osmanlı Tarihi Kronolojisi, 3, s. 553-562,
  10. Sümer Kitapevi, İstanbul. Denizcilik Gücü Sempozyumu 1998,
  11. Deniz Harp Akademisi, HAK Basımevi,, s. 19, İstanbul. Der Wagnergesellen E.Ch. (1843), Döbel Wanderungen im Morgenlande, yay. L. Storch, 2 cilt, I, s. l05 Gotha, EFENDİ, Mahmut, Raif(1798), Tableau de nouvcax Reglements de l„Empire Ottoman, yeni basımı: s. 206, İstanbul.
  12. FAROQHİ, Suraiya “Krizler ve Değişim”, Halil İnalcık ve Donald Quataert (Editörler), Osmanlı imparatorluğunun Ekonomik ve Sosyal Tarihi, Cilt 2 1600-1914,
  13. Eren Yayıncılık Ltd. Şti., İstanbul, 2004, s. 543-884.
  14. GENCER, Ali İhsan(1976/77), Gülen Bahriyemiz, Tarih Enstitüsü Dergisi 7/8,, 412- 417; s. l9, Ankara.
  15. GENCER Ali İhsan(1986), “Türkiye‟de Denizcilik ve Türklerin Denizciliğe Verdiği Önem”, İkinci Denizcilik Gücü Sempozyumu Bildirisi, Türk Denizcilik Tarihi Araştırmaları, Bahriye‟de Yapılan Islahat Hareketleri ve Bahriye Nezaretinin Kuruluşu (1789-1867),
  16. İstanbul.
  17. GÜLEN, Nejat(2001) “Şanlı Bahriyemiz”, “Türk Bahriyesinin İkiyüz Yıllık Tarihçesi 1773-1973”, Kastaş Yayınları, 2. baskı, İstanbul.
  18. GÜNGEN Coşkun(1999),
  19. XVI. Yüzyılda Osmanlı Denizciliği, Dz.K.K. 1997 “Denizci İnsan Gücü”, Deniz Kuvvetleri Der. Ankara.
  20. Hammer (1966),
  21. Devlet-i Osmaniye Tarihi, Çev. Mehmed Ata, 1330, IV, 51-56.
  22. Osmanlı Devleti Tarihi Cilt I ve II, Milliyet, İstanbul.
  23. IMBER, C.(1986), Bulletin of the Sehnol of Oriental and African Studies, 49, s. 398 KAMİL Şevket (2004), “İstanbul: Şehir ve Medeniyet”, Klasik Yayınevi, s. 319, İstanbul KALA, Ahmet (Editör), Osmanlı ve Türk Dünyası Belgesel Veri Tabanı: OTÜRKDİJİTAL (OTD), Osmanlı ve Türk Dünyası Araştırmaları Merkezi: OTAM, Dijital Yayın, İstanbul 2003. İstanbul Külliyatı I. İstanbul Ahkam Defterleri İstanbul Esnaf Tarihi l.ve