Dergiler / Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 22

FÜTÜVVET VE AHİLİK SÜRECİNDEN OSMANLI DEVLETİNİN ÂSİTÂNE/ÂSTÂNE OLMASI VE ESNAFLIK ANLAYIŞINDAKİ DEĞİŞİM

Sayfa
171–198
Yayın Tarihi
2020-06-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sanayi devrimi ile dünya iktisat tarihindeki değişimler, Osmanlının ahi anlayışındaki çözülmelere karşı yeni arayışlarını karşımıza çıkarmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Yerleşik hayatı yaşam tarzı olarak benimseme dönemlerinde İslamiyet ile tanışan Türk toplumu, Uygurlar zamanında gelişmiş bir iktisadî ve sosyal yapı içinde esnaflık uygulamasına sahip olduğu anlaşılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu süreçte yerleşik hayata geçiş evrelerini yaşayan Türkler, İran bölgesinde Fars kültürü ile karşılıklı etkileşim içerisinde olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Sanayi devrimi ile dünya iktisat tarihindeki değişimler, Osmanlının ahi anlayışındaki çözülmelere karşı yeni arayışlarını karşımıza çıkarmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Âsitâne · Fütüvvet · Ahi

Özet

Öz Yerleşik hayatı yaşam tarzı olarak benimseme dönemlerinde İslamiyet ile tanışan Türk toplumu, Uygurlar zamanında gelişmiş bir iktisadî ve sosyal yapı içinde esnaflık uygulamasına sahip olduğu anlaşılmaktadır. İslam Peygamberinin vefatı sonrası Araplar, iktisadî yapının gelişiminden daha ziyade kanlı bir iktidar mücadelesi içinde olmuşlardır. Haşimoğullarından olan Ehl-i Beyt’in mücadeleyi kaybetmesi ile bu aileye mensup bazı kişiler Horasan üzerinden Asya’ya geçiş yapmışlardır. Burada Türklere bir taraftan İslamiyet’i anlatırken bir taraftan da onların gençleri üzerinden fütüvvetin temellerini oluşturma çaba ve gayreti içinde olmuşlardır. Bu süreçte yerleşik hayata geçiş evrelerini yaşayan Türkler, İran bölgesinde Fars kültürü ile karşılıklı etkileşim içerisinde olmuştur. Arap ve Fars kültürleri arası etkileşimin de Horasan bölgesinde gerçekleşmesi söz konusu olmuştur. Hz. Peygamberden öğrendikleri suffa öğretilerini hilfü’l-fudûl anlayışı içinde Orta Asya’ya taşıyan Araplar, Türkler arasında ön planda olan sevgi, kardeşlik, paylaşma ve yardımlaşma temellerine dayalı içtimaî ve iktisadî yapının kendi anlayışları ile harmanlanmasına zemin hazırlamışlardır. Kültürler arası harmanlanmanın gerçekleştiği süreçte Arapların Arabistan yarımadasındaki iktidar mücadelesi de devam etmiştir. Türklerin bölgeye gelişi ve bölgede kurdukları devletler ile iktisadî yapının şekillenmesine büyük katkılar yaptığı anlaşılmaktadır. Selçuklu Devleti döneminde yarı-göçebe hayattan yerleşik hayata geçişin yoğun olarak yaşandığı gözlenmektedir. Bu dönemde Selçuklu, fethettiği yeni yerlere öğrenecekleri meslekler ile toprağı yeşertmeleri ve güvenliği sağlamaları karşılığı Asya’dan gelen Türk unsuru yerleştirmiştir. Ahmet Yesevi ekolünden dervişler, yeni fethedilen bu yerlerin İslamlaşması ve Türkleşmesi için önemli roller üstlenmiştir. Bu dervişler aynı zamanda ahi anlayışı ile topluma meslek de öğretmişleridir. Farklı zamanlarda ahi anlayışı kırılmalar yaşamıştır. Bu kırılmaların belki de en önemlisi Osmanlı Devleti döneminde yaşanmıştır. Sanayi devrimi ile dünya iktisat tarihindeki değişimler, Osmanlının ahi anlayışındaki çözülmelere karşı yeni arayışlarını karşımıza çıkarmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

FİDAN, M. (2020). FÜTÜVVET VE AHİLİK SÜRECİNDEN OSMANLI DEVLETİNİN ÂSİTÂNE/ÂSTÂNE OLMASI VE ESNAFLIK ANLAYIŞINDAKİ DEĞİŞİM. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 22, 171–198. https://ajindex.com/articles/221493

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (39)

  1. BOA, AE.SAMD II 13-1361.
  2. BOA, AE.SAMD II 13-1472.
  3. BOA, BEO 4371/327776. BOA, BEO 4648/348578. BOA, C.İKTS 1689-34.
  4. BOA, İ.MVL 578/25966/3. BOA, İ.ŞD 1/45/1. BOA, İ.ŞD 1/45/4. BOA, İE.MİT 52-1.
  5. BOA, İE.ML 115-10911.
  6. BOA, İE.ML 115-10942.
  7. BOA, İE.ML 69-6455.
  8. BOA, İE.SM 29-3036.
  9. BOA, ŞD 1256/6/7. AMASYA 5 Numaralı Şer‘iyye Sicili, H. 1053-1054 / M. 1643-1645. ÇANKIRI 9 Numaralı Şer‘iyye Sicili, H. 1143-1145 / M.1730-1733. KONYA 5 Numaralı Şerʽiyye Sicili, H. 970-1250 / M. 1562-1834. MANASTIR 8 Numaralı Şerʽiyye Sicili, H.1050-1051/M.1640-1642. TOKAT 18 Numaralı Şer‘iyye Sicili, H. 1229 / M. 1813-1814
  10. ABAY, Ali Rıza, (2002), “Toplumsal Yapı ve Toplumsal Kurum Değişmesi (İhtisap Kurumu’nun Zabıta Teşkilatına Dönüşümü Örneği)”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, S. 7: s.353-368.
  11. AKDAĞ, Mustafa, (1974), Türkiye'nin İktisâdî ve İçtimaî Tarihi, C. I, İstanbul:
  12. Cem Yayınları.
  13. AKGÜNDÜZ, Ahmet, (1993), Osmanlı Kanunnameleri ve Hukukî Tahlilleri, C. VI, İstanbul:
  14. Fey Vakfı Yayınları.
  15. AKGÜNDÜZ, Ahmet, (1996), “Gedik”, TDVİA, C. XIII, İstanbul, s. 541-543
  16. AKŞİN, Sina, (1977), “Osmanlı-Türk Toplumundaki Sınıf Yapısı Üzerine Bir Deneme”, Toplum ve Bilim, S. 2: s. 31-46.
  17. AKYÜZ, Yahya, (2014),
  18. Türk Eğitim Tarihi, Ankara:
  19. Pegem Akademi Yayınları.
  20. ALŞAN, M. Hakan, (2006),
  21. Horasan Erenleri, İstanbul:
  22. Kara Kutu Yayınları.
  23. ALYILMAZ, Semra, (2011), Risâle-i Mûze-dûzluk, Ankara:
  24. Elik Yayınları.
  25. ANADOL, Cemal, (1991), Türk İslam Medeniyetinde Ahilik Kültürü ve Fütüvvetnâmeler, Ankara:
  26. Kültür Bakanlığı Yayınları.
  27. ASLANAPA, Oktay, (1984),
  28. Türk Sanatı I-II, İstanbul:
  29. Kervan Yayınları.
  30. ATASOY, Nurhan, (1973), “III. Murad Şehinşahnamesi, Sünnet Düğünü Bölümü ve Philadelphia Free Library’deki İki Minyatürlü Sayfa”, Sanat Tarihi Yıllığı, S. 5: 359-389.
  31. ATSIZ, Nihal, (1992),
  32. Aşıkpaşaoğlu Tarihi, İstanbul:
  33. MEB. AYDÜZ, Davut, (1994), İslam İktisadında Narh ve Osmanlı Devletinde Narh Uygulaması, İzmir:
  34. Işık Yayınları.
  35. BABİNGER, Franz ve KÖPRÜLÜ M. Fuat, (1996), Anadolu’da İslâmiyet, (Tercüme: Ragıp Hulusi, Hazırlayan: Mehmet Kanar), İstanbul:
  36. İnsan Yayınları.
  37. BAKTIR, Mustafa, (2009), “Suffe”, TDVİA, C. XXXVII, İstanbul, s. 469-470. BARKAN Ö. Lütfi, (1942), “İstila Devrinin Kolonizatör Türk Dervişleri ve Zaviyeler”, Vakıflar Dergisi, Ankara, S. II: s. 279-304.
  38. BARKAN, Ö. Lütfi, (1942a), “Bazı Büyük Şehirlerde Eşya ve Yiyecek Fiyatlarının Tesbit ve Teftişi Hususlarını Tanzim Eden Kanunlar I”, Tarih Vesikaları, C. I, S. 5: s. 326-340.
  39. BARKAN, Ö. Lütfi, (1942b), “Bazı Büyük Şehirlerd