Dergiler / Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 22

ÖĞRETMEN ADAYLARININ DOĞA EĞİTİMİNE İLİŞKİN GÖRÜŞLERİ

PROSPECTIVE TEACHERS’ OPINIONS ABOUT NATURE EDUCATION

Sayfa
215–243
Yayın Tarihi
2020-06-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, doğa eğitiminin öğretmen adayları tarafından ağırlıklı olarak doğal çevrenin korunması ve ekolojik bilinçlendirmeye yönelik bir eğitim süreci olarak değerlendirildiği görülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Doğanın ve doğal unsurlar arasındaki ilişkilerin fark edilmesini sağlayan doğa eğitimi, erken yaşlardan itibaren, çeşitli deneyimler sunarak bilgi, beceri, olumlu tutum ve davranışlar kazandırmanın yanı sıra, duyarlılığı, farkındalığı, doğa sevgisi ve bağlılığını da artıracaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Etkili ve yeterli bir doğa eğitimi için doğayı ve doğadaki süreçleri, doğal unsurlar arasındaki ilişkileri kavrayabilen; insan-doğa etkileşiminin önemini bilen ve eğitim sürecini bu yönde tasarlayarak uygulayabilen öğretmenlere ihtiyaç bulunmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, doğa eğitiminin öğretmen adayları tarafından ağırlıklı olarak doğal çevrenin korunması ve ekolojik bilinçlendirmeye yönelik bir eğitim süreci olarak değerlendirildiği görülmektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2017-2018 Verileri
⚙️Değişkenler:Nature · nature education · environment

Özet

Doğanın ve doğal unsurlar arasındaki ilişkilerin fark edilmesini sağlayan doğa eğitimi, erken yaşlardan itibaren, çeşitli deneyimler sunarak bilgi, beceri, olumlu tutum ve davranışlar kazandırmanın yanı sıra, duyarlılığı, farkındalığı, doğa sevgisi ve bağlılığını da artıracaktır. Doğada gerçekleştirilecek faaliyetler çocukların fiziksel, bilişsel, sosyal ve duygusal gelişimi için de önemlidir. Etkili ve yeterli bir doğa eğitimi için doğayı ve doğadaki süreçleri, doğal unsurlar arasındaki ilişkileri kavrayabilen; insan-doğa etkileşiminin önemini bilen ve eğitim sürecini bu yönde tasarlayarak uygulayabilen öğretmenlere ihtiyaç bulunmaktadır. Öğretmen adaylarının doğa eğitimine yönelik görüşlerini belirlemeyi ve betimlemeyi amaçlayan bu çalışmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma grubunun belirlenmesinde amaçlı örneklem yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın verileri 2017-2018 bahar döneminde, Okulöncesi Öğretmenliği, Sınıf Öğretmenliği, Sosyal Bilgiler Öğretmenliği ve Fen Bilgisi Öğretmenliği anabilim dallarında dördüncü sınıfa devam eden 197 öğretmen adayından toplanmıştır. Araştırmada veri toplamak için açık uçlu soruların yer aldığı bir anket formu kullanılmıştır. Veriler, içerik analizi kullanılarak çözümlenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, doğa eğitiminin öğretmen adayları tarafından ağırlıklı olarak doğal çevrenin korunması ve ekolojik bilinçlendirmeye yönelik bir eğitim süreci olarak değerlendirildiği görülmektedir. Bu bağlamda, doğa eğitiminin, katılımcılar tarafından çevre eğitimi boyutuyla değerlendirildiği ve tanımlandığı dikkati çekmektedir. Ayrıca öğretmen adaylarının yaşamlarının büyük bir kısmını şehirde geçirdikleri ve büyük bir kısmının doğa eğitimine ilişkin bir etkinliğe katılmadığı, bu doğrultuda doğa deneyimlerinin sınırlı olduğu belirlenmiştir.

Abstract

Nature education, which enables the recognition of the relationships between nature and natural elements, will increase the sensitivity, awareness, love and commitment for nature and impart knowledge, skills, positive attitudes and behaviors by providing various experiences from early ages. Activities in nature are also important for the physical, cognitive, social and emotional development of children. For an effective and sufficient nature education, there is a need for teachers who are able to comprehend the nature and processes in nature and the relationships between natural elements, know the importance of human-nature interaction, and can design and implement the educational process in this direction. The current study aiming to determine and describe prospective teachers’ opinions about nature education employed the descriptive survey model. In the selection of the study group, purposive sampling method was used. The data were collected from 197 senior students attending the departments of Preschool Teaching, Primary School Teaching, Social Sciences Teaching and Science Teaching at spring term of 2018-2019 academic year. A questionnaire form was used to collect data. The data were analyzed by using content analysis. The findings of the data have revealed that nature education is predominantly evaluated by the prospective teachers as an educational process directed to the protection of natural environment and to develop ecological consciousness. In this regard, nature education seems to be evaluated and defined on the basis of environmental education. Also it has been determined that prospective teachers spent most of their lives living in cities and most of them did not participate in an activity related to nature education. Accordingly, their nature experience was found to be limited.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KÖŞKER, N. (2020). ÖĞRETMEN ADAYLARININ DOĞA EĞİTİMİNE İLİŞKİN GÖRÜŞLERİ. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 22, 215–243. https://ajindex.com/articles/221480

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. AARON, Rachel F. (2009), Planting a Seed: An Examination of Nature Perception, Program Processes, and Outdoor Experience. Unpublished Doctoral Dissertation, Office of Graduate Studies of Texas A&M University. AKYÜZ, Yahya. (1979), “Eğitimde Çocuk-Doğa ve Çevre Korunması İlişkileri”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, C.XII, S.1: s.85-96.
  2. BAILIE, Patti E., (2010), “From the One-Hour Field Trip to a Nature Preschool: Partnering with Environmental Organizations”, YC Young Children, C. LXV, S.4: s.76- 82. BELL, J. F., WILSON, J. S. ve G. C. LIU, (2008), “Neighborhood Greenness and 2-year Changes in Body Mass İndex of Children and Youth”, American Journal of Preventive Medicine, C. XXXV, S.6: s. 547-553.
  3. BİRDİŞLİ, Fikret, (2014), “Çevreye Metaekolojik Yaklaşım ve Doğada Karşılıklı Dayanışma İlkesi”, Akademik İncelemeler Dergisi (AID), C.IX, S.1: s. 25-46.
  4. BOOKCHIN, Murray, (1996), Ekolojik Bir Topluma Doğru. (Çev. Abdullah Yılmaz), İstanbul:
  5. Ayrıntı Yayınları.
  6. BURDETTE, H. L. ve R. C. WHITAKER, (2005), “Resurrecting Free Play in Young Children: Looking Beyond Fitness and Fatness to Attention, Affiliation and Affect. Archives of Pediatrics and Adolescent Medicine”,C. CLIX,S.1:s.46-50.
  7. BÜLBÜL, Y. ve A. YILMAZ, (2019), “Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Çevre, Çevre Eğitim ve Çevresel Vatandaşlık Kavramlarına İlişkin Görüşleri” Uluslararası Sosyal Bilimler Eğitimi Dergisi, C. V, S. 2: s.165-183.
  8. CAMPBELL, T., MEDINA-JEREZ, W., ERDOĞAN, İ. ve D. ZHANG, (2010), “Exploring Science Teachers' Attitudes and Knowledge about Environmental Education in Three International Teaching Communities”, International Journal of Environmental and Science Education, C. V, S.1: s. 3-29.
  9. CHAWLA, Louise, (2002), “Spots of Time: Manifold Ways of Being in Nature in Childhood.” Children and nature: Psychological, sociocultural, and evolutionary investigations, Eds. P. H. Kahn ve S. R. Kellert), London: The MIT Press, 199-225.
  10. CHRISTENSEN, L. B., JOHNSON, B., L. A. TURNER, (2015), Araştırma Yöntemleri: Desen ve Analiz, (Çev. Ed. A. Aypay). Ankara:
  11. Anı Yayıncılık. ÇUKUR, D. ve H. ÖZGÜNER, (2008), “Kentsel Alanda Çocuklara Doğa Bilinci Kazandırmada Oyun Mekânı Tasarımının Rolü”, Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, C. II: s.177-187.
  12. ÇUKUR, Duygu, (2011),“Okulöncesi Çocukluk Döneminde Sağlıklı Gelişimi Destekleyici Dış Mekân Tasarımı”, SDÜ Orman Fakültesi Dergisi, C. XII: s. 70-76.
  13. DOWDELL, K., GRAY T. ve K. MALONE, (2011), “Nature and Its İnfluence on Children’