Dergiler / Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 23

OSMANLI’NIN İSTENMEYEN KADINLARI “FAHİŞELER”: TOPLUM, DEVLET VE FAHİŞELER (1811-1919)

Sayfa
133–152
Yayın Tarihi
2020-09-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tüm baskı ve dışlanmalara rağmen fahişeler, toplum içinde yaşamlarını bu yolda idame ettirmeye çalışmıştır. 19. yüzyıl ve 20. yüzyılın başlarında Osmanlı merkezi hükümete intikal etmiş fahişelerle ilgili bazı dava ve vakaları inceleyerek bu kadınların, toplumdaki konumlarını, mağduriyetlerini ve her şeye rağmen var olma çabalarını devlet ve toplum ekseninde ele almaya çalıştık ve daha önce bu alanda yapılmış çalışmalardan farklı olarak bu çalışmamızda Osmanlı toplumunda fahişe ve fahişe algısı üzerinde durarak sorunu farklı bir perspektifte incelemeyi amaçladık.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz İnsan bedeninin sömürüsü olarak tanımlayabileceğimiz fuhuş, tarih boyunca farklı medeniyetlerde ve coğrafyalarda toplumun farklı kesimlerine hizmet vermiş bir sektör olarak varlığını kabul ettirmiş ve devam ettirmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Fuhuş kavramı her ne kadar kadın üzerinden ifade edilmiş olsa da bu kavram farklı cinsiyet ve yaş aralıklarını ve hatta hayvanları da kapsayan geniş bir kavramdır.
💡
Sonuç & Katkı:Tüm baskı ve dışlanmalara rağmen fahişeler, toplum içinde yaşamlarını bu yolda idame ettirmeye çalışmıştır. 19. yüzyıl ve 20. yüzyılın başlarında Osmanlı merkezi hükümete intikal etmiş fahişelerle ilgili bazı dava ve vakaları inceleyerek bu kadınların, toplumdaki konumlarını, mağduriyetlerini ve her şeye rağmen var olma çabalarını devlet ve toplum ekseninde ele almaya çalıştık ve daha önce bu alanda yapılmış çalışmalardan farklı olarak bu çalışmamızda Osmanlı toplumunda fahişe ve fahişe algısı üzerinde durarak sorunu farklı bir perspektifte incelemeyi amaçladık.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Fahişe · Fuhuş · Osmanlı

Özet

Öz İnsan bedeninin sömürüsü olarak tanımlayabileceğimiz fuhuş, tarih boyunca farklı medeniyetlerde ve coğrafyalarda toplumun farklı kesimlerine hizmet vermiş bir sektör olarak varlığını kabul ettirmiş ve devam ettirmiştir. Fuhuş kavramı her ne kadar kadın üzerinden ifade edilmiş olsa da bu kavram farklı cinsiyet ve yaş aralıklarını ve hatta hayvanları da kapsayan geniş bir kavramdır. Ancak fuhuş kelimesinden türetilen fahişe kelimesi kadınla özdeşleştirilmiş, tarihten günümüze fahişe olarak nitelendirilen erkeklerde olsa ilk akla gelen hep kadın olmuştur. Toplumlarda, kendisini devamlı suretle erkeklerin cinsel taleplerine belli bir ücret karşılığında sunan kadınlara fahişe denilmekteydi. Toplumdaki ahlaki bozukluğun, çöküntünün ve yaygınlaşan fuhşun müsebbibi olarak görülen bu kadınlar, bir tehdit unsuru olarak algılanmış ve dışlanmışlardır. Tüm baskı ve dışlanmalara rağmen fahişeler, toplum içinde yaşamlarını bu yolda idame ettirmeye çalışmıştır. 19. yüzyıl ve 20. yüzyılın başlarında Osmanlı merkezi hükümete intikal etmiş fahişelerle ilgili bazı dava ve vakaları inceleyerek bu kadınların, toplumdaki konumlarını, mağduriyetlerini ve her şeye rağmen var olma çabalarını devlet ve toplum ekseninde ele almaya çalıştık ve daha önce bu alanda yapılmış çalışmalardan farklı olarak bu çalışmamızda Osmanlı toplumunda fahişe ve fahişe algısı üzerinde durarak sorunu farklı bir perspektifte incelemeyi amaçladık.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇABUK, F. (2020). OSMANLI’NIN İSTENMEYEN KADINLARI “FAHİŞELER”: TOPLUM, DEVLET VE FAHİŞELER (1811-1919). Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 23, 133–152. https://ajindex.com/articles/221163

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. ACAR, İsmail, (2002), “Osmanlılarda Zina Suçu ve Cezası”, Türkler Ansiklopedisi, Cilt:10, Ankara: Yeni Türkiye Yayınları, ss.149-163.
  2. ACAR, Kezban, (2018), “Osmanlı Devleti’nin Son Yüzyılında Fuhşu Önleme Çabalarına Dair Bazı Tespitler (1810’lar-1910’lar)”, History Studies, Cilt:10, Sayı:9, ss.1-19.
  3. AKGÜNDÜZ, Ahmet, (1999), “Kanunnamelerdeki Ceza Hukuku Hükümleri ve Şer’i Tahlili”, İslami Araştırmalar Dergisi, Cilt:12, Sayı:1, ss.1-16.
  4. BARDAKOĞLU, Ali, (1993), “Ceza”, DİA, Cilt: VII, İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, ss.470-477.
  5. BOZKURT, Nebi, (1996), ”fuhuş”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, Cilt: 13, İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, ss.211-214.
  6. ÇABUK, Fehminaz, (2019), “19. Yüzyılda Osmanlı’da Zina Suçu: Bazı Zina Davaları ve Tatbik Olunan Cezalara Dair Bir Değerlendirme”, Tarih Okulu Dergisi, Cilt: XL, ss.401-424.
  7. ÇELİK, Şenol, (2014), “1261/1845 Tarihli Harput Kefalet Defteri ve Bu Deftere Göre XIX. Yüzyılın Ortalarında Harput Şehri”, Fırat üniversitesi Harput Araştırmaları Dergisi, Cilt:1, Sayfa:1, ss.21-47.
  8. ÇETİN, Cemal, (2014), “Osmanlı Toplumunda Mahalleden İhraç Kararları ve Tatbiki: Konya Örneği (1645-1750)”, History Studies, Cilt:6, Sayı:6, Aralık, ss.43-70.
  9. DAŞCIOĞLU, Kemal, (2010), “Sürgün”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, Cilt:38, İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, ss.167-169.
  10. DEVELLİOĞLU, Ferit, (2012), Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat, Ankara:
  11. Aydın Kitabevi.
  12. EKİNCİ, Ekrem Buğra, (2016), İslam Hukuku Umumi ve Hususi Hükümler, İstanbul:
  13. Arı Sanat Yayınları.
  14. ERGENÇ, Özer, (1984), “Osmanlı Şehrindeki Mahalle’nin işlev ve Nitelikleri Üzerine”, Osmanlı Araştırmaları, Cilt:IV, İstanbul, ss.69-78.
  15. ESEN, Hüseyin, (2013) “ Zina”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, Cilt: XLIV, İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, ss.440-444.
  16. GEZER, Onur, (2014). “Çizginin Dışındakiler: Osmanlı İstanbul’unun Aykırı Bekarları ve Bekar Girer Melek Girmez Odaları”, Osmanlı İstanbul’u Uluslararası Kitabı II, İstanbul, ss.523-552.
  17. KIRLI, Engin, (2012),“Tanzimat Sonrası Fuhuş Hadisesine Yaklaşımda Yaşanan Değişim”, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt:2, Sayı:12, ss.39-51.
  18. KOÇ, Emre, (2019), “Osmanlı Mahallesinde Cemaat İçi Ahlaki Oto-Kontrol Sistemi: Suç İle suçlunun Tespiti Kavramlaştırılması ve Suçlunun dışlanması (İhraç)”, Akademik Bakış Dergisi, Sayı:71, ss.120-148.
  19. KÖSE, Osman, (2007), “XVIII. Yüzyıl Sonları Rus ve Avusturya Savaşları Esnasında Osmanlı Devletinde Bir Uygu