KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Liberal Düşünce Dergisi / 2011 / Sayı: 62

Topluluk, İktidar İlişkileri, Birey ve Müzakereci Demokrasi

Ahmet Kemal BAYRAM
Sayfa
111–120
Yayın Tarihi
2011-01-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Örneğin, toplulukçu anlayışı benimseyenler değerlerin anlamı açısından topluluğun önemini vurgularken, agonistik model farklılık ve çatışmayı, müzakereci model de uzlaşı ve katılımı ön plana çıkarır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1970’lerde popüler olmaya başlayan ve eleştirel niteliği ağır basan post-modern ve post-yapısalcı yaklaşımlar, büyük anlatılardan biri olarak görülen liberal demokratik söylemin hâkimiyetini de sorgulamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Büyük anlatılarla ilgili genel bir sorgulamanın damgasını vurduğu bu çağdaş tartışmalar, kısmen de modernliğe içkin gerilimleri miras olarak devralmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Örneğin, toplulukçu anlayışı benimseyenler değerlerin anlamı açısından topluluğun önemini vurgularken, agonistik model farklılık ve çatışmayı, müzakereci model de uzlaşı ve katılımı ön plana çıkarır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Topluluk · İktidar İlişkileri · Müzakereci

Özet

1970’lerde popüler olmaya başlayan ve eleştirel niteliği ağır basan post-modern ve post-yapısalcı yaklaşımlar, büyük anlatılardan biri olarak görülen liberal demokratik söylemin hâkimiyetini de sorgulamıştır. Büyük anlatılarla ilgili genel bir sorgulamanın damgasını vurduğu bu çağdaş tartışmalar, kısmen de modernliğe içkin gerilimleri miras olarak devralmıştır. Örneğin uzlaşı ile çatışma arasındaki gerilim bu tartışmalara yansımıştır (Flyvberg, 1998; 211). Hâkim liberal söyleme alternatif niteliğinde yeni demokratik modeller geliştirilmiştir. Günümüz akademik çevrelerinde birçok teorisyen, demokrasinin çok sayıda sorunu olduğu konusunda neredeyse hemfikirdirler ve bu sorunları giderecek çare arayışındadırlar. İşte böyle bir ortamda müzakereci demokrasi de diğer iki ana alternatifle (toplulukçu –komüniteryan- ve agonistik (çatışmacı) demokrasi) birlikte, siyasal sürecin ve kurumların nasıl daha demokratik kılınabileceği üzerine odaklanmıştır. Her bir model, temel tezini, liberalizmin zayıf noktaları üzerine inşa etmiştir. Örneğin, toplulukçu anlayışı benimseyenler değerlerin anlamı açısından topluluğun önemini vurgularken, agonistik model farklılık ve çatışmayı, müzakereci model de uzlaşı ve katılımı ön plana çıkarır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAYRAM, A. K. (2011). Topluluk, İktidar İlişkileri, Birey ve Müzakereci Demokrasi. Liberal Düşünce Dergisi, Sayı: 62, 111–120. https://ajindex.com/articles/220799

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Arnhart, Larry, (2004), Siyasi Düşünce Tarihi, (çev.) Ahmet Kemal Bayram, Ankara:
  2. Adres Yayınları.
  3. Bayram, Ahmet Kemal, (2003), Siyaset Teorisinde Demokratik Meşruluk ve Sorunları, Yayım- lanmamış Doktora Tezi, Sakarya Üniv. SBE. Benhabib, S. (1999), “Müzakereci Bir Demokratik Meşruiyet Modeline Doğru”, Demokrasi ve Farklılık, (ed.)S. Benhabib, (çev.)Z. Gürata, C.Gürsel, İstanbul:
  4. WALD. Bernsteın, Richard J., (1983) Beyond Objectivism and Relativism: Science, Hermeneutics and Praxis, Philadelphia: University of Pennsylvania Press.
  5. Doheny, Shane, (2007), “Responsibility and the Deliberative Citizen: Theorizing the Acceptance of Individual and Citizenship Responsibilities” Citizenship Studies, Vol. 11, No. 4, ss. 405–420.
  6. Dryzek, John S., (2001) Legitimacy and Economy in Deliberative Democracy, Political Theory, Vol. 29, No. 5, ss. 651-669.
  7. Flyvbjerg, Bent (1998), “Habermas and Foucault: Thinkers for Civil Society?”, The British Jour- nal of Sociology, Vol. 49, No. 2 (Jun., 1998), ss. 210-233.
  8. Foucault, Michel, (1992), Hapishanenin Doğuşu, (çev.) M.Ali Kılıçbay, Ankara:
  9. İmge Yayınları.
  10. Foucault, Michel, (1994),
  11. Cinselliğin Tarihi, Cilt:3, (çev.) Hülya Tufan, İstanbul:
  12. Afa Yayınları.
  13. Gabardi, Wayne, (2001), “Contemporary Models of Democracy”, Polity, Vol. 33, No. 4 (Sum- mer, 2001), ss. 547-568.
  14. Habermas, Jürgen, (1975), Legitimation Crisis, (çev.)T. McCarthy, Boston: Beacon Press.
  15. Habermas, Jürgen, (1996), “Postcript to Between Facts and Norms”, Habermas, Modernity and Law, (ed.)M. Deflem, London: SAGE Publications. Habermas, Jürgen, (1996), Between Facts and Norms, (çev.) W. Rehg, Cambridge: Polity Press.
  16. Habermas, Jürgen, (1999), “Demokrasinin Üç Normatif Modeli”, Demokrasi ve Farklılık, (ed.)S. Benhabib, (çev.)Z. Gürata, C.Gürsel, İstanbul:
  17. WALD. Habermas, Jürgen, (2002), Küreselleşme ve Milli Devletlerin Akıbeti, (çev.)M. Beyaztaş, İstan- bul: Bakış Yayınları.
  18. Hamlett, Patrick W. (2003), “Technology Theory and Deliberative Democracy”, Science, Techno- logy, & Human Values, Vol. 28, No. 1, ss. 112-140.
  19. Ingram, David, (1993), “The Limits and Possibilities of Communicative Ethics for Democratic Theory”, Political Theory, May93, Vol21, Issue2, ss. 294-322.
  20. Kelly, Michael, (1990), “MacIntyre, Habermas and Philosophical Ethics”, Hermeneutics and Critical Theory in Ethics and Politics, (ed.)M. Kelly, Cambridge: MIT Press.
  21. Keyman, E.Fuat, (1999),
  22. Türkiye ve Radikal Demokrasi, İstanbul:
  23. Bağlam Yayınları.
  24. Lyotard, J.F., (1994), Postmodern Durum, (çev.)A. Çiğdem, A