Dergiler / İlahiyat Tetkikleri Dergisi / 2026 / Sayı: 55

Fıkıh Usûlü Geleneğinde Cüveynî’nin Te’vil Anlayışı

Juwaynî's Ta'wîl Understanding in the Fiqh Usûl Tradition

Sayfa
113–137
Yayın Tarihi
2021-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

O, lafızlar kategorisinde te’vilin genel çerçevesini belirlemiş, te’vilin varlığını örnekler üzerinden ortaya koymuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Âlimler, nasların yorum faaliyetinde oluşabilecek yanlışların engellenmesi ve nasların ilâhî iradeye uygun şekilde yorulması gayesiyle birtakım usûlî kaide ve kurallar belirlemişlerdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu âlimlerden biri de İmâmü’l-Haremeyn el-Cüveynî’dir (öl. 478/1085).
💡
Sonuç & Katkı:O, lafızlar kategorisinde te’vilin genel çerçevesini belirlemiş, te’vilin varlığını örnekler üzerinden ortaya koymuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İslam Hhukuku · Cüveynî · Usûl

Özet

Âlimler, nasların yorum faaliyetinde oluşabilecek yanlışların engellenmesi ve nasların ilâhî iradeye uygun şekilde yorulması gayesiyle birtakım usûlî kaide ve kurallar belirlemişlerdir. Buna bağlı olarak âlimler, deliller vasıtasıyla naslardaki gizli manaları açığa çıkarma eylemi olan te’vil faaliyetinin kapsam ve sınırlarını tayin etme gayretine girmişlerdir. Bu âlimlerden biri de İmâmü’l-Haremeyn el-Cüveynî’dir (öl. 478/1085). O, lafızlar kategorisinde te’vilin genel çerçevesini belirlemiş, te’vilin varlığını örnekler üzerinden ortaya koymuştur. Tüm lafızların te’vile elverişli olmaması nedeniyle Cüveynî, te’vile uygunlukları açısından lafızları kategorize etmiştir. Bazı usûlcüler nas olarak nitelendirilen lafızlarda te’vile gidilebileceğini söylerken Cüveynî naslarda te’vilin söz konusu olmadığını ifade etmekte; keza müfesser, mücmel ve müşterek lafızlarda da te’vile gidilemeyeceğini belirtmektedir. Cüveynî, te’vilin sadece zâhir olarak nitelendirilen lafızlarda söz konusu olabileceğini vurgulamaktadır. Cüveynî, usûlî açıdan te’vili mutlak anlamda kabul ederken; kelâmî meselelerde farklı iki görüş sergilemektedir. Bu çalışmada Cüveynî’nin usûl eserlerinin yanı sıra kelâma dair eserleri de esas alınarak onun te’vil anlayışının ortaya konması amaçlanmaktadır.

Abstract

Scholars have set some kaidahs and principles in order to prevent the mistakes that may occur in commenting of the naṣṣ and to ensure interpretation of the naṣṣ in compliance with the divine will. Accordingly, scholars have made an effort to determine the scope and limits of the activity of ta’wil, which is the act of revealing the hidden meanings in the naṣṣ through dalils(evidence). One of these scholars is İmam al-Haramayn al Juwayni (478/1085). He determined the general framework of ta'wîl in the category of words in and revealed the existence of ta'wîl through examples. Since all words were not suitable for ta’wil, he categorized them in terms of their suitability with ta'wîl. While some usulists say that ta’wil can be practiced on the words described as naṣṣ, Al-Juwayni states ta’wil is out of question in naṣṣ. Likewise, he states ta’wil cannot be made on mujmal, mufassar and mushtarak words which are difficult to understand. Al-Juwayni emphasizes that ta’wîl can only be practiced on words that are zahir(clear) in meaning. While he absolutely approves ta'wîl from usulistic aspect; he reflects two different views on kalam issues. In this study, besides Al- Juwayni’s usul works, by taking his works on kalam as the base, it is aimed to reveal his understanding of improvement.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BUĞDA, S. (2021). Fıkıh Usûlü Geleneğinde Cüveynî’nin Te’vil Anlayışı. İlahiyat Tetkikleri Dergisi, Sayı: 55, 113–137. https://ajindex.com/articles/217930

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (3)

  1. Âmidî, Ebü’l-Hasen Seyfuddîn Alî b. Muhammed b. Sâlim. el-İḥkâm fî uṣûli’l-aḥkâm. thk. ʻAbdurrazzâḳ ʻAfîfî. 4 Cilt. Beyrut: el-Mektebu’l-İslâmî, 2. Basım, 1402. Apaydın, H. Yunus. “Te’vil”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 41/28-31. Ankara: TDV Yayınları, 2012. Bâcî, el-Ḳâdî Ebü’l-Velîd Süleymân b. Ḫalef b. Saʻd el-Endelüsî. el-Ḥudûd fi’l-uṣûl. thk. Muhammed Hasan İsmâîl. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-ʻİlmiyye, 1424/2003. Bâcî, el-Ḳâdî Ebü’l-Velîd Süleymân b. Ḫalef b. Saʻd el-Endelüsî. el-İşâre fi uṣûli’l-fıḳh. thk. ʻAdil Ahmed Abdulmevcûd ve Alî Muhammed ʻAved. Mekke: Mektebetu Nezâr Mustafâ el-Bâz, 1418/1997. Bâkillânî, Ebû Bekr Muhammed b. Ṭayyib b. Muhammed el-Basrî. et-Taḳrîb ve’l-irşâd. thk. Abdulhamîd Alî Ebû Zenîd. 3 Cilt. Beyrut: Müessesetu’r-Risâle, 1998. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyn b. Alî. el-İʻtiḳâd ve’l-hidâye ilâ sebîli’r-reşâd. thk. Ebû Abdillâh Ahmed b. İbrâhîm. Riyad: Dâru’l-Fadile, 1420/1999. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyn b. Alî. es-Sünenü’l-kübrâ. thk. Muhammed Abdulḳâdir ʻAtâ. 10 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 1414/1994. Buhârî, Alâuddîn Abdulazîz b. Ahmed b. Muhammed. Keşfü’l-esrâr fî şerhi Uṣûli’l-Pezdevî. thk. Abdullâh Mahmûd Muhammed Ömer. 4 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-ʻİlmiyye, 1418/1997.
  2. Buğda, Sadrettin. Beyân ile Fıkıh Usûlü İlişkisi. Erzurum: Atatürk Üniversitesi,
  3. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2018. Cessâs, Ebû Bekir Ahmed b. Alî er-Râzî. el-Fuṣûl fi’l-uṣûl. thk. Ucayl Câsim en-Neşemî. 4 Cilt. Kuveyt: Vizâretu’l- Evḳâf, 1985. Cüveynî, İmâmü’l-Haremeyn Ebu’l-Meʻâlî Abdulmelik b. Abdillâh b. Yûsuf. el-Burhân fî uṣûli’l-fıḳh. thk. Abdulazîm ed-Dîb. 2 Cilt. Mısır: Dâru’l-Vefâ, 5. Basım, 2012. Cüveynî, İmâmü’l-Haremeyn Ebu’l-Meʻâlî Abdulmelik b. Abdillâh b. Yûsuf. Ġiyâs̱u’l-umem fi’t-tiyâs̱i’ẓ-ẓulem. thk. Mustafâ Ḥilmî - Fuâd Abdulmunʻim. İskenderiye: Dâru’d-Daʻva, 1979. Cüveynî, İmâmü’l-Haremeyn Ebu’l-Meʻâlî Abdulmelik b. Abdillâh b. Yûsuf. Nihâyetu’l-maṭlab fî dirâyeti’l- meẕheb. thk. Abdulazîm Mahmûd ed-Dîb. 20 Cilt. b.y.: Dâru’l-Minhâc, 1428/2007. Cüveynî, İmâmü’l-Haremeyn Ebu’l-Meʻâlî Abdulmelik b. Abdillâh b. Yûsuf. eş-Şâmil fî uṣûli’d-dîn. thk. Alî Sâmî en-Neşâr - Faysal Bedîr-Süheyr Muhammed Muhtâr. İskenderiyye: Menşeetu’l-Meʻârif, 1969. Cüveynî, İmâmü’l-Haremeyn Ebu’l-Meʻâlî Abdulmelik b. Abdillâh b. Yûsuf. el-ʻAḳidetu’n-niẓâmiyye fi’l-erkâni’l- islâmiyye. thk. Muhammed Zâhid el-Kevserî. Kahire: el-Mektebetu’l-Ezheriyye li’t-Turâs, 1412/1992. Cüveynî, İmâmü’l-Haremeyn Ebu’l-Meʻâlî