Dergiler / Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 14 - Sayı: 32

Beden Eğitimi Zümre Öğretmenlerinin İşbirliği Düzeyinin Belirlenmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması

Determination of the Cooperation Level of Physical Education Coterie Teachers: A Mixed Methods Study

Sayfa
369–388
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Okuldaki zümre sayısının fazla olması, özellikle kalabalık okullarda beden eğitimi öğretmenlerinin malzeme ve saha kullanımına özen göstermemesi, Evrak işlerinin sadece belirli öğretmenlere yüklenmesi, öğretmenlerin sorumluluk duygusu ve işini sevme boyutunda sıkıntıların olması gibi etmenlerin beden eğitimi öğretmenlerinin işbirliği düzeyini olumsuz yönde etkilediği gözlemlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmada beden eğitimi zümre öğretmenlerinin işbirliği düzeyinin belirlenmesi, beden eğitimi zümre öğretmenlerinin birbirleriyle olan yüksek ve düşük işbirliği düzeyinin sebeplerinin irdelenmesi ve bu duruma neden olan faktörlerin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Karma yöntem desenlerinden açıklayıcı desenin kullanıldığı araştırmada ilk olarak nicel boyutunda örneklem olarak Gaziantep ilinde görev yapmakta olan 125 beden eğitimi öğretmeni alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Okuldaki zümre sayısının fazla olması, özellikle kalabalık okullarda beden eğitimi öğretmenlerinin malzeme ve saha kullanımına özen göstermemesi, Evrak işlerinin sadece belirli öğretmenlere yüklenmesi, öğretmenlerin sorumluluk duygusu ve işini sevme boyutunda sıkıntıların olması gibi etmenlerin beden eğitimi öğretmenlerinin işbirliği düzeyini olumsuz yönde etkilediği gözlemlenmiştir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2016 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmada beden eğitimi zümre öğretmenlerinin işbirliği düzeyinin belirlenmesi, beden eğitimi zümre öğretmenlerinin birbirleriyle olan yüksek ve düşük işbirliği düzeyinin sebeplerinin irdelenmesi ve bu duruma neden olan faktörlerin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Karma yöntem desenlerinden açıklayıcı desenin kullanıldığı araştırmada ilk olarak nicel boyutunda örneklem olarak Gaziantep ilinde görev yapmakta olan 125 beden eğitimi öğretmeni alınmıştır. Araştırmanın nitel boyutunu ise aşırı veya aykırı durum örneklemesi kullanılarak 125 öğretmenden nicel verileri sonucunda işbirliği düzey puanı en yüksek ve en düşük olan 10 beden eğitimi öğretmeni oluşturmuştur. Araştırmada nicel veri toplama aracı olarak Clark’ın geliştirdiği “Takım Çalışması” adlı ölçeğin geçerlik ve güvenirlik analizleri yapılarak Çelebi, Vuranok, Turgut (2016) tarafından Türkçeye uyarlanan hali kullanılmıştır. Nitel verilerin toplanması için ise yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmanın nicel kısmında beden eğitimi öğretmenlerinin işbirliği düzeylerinin genel olarak yüksek düzeyde olduğu görülmüştür. Öğretmenlerin işbirliği düzeylerinin yüksek çıkmasına rağmen araştırmanın nitel kısmında öğretmenlerin işbirliği düzeylerini olumsuz yönde etkileyebilecek birçok etkenin olduğu ortaya çıkmıştır. Okuldaki zümre sayısının fazla olması, özellikle kalabalık okullarda beden eğitimi öğretmenlerinin malzeme ve saha kullanımına özen göstermemesi, Evrak işlerinin sadece belirli öğretmenlere yüklenmesi, öğretmenlerin sorumluluk duygusu ve işini sevme boyutunda sıkıntıların olması gibi etmenlerin beden eğitimi öğretmenlerinin işbirliği düzeyini olumsuz yönde etkilediği gözlemlenmiştir.

Abstract

In this research, it was aimed to determine the level of cooperation of physical education coterie teachers, to examine the reasons of high and low level of cooperation between physical education coterie teachers and to reveal the factors causing this situation. In this study descriptive design, which is one of the mixed method designs, was used, and firstly, 125 physical education teachers working in Gaziantep province were taken as the sample in quantitative dimension. The qualitative aspect of the research is as follows: As a result of quantitative data from 125 physical education teachers using excessive or contradictory sampling, the 10 highest level of cooperation teachers and the 10 lowest level of cooperation teachers. In the study, the Turkish-adaptoted version (by Çelebi, Vuranok, Turgut (2016)) of the scale called Teamwork, developed by Clark, was used as a quantitative data collection tool after the validity and reliability analyzes of the scale were performed. Semi-structured interview form was used to collect qualitative data. In the quantitative part of the research, it was seen that the cooperation levels of physical education teachers were generally high. In the qualitative part, despite the high levels of teachers' cooperation, it was found that many factors negatively affected the cooperation. It has been observed that some factors negatively affect the level of cooperation of the physical education teachers such as; high number of coteries in the school; physical education teachers do not pay attention to materials and field use, especially in crowded schools; assigning paperworks to only a few people; problems with teachers' sense of responsibility and liking their job.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SAĞIN, A. E., GÜLLÜ, M., UĞRAŞ, S. (2020). Beden Eğitimi Zümre Öğretmenlerinin İşbirliği Düzeyinin Belirlenmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 32, 369–388. https://ajindex.com/articles/217479

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Aydın, F. (2018). Coğrafya dersi zümre toplantılarına ilişkin öğretmen görüşleri. Doğu Coğrafya Dergisi, 23(40), 75-86.
  2. Ayık, A. Ada Ş. (2007). İlköğretim okullarında oluşturulan okul kültürü ile okulların etkililiği arasındaki ilişki. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 8(2), 429-446.
  3. Black, A. L. ve Halliwell, G. (2000). Accessing practical knowledge: how? why?. Teaching And Teacher Education, 16(1), 103-115.
  4. Brownell, M. T., Yeager, E., Rennells, M. S. ve Riley, T. (1997). Teachers working together: What teacher educators and researchers should know. Teacher Educationand Special Education, 20(4), 340-359.
  5. Creswell J. W. (2017) Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları araştırma deseni. (çev. Selçuk Beşir Demir). Ankara:
  6. Eğiten Kitap. Creswell, J. W. ve PlanoClark, V. L. (2014). Karma yöntem araştırmaları. (çev. Yüksel Dede ve Selçuk Beşir Demir). Ankara:
  7. Pegem Akademi Yayıncılık. Creswell, J.W. (2006). Understanding mixed methods research, (Chapter 1). http://www.sagepub.com/upm-data/10981_Chapter_1.pdf. adresinden erişilmiştir. Erişim tarihi: 27 Nisan 2019.
  8. Çalışkan, H., Yıldırım, Y. ve Kılınç, G. (2018). Zümre öğretmenler kurulu toplantılarına ve e-müfredata ilişkin sosyal bilgiler öğretmenlerinin görüşleri. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(1), 30-61. DOI: 10.30855/gjes.2019.05.01.003 Çelebi, N., Vuranok, T.V. ve Hasekioğlu Turgut, I. (2016). Zümre öğretmenlerinin işbirliği düzeyini belirleme ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 24(2), 803-820.
  9. Çubukçu, Z. ve Girmen, P. (2006). Ortaöğretim kurumlarının etkili okul özelliklerine sahip olma düzeyleri. Sosyal Bilimler Dergisi, 8(16), 121-136.
  10. Demirhan, G., Bulca, Y., Altay, Y., Şahin, R., Güvenç, A., Aslan, A., Güven, B., Kangalgil, M., Hünük, D., Koca, C., Açıkada, C. (2008). Beden eğitimi öğretim programları ve programların yürütülmesine ilişkin paydaş görüşlerinin karşılaştırılması. Hacettepe Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 19(3), 157–180.
  11. Demirhan, G., Bulca, Y., Saçlı, F. ve Kangalgil, M. (2014). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Uygulamada Karşılaştıkları Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(29-2).
  12. Demirtaş, H., Üstüner, M., Özer, N. ve Cömert, M. (2008). Öğretmenler kurulu toplantılarının etkililiğine ilişkin öğretmen görüşleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(15), 55-74.
  13. Demirtaş, Z. (2010). Okul kültürü ile öğrenci başarısı arasındaki İlişki. Eğitim ve Bilim, 35, (158). Erhan, S.E. ve Tamer,