Dergiler / Milli Eğitim Dergisi / 2019 / Cilt: 48 - Sayı: 222

PUBLIC RELATIONS ETHICS

Sayfa
277–292
Yayın Tarihi
2019-05-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

The field of public relations, which has significant impacts for many institutions

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:The field of public relations, which has significant impacts for many institutions
📊
Temel Bulgular & Veri:The field of public relations, which has significant impacts for many institutions
💡
Sonuç & Katkı:The field of public relations, which has significant impacts for many institutions
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ethics · Ethics Codes · Public Relations

Özet

The field of public relations, which has significant impacts for many institutions

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SEZGÜL, İ. (2019). PUBLIC RELATIONS ETHICS. Milli Eğitim Dergisi, Cilt: 48 - Sayı: 222, 277–292. https://ajindex.com/articles/21646

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (35)

  1. References Arslan, M. (2012). İş ve Meslek Ahlakı. 3. Baskı.
  2. Siyasal Kitabevi.
  3. Ankara.
  4. Aydın, İ. (2010).
  5. Yönetsel, Mesleki ve Örgütsel Etik. 4. Baskı.
  6. Pegem Akademi. Ankara.
  7. Aydın, İ. (2012). Eğitim ve Öğretimde Etik. 3. Baskı.
  8. Pegem Akademi. Ankara.Baskin, O., Aronoff, C. & Lattimore, D. (1997). Public Relations: The Profession and The Practice.Fourth Edition.
  9. McGraw Hill. Boston. Başpınar, N.Ö. & Çakıroğlu, D. (2014). Meslek Etiği. 3. Basım. Nobel Yayıncılık. Ankara.
  10. Bowen, S. (2007). Ethics and Public Relations. https://instituteforpr.org/ethics-and-public-relations/,05.05.2019
  11. Cevizci, A. (2014). Etik-Ahlak Felsefesi. Say Yayınları.
  12. Ankara.
  13. Darly, G. F. (1994). Applied Professional Ethics. Routledge. London. De George, R. T. (2009). Business Ethics (7th ed.). Prentice Hall. Boston. Durkheim, E. (2006). Sosyoloji Dersleri. Çev. A. Berktay. İletişim Yayınları.
  14. İstanbul.
  15. Erol, G. (2012). İletişim ve Etik. Hiperlink Yayınları.
  16. İstanbul.
  17. Ertekin, Y. (1987). “Halkla İlişkiler ve Meslekleşme Olgusu”. Halkla İlişkiler Sempozyumu. TODAİE Yayınları.
  18. Ankara.
  19. Feldman, F. (2012). Etik Nedir?. Çev. F.B. Aydar. Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
  20. İstanbul.
  21. Fitzpatrick, K. R. & Gauthier, C. (2001). Toward a Professional Responsibility Theory of Public Relations Ethics. Journal of Mass Media Ethics, 16, pp. 193-212.
  22. Frankena, W.K. (2007). Etik. Çev. A. Aydın. İmge Kitabevi.
  23. Ankara.
  24. Gordon, J. C. (1997). “Interpreting Definitions of Public Relations: Self Assesment and Symbolic Interactionism –Based Alternative”, Public Relations Review, 23, pp. 57-66.
  25. Gregory, A. (2003). “Public Relations and the Age of Spin”. Paper Presented for Inaugural Lecture of Centre for Public Relations Studies. Leeds Metropolitan University. Public Relations Ethics Gülsünler, M.E. (2013). “Halkla İlişkiler Mesleğinde Etiksel Çerçeve”. M. Işık (Ed). İletişim ve Etik. 3. Baskı.
  26. Eğitim Kitabevi.
  27. Konya. Hutton, J.G. (1999). “The Definition, Dimensions, and Domain of Public Relations”. Public Relations Review 25 (2). pp.199-214.
  28. Işık, M. (2013). “İşleyiş Açısından İletişim ve İletişimin Öğeleri”. M. Işık (Ed). İletişim ve Etik. 3. Baskı.
  29. Eğitim Yayınevi.
  30. Konya. İspir, N., Yurdigül, Y. & Küçükalkan, Y. (2015). “Halkla İlişkiler Etiği”, Tarih Okulu Dergisi. Yıl 8, Sayı XXIV, pp. 353-375.
  31. Kalender, A. & Fidan, M. (2011). Halkla İlişkiler. Tablet Yayınları.
  32. Konya. Kazancı, M. (2016). Kamuda ve Özel Kuruluşlarda Halkla İlişkiler. 11. Baskı.
  33. Turhan Kitabevi.
  34. Ankara.
  35. Kuçuradi, İ. (1988). Uludağ Konuşmaları: Ö