KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kader / 2021 / Cilt: 19 - Sayı: 1

Kelâmda Mereoloji Arazlardan Hareketle Kurulan Hudûs Delilinin Yeni Bir Okuması

Mereology in Kalâm A New Reading of the Proof from Accidents for Creation

Ayman SHIHADEH
Dergi
Kader
Sayfa
347–376
Yayın Tarihi
2021-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Erken, mütekaddim ve müteahhir döneme ait kelâmî ve felsefî çok sayıda kaynağa başvurulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalenin amacı iki yönlüdür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Makale ilk olarak orta çağ İslam kelâmındaki mereolojiyi,** özellikle de kelâmcıların, bütünün, parçalarına özdeş olduğu ve buna göre en azından parçalar arasında ortak olan bazı sıfatların dolayısıyla bütünün de sıfatları olması gerektiği, iddiasını incelemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Erken, mütekaddim ve müteahhir döneme ait kelâmî ve felsefî çok sayıda kaynağa başvurulmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Mereoloji · Arazlardan elde edilen hudûs delili · Ebü’l-Hüzeyl el-Allâf

Özet

Bu makalenin amacı iki yönlüdür. Makale ilk olarak orta çağ İslam kelâmındaki mereolojiyi,** özellikle de kelâmcıların, bütünün, parçalarına özdeş olduğu ve buna göre en azından parçalar arasında ortak olan bazı sıfatların dolayısıyla bütünün de sıfatları olması gerektiği, iddiasını incelemektedir. Bu iddia, filozoflar ve on birinci yüzyıldan itibaren sayıları gittikçe artan kelâmcılar tarafından reddedilmiştir. İkinci olarak, makale; yoktan yaratma için merkezi bir mesele olan arazlardan elde edilen standart kelâmî delilin yeni bir yorumunu teklif etmektedir. Erken, mütekaddim ve müteahhir döneme ait kelâmî ve felsefî çok sayıda kaynağa başvurulmuştur.

Abstract

The objective of this article is twofold. First, it investigates mereology in medieval Islamic theology, particularly the theologians’ claim that the whole is identical to its parts and accordingly that at least some attributes common to the parts must by extension be attributed of the whole. This claim was refuted by philosophers and, from the eleventh century onwards, an increasing number of theologians. Second, it offers a new interpretation of the standard theological proof from accidents for creation ex nihilo, to which this problem was central. A wide range of early, classical and later theological and philosophical sources are consulted.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SHIHADEH, A. (2021). Kelâmda Mereoloji Arazlardan Hareketle Kurulan Hudûs Delilinin Yeni Bir Okuması. Kader, Cilt: 19 - Sayı: 1, 347–376. https://ajindex.com/articles/216418

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Anonim 1. “Başlıksız bölümler”. es-Sâhib ibn Abbâd Promoter of Rational Theology: Two Mu‘tazilî kalam Texts from the Cairo Geniza. thk. Wilfred Madelung - Sabine Schmidtke. 27-83. Leiden: Brill, 2017. Anonim 2. Şerhu Kitâbi’t-Tezkire fî ahkâmi’l-cevâhir ve’l-a‘râz. Tahran: Iranian Institute of Philosophy, 2006. el-Bağdâdî, Ebû Mansûr Abdulkâhir. Usûlu’d-dîn. İstanbul: Medresetü’l-İlâhiyyât bi Dâri’l-Fünûn et-Türkiyye, 1928.
  2. Brunschving, Robert. “Ğâmi‘ Mâni”. Etudes d’islamologie. ed. Abdel Magid Turki. 2/355-357. Paris: Editions Larose, 1976. el-Buthânî, Ebû Tâlib Yahyâ İbni’l-Hüseyin. Ziyâdâtu Şerhi’l-Usûl. thk. Camila Adang vd. Leiden: Brill, 2011. el-Cüşemî, el-Muhassin İbn Muhammed el-Hâkim. Şerhu Uyûni’l-mesâil. San’a Yazma Eserler Kütüphanesi, el-Câmiu’l-kebîr, el-Mektebetü’l-Garbiyye. el-Cüveynî, İmâmu’l-Haremeyn Abdulmelik İbn Yusuf. eş-Şâmil fî usûli’d-dîn. thk. Ali S. en-Neşşâr vd. İskenderiye: Münşeetü’l-Me‘ârif, 1969. el-Cüveynî, İmâmu’l-Haremeyn Abdulmelik İbn Yusuf. eş-Şâmil fî usûli’d-dîn. İstanbul Yazma Eserler Kütüphanesi, Fazıl Ahmed Paşa. el-Cüveynî, İmâmu’l-Haremeyn Abdulmelik İbn Yusuf. Kitâbu’l-İrşâd ilâ kavâti‘i’l-edille fî usûli’l-i‘tikâd. thk. Muhammed Musa - Ali Abdülhamîd. Kahire: Meketebetü’l-Hâncî, 1950. el-Cüveynî, İmâmu’l-Haremeyn Abdulmelik İbn Yusuf. Luma‘ü’l-edille fî kavâidi akâidi’l-ehli’s-sünne ve’l-cemâ‘a. thk. Fevkiyye H. Mahmûd. Beyrut: Alemü’l-Kütüb, 1987.
  3. Davidson, Herbert A. Proofs for Eternity, Creation, and the Existence of God in Medieval Islamic and Jewish Philosophy. New York: Oxford University Press, 1987. ed-Devvânî, Celâleddîn Muhammed İbn Es‘âd. Şerhu’l-Akâidi’l-Adudiyye. Kahire: Mektebetü’ş-Şurûki’d-Devliyye, 2002. Ebû Reşîd en-Nîsâbûrî. Ziyâdâtü’ş-Şerh. thk. Muhammed A. Ebû Rîza. Kahire: Müessesetü’l-Mısriyyeti’l-Âmme li’t-Te’lîf ve’t-Terceme ve’t-Tiba‘â ve’n-Neşr, 1969. Ebü’l-Berekât el-Bağdâdî, Hîbetullah İbn Ali. el-Mu‘teber fi’l-hikme. thk. Abdullah el-Alevî el-Hadramî. Haydârabâd: Dâiretü’l-Me‘ârifi’l-Osmâniyye, 1357. El Omari, Racha. The Theology of Abû l-Qâsim al-Balkhî/al-Ka‘bî (d. 319/931). Leiden: Brill, 2016. el-Ensarî, Ebü’l-Kâsım Selmân. el-Gunye fi’l-kelâm. thk. Mustafa H. Abdülhâdî. Kahire: Dâru’s-Selâm, 2010.
  4. Ess, Josef van. Theology and Society in the Second and Third Centuries of the Hijra. çev. Gwendolin Goldblum. Leiden: Brill, 2017. el-Eş‘arî, Ebü’l-Hasen Ali İbn İsmâil. Makâlâtü’l-islâmiyyîn. thk. Helmut Ritter. Wiesbaden: Franz Steiner, 1980.
  5. Frank, Richard M. Beings and Their Att