Dergiler / Çukurova Üniversitesi Mühendislik-Mimarlik Fakültesi Dergisi / 2016 / Cilt: 31 - Sayı: 2

EDİRNE - TRAKYA BÖLGESİ PALEOJEN-NEOJEN ÇÖKELLERİNİN (EDİRNE-KEŞAN, UZUNKÖPRÜ, MERİÇ, SÜLOĞLU SONDAJLARI) MİKROPALEONTOLOJİK İNCELENMESİ

Micropaleontological Investigation of Paleogene- Neogene Sediments (Edirne-Ke?an, Uzunköprü, Meriç, Süloğlu Drillings) in Edirne Thrace Region

Sayfa
17–31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada elde edilen fosil topluluğu; Edirne yöresi Paleojen-Neojen birimlerinin ağırlıklı olarak limnik ve lagüner koşullarda gelişmiş olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, MTA tarafından 1972-1997 yılları arasında, Edirne yöresinde açılmış 6 adet sondajdan alınan örneklerin mikropaleontolojik değerlendirilmesi amacı ile yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada killi, siltli kil birimlerini içeren Ergene Formasyonu ile kiltaşı, silttaşı, linyit bantlı kiltaşı, bitki izli marn-kil ardalanması ve kumtaşı seviyelerinden oluşan Danişmen Formasyonu'nda ostrakod faunası ile iyi korunmuş mikro-mollüskler gözlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada elde edilen fosil topluluğu; Edirne yöresi Paleojen-Neojen birimlerinin ağırlıklı olarak limnik ve lagüner koşullarda gelişmiş olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:6 adet
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma, MTA tarafından 1972-1997 yılları arasında, Edirne yöresinde açılmış 6 adet sondajdan alınan örneklerin mikropaleontolojik değerlendirilmesi amacı ile yapılmıştır. Çalışmada killi, siltli kil birimlerini içeren Ergene Formasyonu ile kiltaşı, silttaşı, linyit bantlı kiltaşı, bitki izli marn-kil ardalanması ve kumtaşı seviyelerinden oluşan Danişmen Formasyonu'nda ostrakod faunası ile iyi korunmuş mikro-mollüskler gözlenmiştir. Örneklerinin içerdiği mikrofaunaya dayanarak çalışmanın yürütüldüğü istifin yaşı Oligosen-Pliyosen olarak belirlenmiştir. Edirne yöresi sondaj örneklerinde Danişmen Formasyonu içerisinde Erken-Geç Oligosen (Rupeliyen-Şattiyen)'i temsil eden Cytheromorpha zinndorfi (Lienenklaus), Neocyprideis apostolescui (Keij), N. williamsoniana (Bosquet), Hemicyprideis montosa (Jones ve Sherborn), Cytheridea pernota Oertli ve Keij, Ilyocypris boehli Triebel, Candona (Pseudocandona) fertilis Triebel gibi ostrakod cins ve türleri ile Oligosen seviyelerinde Avimactra sp., Viviparus sp, Valvata sp., Planorbis sp. gibi mikro mollüskler; Ergene Formasyonu içerisinde Geç Miyosen-Pliyosen'de Heterocypris salina, Heterocypris sp., Ilyocypris cf. bradyi Sars gibi ostrakod türleri bulunmuştur. Araştırma sonuçları, bu bölgede daha önce yapılmış diğer çalışmalar, Paris-Akiten Havzası ve Avrupa kuzeybatısında yapılmış ostrakod çalışmaları ile karşılaştırılmıştır. Bu çalışmada elde edilen fosil topluluğu; Edirne yöresi Paleojen-Neojen birimlerinin ağırlıklı olarak limnik ve lagüner koşullarda gelişmiş olduğunu göstermektedir.

Abstract

The aim of this study is assessing micropaleontological properties of 6 drilling samples which taken from Edirne region. Research drilled by MTA between 1972-1997 years, was carried out on six drillings in the Edirne region. Studied region exhibits clay, silty clay (Ergene Formation) with claystone, siltstone, lignite band claystone, plant trace marl- clay intercalated and observed ostracod fauna with well preserved micromollusca obtained from level of sandstone (Danişmen Formation). The age of the sequence of the work carried out by (Oligocene -Pliocene), respectively with this samples which are including the microfauna. The drilling samples in Edirne region, Danişmen formation is representing early-late Oligocene (Rupelian-Chattian) include ostracoda species such as Cytheromorpha zinndorfi (Lienenklaus), Neocyprideis apostolescui (Keij), N. williamsoniana (Bosquet), Hemicyprideis montosa (Jones&Sherborn), Cytheridea pernota Oertli&Keij, Ilyocypris boehli Triebel, Candona (Pseudocandona) fertilis Triebel and the level of Oligocene include micro mullusca such as such as Avimactra sp., Viviparus sp, Valvata sp., Planorbis sp. which are founded in the whole study area. In the examples of Ergene Formation in Late Miocene-Pliocene such as Heterocypris salina, Heterocypris sp., Ilyocypris cf. bradyi Sars. In this study were compared ostracoda works with previous studies conducted in this region, Paris-Akiten basin and northwest of Europe. Micropaleontological examination give this result with drilling core samples; mainly the Edirne region Paleogene-Neogene units were found to be enhanced in limnic and lagoons conditions.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞAFAK, Ü., GÜLDÜREK, M. (2016). EDİRNE - TRAKYA BÖLGESİ PALEOJEN-NEOJEN ÇÖKELLERİNİN (EDİRNE-KEŞAN, UZUNKÖPRÜ, MERİÇ, SÜLOĞLU SONDAJLARI) MİKROPALEONTOLOJİK İNCELENMESİ. Çukurova Üniversitesi Mühendislik-Mimarlik Fakültesi Dergisi, Cilt: 31 - Sayı: 2, 17–31. https://ajindex.com/articles/214753

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Akartuna, M., 1953. Çatalca-Karacaköy bölgesinin jeolojisi, İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Monografileri, 13, 88. Rückert-Ülkümen, N., 1960. Trakya ve Çanakkale Mıntıkalarında Bulunan Neojen Balıkları Formasyonları Hakkında, İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Monografileri, 16, 80. Sönmez, N., 1963. Deux nouveaux genres d'Ostracodes du Paléogéne de Thrace (Turquie). Revue de Micropaléontologie, V. 6, no. 2, Paris. Sönmez-Gökçen, N., 1964. Notice Sur le Nouvel Age Determine par les Ostracodes de la Serie a Congeria du Neogene des Environs de Çatalca (Thrace). MTA Bulletin, No. 63, Ankara.
  2. Sönmez-Gökçen, N., Paléontologique (ostracodes) et Stratigraphique de Niveaux du Paléogéne du Sud-Est de la Thrace, MTA Yayınlarından, No.147, Ankara.
  3. İlhan, E., 1965.
  4. Korudağ, Gelibolu Yarımadası ve Çanakkale Yakasında Yapılmış olan Jeolojik Etütler Hakkında Rapor. TPAO Rapor no: 331, Ankara.
  5. Gökçen, S.L., S., 1967. Eocene-Oligocene Sedimentation in the Keşan Area, SW Turkish Thrace, Bulletin of the Mineral Research and Exploration Institute of Turkey, No. 69, Ankara.
  6. Gökçen, N., 1975. Pınarhisar Formasyonu'nun yaşı ve ortam şartlarında görülen yanal değişmeler (Kuzey, kuzeydoğu Trakya), Cumhuriyetin 50. Yılı Yerbilimleri Tebliğleri, 128-142,
  7. Ankara.
  8. Keskin, C., 1966. Pınarhisar Resif Karmaşığı Mikrofasiyes İncelemesi, İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Dergisi, Seri B, 31, 109-146.
  9. Keskin, C., 1966. Pınarhisar Resif Karmaşığı Mikrofasiyes İncelemesi, İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Dergisi, Seri B, 31, 109-146.
  10. Keskin, C., 1974. Kuzey Ergene Havzasının Stratigrafisi, Türkiye II. Petrol Kongresi Tebliğleri Kitabı, 137-163.
  11. Lebküchner, R.F., 1974. Orta Trakya Oligoseninin Jeolojisi Hakkında, MTA Rap., No. 2983, Ankara.
  12. Şenol, M., 1980. Keşan (Edirne) ve Marmara Ereğlisi (Tekirdağ) Yörelerinde Oligosen Yaşlı Birimlerin Çökel Ortamları ve Linyit Oluşumları, TJK Bülteni, C. 23, 133-140,
  13. Ankara.
  14. Kasar, S., Bürkan, K., Siyako, M., Demir, O., 1983. Tekirdağ-Şarköy-Keşan-Enez Bölgesinin Jeolojisi ve Hidrokarbon Olanakları, TPAO Arama Grubu, Arşiv no:1771, Ankara.
  15. Umut, M., Kurt, Z., İmik, M., Özcan, I., Sarıkaya, H., ve Saraç, G., 1983.
  16. Tekirdağ, Silivri/İstanbul,
  17. Pınarhisar Alanının Jeolojisi, MTA (Yayımlanmamış). No: 7349 Sümengen, M., Terlemez I., Şentürk, K., ve Karaköse, C., 1987. Gelibolu Yarımadası ve Güneybatı Trakya Tersiyer Havzası'nın Stratigrafisi, Sedimantolojisi ve Tektoniği, MTA Rapor No: 8128. Sümengen, M., Terlemez, İ., 1991. Güneybatı Trakya Yöresi Eo