Dergiler / Nüsha / 2021 / Cilt: 21 - Sayı: 52

MODERN STANDART ARAPÇA VE BAZI ARAP DİYALEKTLERİNDE GELECEK ZAMAN FORMLARI

Future Markers in Modern Standard Arabic and Some Arabic Dialects

Dergi
Nüsha
Sayfa
179–198
Yayın Tarihi
2021-06-24
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada günümüz Arapçasının standart olan şubesiyle bazı lehçeleri, gelecek zaman işaretleyicileri açısından değerlendirilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Arap dilinin tarihi üzerine kafa yoran bilim insanları arasında, bu dilin tarihî dönemlerine yönelik çeşitli adlandırmalar yapılmışsa da konu üzerinde tam bir mutabakat sağlanabilmiş değildir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu farklılıklar, Arapça asıllı lehçe veya Batı dillerinden alıntı diyalekt kavramlarıyla ifade edilir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada günümüz Arapçasının standart olan şubesiyle bazı lehçeleri, gelecek zaman işaretleyicileri açısından değerlendirilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Arap Dili · zaman · gelecek zaman işaretleyicileri

Özet

Arap dilinin tarihi üzerine kafa yoran bilim insanları arasında, bu dilin tarihî dönemlerine yönelik çeşitli adlandırmalar yapılmışsa da konu üzerinde tam bir mutabakat sağlanabilmiş değildir. Bununla birlikte, günümüzde, tüm Arap ülkelerince ortak olarak kullanılan standart bir kültür / yazı dilinin varlığından söz edilebilir. Gazete, roman, öykü vb. gibi türler çoğunlukla bu dilde yazılır; genele hitap eden hatip, aydın ve muhabirler de bu dille konuşurlar. Bununla birlikte Arapçanın; konuşulmakta olduğu hemen her coğrafi bölgede, geniş halk kitleleri tarafından günlük yaşamda kullanılan, hatta bazen tiyatro vb. türde eserlere de yansıyan birçok dilsel varyasyonunun bulunduğu da bir gerçektir. Bu farklılıklar, Arapça asıllı lehçe veya Batı dillerinden alıntı diyalekt kavramlarıyla ifade edilir. Daha çok konuşmada kendisini gösteren telaffuz farklılıkları ise şive (accent / لُكْنَة) olarak nitelendirilir. Lehçe veya diyalekt, pek tabi ki aynı dile ait ama farklı özellikler sergileyen şubeleri ifade etmekte kullanılır. Bugün farklı ülkelerde veya bölgelerde konuşulmakta olan Arapça dil şubelerinin çok büyük bir kısmının hem telaffuz, hem kelime dağarcığı, hem de gramer yapıları açısından yer yer ciddi denebilecek farklılıklar göstermekte olduğunu; dolayısıyla da bu şubelerin, lehçe kavramı içerisinde değerlendirilebileceğini; bununla birlikte aynı lehçenin konuşulduğu bölgenin farklı yörelerinde de lehçe olarak değerlendirilemeyecek küçük bazı farklılıkların (ağız, aksan, şive vb.) söz konusu olabileceği rahatlıkla söyleyenebilir. Bu çalışmada günümüz Arapçasının standart olan şubesiyle bazı lehçeleri, gelecek zaman işaretleyicileri açısından değerlendirilmektedir.

Abstract

Today, the Arabic language is spoken by more than 300 million people in more than 20 countries and has an important place among the world's languages with its richness and diversity of dialects and accents. These dialects, each of which has its own phonetic, morphological, syntactic and lexical features; present a very different typological aspect, especially in terms of verb tense markers. Perhaps the most striking of the structures used to mark the tense of action in the Arabic dialects spoken today are future tense markers. Because these markers vary according to almost every dialect, they exceed 20 in number. Some of these markers, all of which are brought before the verb, are procilitics, while others are clitics / prefixes. Whether in preform or prefix form, these structures have the function of indicating the future tense and have been produced through the grammaticalization of some structures that were previously lexical units. In terms of these future tense markers mentioned in this concise research, Modern Standard Arabic and some important Arabic dialects that continue to be spoken today are discussed. The dialects that we discuss in this article are seen in such as Egypt, Oman, Palestine, Jordan, Yemen, Algeria, Libya and Morocco.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞEN, A., AKDAĞ, S. (2021). MODERN STANDART ARAPÇA VE BAZI ARAP DİYALEKTLERİNDE GELECEK ZAMAN FORMLARI. Nüsha, Cilt: 21 - Sayı: 52, 179–198. https://ajindex.com/articles/213900

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Abdel-Massih E. T. (1974)
  2. Advanced Moroccan Arabic, US: The University of Michigan. Abu Amsha D. (2016) “The Future Marker in Palestinian Arabic: An Internal Or Contact–Induced Change?”, Proceedings of the 2016 annual conference of the Canadian Linguistic Association, Kanada. Abu-Mansour M. H. (2008) “Meccan Arabic”, The Encyclopedia of Arabic Language and Linguistics, 3/179-187,
  3. Brill, Leiden. Aguadé J. (2018) “The Maghrebi dialects of Arabic”, Arabic Historical Dialectology: Linguistic and Sociolinguistic Approaches. ed. Clive Holes. Oxford University Press,
  4. US. Akdağ S. (2018) Kur’ân Dilinin Fonetik Yapısı, Lap Lambert Academic Publishing, Berlin. Birini A. (2018) “The Acquisition of Arabic as a First Language”. The Routledge Handbook of Arabic Linguistics. ed. Elabbas Benmamoun & Reem Bassiouney, Routledge, US. Aldrich M. (2016) Egyptian Arabic Diaries: Reading and Listening Practice in Authentic Spoken Arabic, Lingualism. Kalesi Y. M. (2006) Modern Iraqi Arabic.Georgetown University Press,
  5. US. Shorbaji N. (2020) “Prefıxes in Various Arabic Dialects in Comparison of Standard Arabic: Progressive and Future Tenses”, Süleyman Demirel Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 47, Isparta. Badawi E. (2016) Modern Written Arabic: A Comprehensive Grammar, Routledge, US. Bākellā M. (1983) Mu‘cemu Muṣṭalaḥāti ‘İlmi'l-Luġati'l-Ḥadīs, Mektebetu Lubnān, Lubnān. Bassiouney R. (2009)
  6. Arabic Sociolinguistics, Edinburgh University Press,
  7. Edinburgh. Benmamoun E. (2000) The Feature Structure of Functional Categories: A Comparative Study of Arabic Dialects, Oxford University Press, US. ___________ (2014) “Variations on the Same Theme: Sentential Negation and the Negative Copula in Arabic”. Perspectives on Arabic Linguistics XXIV–XXV, ed. Samira Farwaneh & Hamid Ouali. John Benjamins Publishing Company, Amsterdam. Brustad K. E. (2000)
  8. The Syntax of Spoken Arabic, Georgetown University Press,
  9. US. Coghill E. (2020) “Neo-Aramaic”, Arabic and Contact-Induced Change. ed. Christopher Lucas & Stefano Manfredi. Language Science Press,
  10. Berlin. Comrie B. (1991) “On the Importance of Arabic”. Perspectives on Arabic Linguistics III, ed. Bernard Comrie & Mushira Eid. John Benjamins Publishing Company, Amsterdam. Cowell M. W. (2005)
  11. A Reference Grammar Of Syrian Arabic, Georgetown University Press US. D’Anna L. (2020) “Arabic in the Diaspora”. Arabic and Contact-Induced Change, ed. Christopher Lucas & Stefano Manfredi, Language Science Press,
  12. Berlin. Eifan E. (2017)Grammaticalization in