Dergiler / Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilimleri Dergisi / 2010 / Cilt: 13 - Sayı: 3

İnmede denge ve denge değerlendirme skalaları

Balance in stroke and scales of balance assessment

Sayfa
112–118
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu derlemede klinik uygulamalarda ve bilimsel çalışmalarda inmeli hastalarda dengenin değerlendirilmesinde kullanılan fonksiyonel değerlendirme skalaları üzerinde durulmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İnme; serebral damarların oklüzyonu ya da rüptüründen kaynaklanan motor kontrol kaybı, his bozukluğu, denge bozukluğu, konuşma ve bilişsel fonksiyon kayıplarından komaya kadar gidebilen klinik tablolarla karakterizedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İnme sonrasında gelişen kas kuvvetsizliği, anormal kas tonusu, derin duyu kaybı ve vestibüler mekanizmalarda oluşan bozukluklar nedeniyle denge etkilenebilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu derlemede klinik uygulamalarda ve bilimsel çalışmalarda inmeli hastalarda dengenin değerlendirilmesinde kullanılan fonksiyonel değerlendirme skalaları üzerinde durulmaktadır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İnme; serebral damarların oklüzyonu ya da rüptüründen kaynaklanan motor kontrol kaybı, his bozukluğu, denge bozukluğu, konuşma ve bilişsel fonksiyon kayıplarından komaya kadar gidebilen klinik tablolarla karakterizedir. İnme sonrasında gelişen kas kuvvetsizliği, anormal kas tonusu, derin duyu kaybı ve vestibüler mekanizmalarda oluşan bozukluklar nedeniyle denge etkilenebilmektedir. Denge; stabilite sınırları içerisinde ağırlık merkezinin taban yüzeyi üzerinde kontrolünün sağlanabilmesidir. Günlük yaşam aktivitelerinde; yürüme, transfer ve uzanma gibi aktivitelerin gerçekleştirilebilmesi için oturma ve ayakta durma sırasında dengenin korunması gereklidir. İnmeli hastalarda dengeyi etkileyen faktörlerin bilinmesi rehabilitasyon hedeflerinin belirlenmesi açısından önemlidir. Dengenin değerlendirilmesi, klinisyenlere tanıda, en uygun terapinin seçiminde ve sonuçlarının değerlendirilmesinde yardımcı olabilir. Bu derlemede klinik uygulamalarda ve bilimsel çalışmalarda inmeli hastalarda dengenin değerlendirilmesinde kullanılan fonksiyonel değerlendirme skalaları üzerinde durulmaktadır.

Abstract

Stroke is characterized by clinical cases varying from loss of motor control due to occlusion or rupture of the serebral vasculature, sensational defects, balance deficiency to impediment of speech, loss of cognitive functions and coma. Balance can be affected by post-stroke weakness of muscles, abnormal muscle tonus, grave loss of sensation and deficiencies developing on vestibular mechanisms. Balance is the ability to control the center of mass over the base of support within the limits of stability. It is crucial to know the factors affecting the balance on patients with stroke in terms of determining the rehabilitation targets. Assessment of balance might be helpful to clinicians for diagnosis, in choosing the most appropriate therapy and evaluating the results.This review focuses on functional evaluation scales employed in clinical applications and scientific researches to assess balance in patients with stroke.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KURT, E. E., DELİALİOĞLU, S. Ü., ÖZEL, S. (2010). İnmede denge ve denge değerlendirme skalaları. Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Bilimleri Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 3, 112–118. https://ajindex.com/articles/213092

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Chiou II, Burnett LN. Values of activities of daily living. A survey of stroke patients and their home therapists. Phys Ther 1985;65:901-6
  2. Külcü DG, Yanık B, Gülşen G. Hemiplejik hastalarda denge bozukluğu ve üst ekstremite fonksiyonları arasındaki ilişki. J PMR Sci 2009;12:1-6
  3. McCagni C, Smith JP, Roberts KE. Balance and ankle range of motion in community-dwelling women aged 64-87 years. A correlation study. Phys Ther 2000;80:1004-11
  4. Umphred DA. Neurological rehabilitation 4. edition 2001 in Allison L, Fuller K. Balance and vestibular disorders 21:616-26
  5. Berg KO, Maki BE, Williams JI, Holliday PJ, Wood-Dauphinee SL. Clinical and laboratory measures of postural balance in an elderly population. Arch Phys Med Rehabil 1992;73:1073-80
  6. Blum L, Korner-Bitensky N. Usefulness of the Berg Balance Scale in stroke rehabilitation: a systematic review. Phys Ther 2008;88:559-66
  7. Kurt E. E,Ünsal Delialio¤lu S, Özel S. ‹nmeli Hastalarda Dengenin De¤erlendirilmesi. Turk J Phys Med Rehab 2010;56:56-61
  8. Tyson SF, Marie Hanley, Jay Chillala, Andrea Selley, Raymond C Tallis. Balance Disability After Stroke. Physical Therapy. 2006,86:30-7
  9. Duncan PW, Weiner DK. Chandler J. Studenski S Functional Reach:A New Clinical Measure of Balance. Journal of Gerontology. Medical Sciences 1990;45:M192-197
  10. Shumway-Cook A, Olmscheld R: A system analysis of postural dyscontrol in traumatically brain-injured patiens. J Head Trauma Rehabil 1990;5:51
  11. Au- yeung SS, Ng JT, Lo SK. Does balance or motor impairment of limb discriminate the ambulatory status of stroke survivors? Am J Phys Med Rehabil 2003;82:279-83
  12. Berg K. Balance and its measure in the elderly: a review. Physiother Can. 1989;41:240-5
  13. Nakipo¤lu ve arkadafllar› Hemiplejik hastalarda postural simetrinin sa¤lanmas›nda biofeedbackin etkinli¤i. Romatizma, 2002;17:96-103
  14. O¤ul E. Temel nörolojik bilgiler ‹n: O¤ul E, editör. Temel Nöroloji. 2002;11-23
  15. Gillen G, Burkhardt A. Stroke rehabilitation Second edition Mosby Publisher in Donato S, Pulaski KH. Balance impairment 2004:145-162 16. Öge E. A. Nöroloji 2004:418-9
  16. Bohannon RW, Leary KM. Standing balance and function over the course of acute rehabilitation. Arch Phys Med Rehabil. 1995;76:994-6
  17. Kwakkel G, Wagenaar RC, Kollen BJ, Lankhorst GJ. Predicting disability in stroke: a critical review of the literature. Age Ageing.1996;25:476-89
  18. Lofgren B, Nyberg L, Osterlind O, Gustafson Y. In-patient rehabilitation after s