Dergiler / Kocaeli Tıp Dergisi / 2017 / Cilt: 6 - Sayı: 1

Bir İlçe Devlet Hastanesi Acil Servisine Kuduz Şüphesiyle Başvuran Olguların Değerlendirilmesi

An Evaluation of Rabies Cases at A Town Public Hospital

Sayfa
63–67
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

BULGULAR: Çalışma gurubumuzdaki 197 olgunun %67.0'si erkekti.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışma, bir yıl boyunca 01 Haziran 2012- 2013 tarihleri arasında bir devlet hastanesi acil servisine kuduz şüpheli hayvan ısırığı sebebiyle başvuran olguların değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:YÖNTEM ve GEREÇLER: Bu çalışmaya, bir ilçedeki devlet hastanesi acil servisine kuduz riskli hayvan ısırık ve temasları nedeniyle başvuran 197 olgunun tamamı dâhil edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:BULGULAR: Çalışma gurubumuzdaki 197 olgunun %67.0'si erkekti.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2012- 2013 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışma, bir yıl boyunca 01 Haziran 2012- 2013 tarihleri arasında bir devlet hastanesi acil servisine kuduz şüpheli hayvan ısırığı sebebiyle başvuran olguların değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. YÖNTEM ve GEREÇLER: Bu çalışmaya, bir ilçedeki devlet hastanesi acil servisine kuduz riskli hayvan ısırık ve temasları nedeniyle başvuran 197 olgunun tamamı dâhil edilmiştir. Bu olgular hakkında düzenlenmiş Acil Servis Hasta Değerlendirme Formları için gerekli izinler alınarak retrospektif olarak incelenmiş ve olgular yaş, cinsiyet, ikamet ettiği yer, temas şekli, temas bölgesi, yaranın şekli, temastan sonra sağlık merkezine başvuru süresi, aşı ya da immunglobulin uygulama durumu açısından değerlendirilmiştir. Ayrıca şüpheli hayvan, türü ve sahipli olup olmadığı saptanmıştır. BULGULAR: Çalışma gurubumuzdaki 197 olgunun %67.0'si erkekti. Yaş ortalaması 30.10± 22,11 yıl olarak saptandı. Başvuran olguların %64.5 kırsal alanda yaşıyordu. Olguların % 54.8'inde olaydan sahipli hayvanlar sorumluydu. Temas bölgesine göre olguların dağılımı incelendiğinde %55,8 üst ekstremite, %22.3 alt ekstremite yaralanması şeklinde olup geri kalanlar %6.6 baş-boyun, %15.3 gövde- gluteal bölge şeklinde idi. Temas sonrası %77.7'si ilk gün, %21.3'ü 2-5 gün arası, %1.0'de 5. günden sonra acil servise başvurusunu yapmıştır. Kırsal bölgede yaşayanlarda %63.1'i ısırılan yer derin yaralanmaya neden olurken, kentsel bölgede yaşayanlarda derin yaralanma oranı %31.3 olarak bulunmuştur (p<0.001). TARTIŞMA ve SONUÇ: Acil servise başvuran olguların tamamı aşılanmıştır. Hastanemiz acil servisine müracaat eden olgularda sahipli ve takibi mümkün olan hayvanlarla temasın yüksek olması ülkemizin için hayvan kontrolü ve aşılamanın ne kadar önemli olduğunu ortaya koymuştur.

Abstract

INTRODUCTION: This study was conducted between June 1, 2012 and June 1, 2013 with the aim of evaluating patients who came to the of B Public Hospital's emergency room due to bites by animals suspected to have rabies. METHODS: All 197 cases that came to the emergency room due to bite and contact with rabies-suspected animals were included in the study. The researcher obtained permission to analyze the Emergency Service Patient Evaluation Forms for these cases retrospectively, and the cases were evaluated considering their age, sex, residence, type of contact, area of contact, shape of wound, duration before coming to the health center after the contact and the administration of vaccination or immunoglobulin. In addition, the researcher determined the suspected animals, their types, and whether they had owners. RESULTS: In the study sample, 67% of 197 cases were males. Their average age was 30.10± 22.11 years. Of them, 64.5% lived in the country. In 54.8% of the cases, owned animals were involved. An evaluation of the distribution of the cases showed that 55.8% were upper extremity injuries, while 22.3% were lower extremity injuries. The rest were distributed as 6.6% (head and neck) and 15.3% (body and gluteal area). Of all the cases, 77.7% came to the emergency center on the first day after contact, 21.3% waited 2 to 5 days before coming to the center, and 1% waited for more than five days. Of the bite victims who lived in the country, 63.1% had deep wounds, and 31.3% of the bite victims who lived in the city had deep wounds (p<0.001) DISCUSSION AND CONCLUSION: All the bite victims who came to the emergency service were vaccinated. There was a high rate of contact with owned and monitorable animals at the hospital, which shows that animal control and vaccination are very important in Turkey.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TAŞDEMİR, R. A., OĞUZÖNCÜL, A. F., PİRİNÇCİ, E. (2017). Bir İlçe Devlet Hastanesi Acil Servisine Kuduz Şüphesiyle Başvuran Olguların Değerlendirilmesi. Kocaeli Tıp Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 1, 63–67. https://ajindex.com/articles/211167

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Gençer S. Kuduz Ve Tetanoz Profilaksisi. I.Ü. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Sürekli Tıp Eğitimi Etkinlikleri. Toplumdan Edinilmiş Enfeksiyonlara Pratik Yaklaşımlar Sempozyum Dizisi No:61 Subat 2008; S.223-234. 2. https://tr.wikipedia.org/wiki/Kuduz (erişim tarihi: 30 Ağustos 2016)
  2. Nesanır N. Türkiye'de henüz çözülemeyen bir sorun: riskli temas olguları. STED, 2006; 12: 202-206
  3. Haznedaroğlu T. Kuduz In: Topçu Willke A, Söyletir G, Doğanay M (Eds). İnfeksiyon Hastalıkları
  4. Baskı. Ankara: Nobel Tıp Kitabevi, 1996: 885-901
  5. Koruk ST, Ün H, Gürsoy B, Ünal N, Çalışır C, Unutmaz G ve ark. Yaşarken tanı konulan bir insan kuduz olgusu. Mikrobiyoloji Bul 2010; 44(2): 3003-9
  6. Davis AD, Rudd RJ, Bowen RA. Effects of aerosolized rabies virus exposure on bats and mice. J Infect Dis 2007; 195(8): 1144-7
  7. Knobel DL, Cleaveland S, Coleman PG, at al. Reevaluating the burden of rabies in Africa and Asia. World Health Organ 2005; 83(5): 360
  8. Kuduz Şüpheli Isırık Görülme ve Kuduz Mortalite Hızları, Türkiye, 1980-2006. Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri genel Müdürlüğü Çalışma Yıllığı 2006
  9. Özsoy M, Yakıştıran S, Özkan E.2000 Yılında Kuduz Aşı Merkezine Başvuran Hastaların Değerlendirilmesi. Türk Hijyen ve Biyoloji Dergisi.2002;59:1-5
  10. Söğüt Ö, Sayhan MB, Gökdemir MT, Kara HP. Türkiye'nin Güneydoğusunda Önlenebilir Bir Halk Sorunu: Kuduz Riskli Temas Olguları. JAEM 2011;1(10):14-7
  11. Yılmaz F, Akbulut AS, Taş M, Kavalcı C, Arslan E D,Sönmez M.Acil Servise Başvuran Kuduz Riskli Olguların Değerlendirilmesi. Journal of Clinical and Analytical Medicine 2014; 1:1175
  12. Temiz H, Akkoç H. Diyarbakır Devlet Hastanesi Kuduz Aşı Merkezine Başvuran 809 Olgunun Değerlendirilmesi. Dicle Tıp Dergisi.2008; 3 (35):181-184
  13. World Health Organization. Weekly epidemiological record. WHO. Genova 2010; 85: 337-48
  14. Göktaş P,Cerran N, Karagül E, Çiçek G, Özyürek S.Kuduz Aşı Merkezine Başvuran 11017 Olgunun Değerlendirilmesi. Klimik Dergisi. 2002;1:12-15
  15. Tunç N, Temiz G, Aras E, Bilgiç A, Onat S. Bir Bölge Hastanesi Acil Servisine Kuduz Şüphesiyle Başvuran Olguların Değerlendirilmesi. 2012; 3(3): 383-386
  16. Balin Ş.Ö, Denk A. Kuduz riskli temas bildirimlerinin değerlendirilmesi. Fırat Tıp Dergisi 2016; 21(3): 141-144
  17. World survey of rabies, 1997. Wkly Epidemiol Rec. 1999;74:381-4
  18. Kanra G, Kara A. Kuduz; patogenez, tanı ve profilaksi. Hacettepe Tıp Dergisi. 2001; 32:114-24
  19. Daniel GH, Rosekrans JA. Owerwiew, Prevention and treatment of