Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightTranssfenoidal hipofiz cerrahisi adaylarının bilgisayarlı tomografi ve/veya manyetik rezonans görüntüleme raporlarında rutin olarak önemli anatomik varyasyonları raporlamak ameliyat sırasında cerrahi komplikasyonlarını azaltabilir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışmanın amacı, Transsfenoidal Hipofiz Cerrahisi planlanması için önemli olabilecek sfenoid sinüs varyasyonlarını tartışmaktır. Ardışık 314 hastada baş- boyun bölgesine yönelik 64-dedektör kesitli tarayıcı ile yapılan bilgisayarlı tomografi anjiyografi tetkikleri incelendi. İnce aksiyel, koronal ve sagital kesitler, maksimum intensite görüntüler ve multiplanar reformat görüntüler ayrıntılı değerlendirme için elde edildi. 57 olguda (% 18.2) presellar, 40 olguda sellar (% 12.7), 214 olguda (% 68.2) postsellar ve 3 olguda (% 1) konkal pnömatizasyon vardı. 314 olgunun 249' unda (% 79.3) sellar taşma (% 43 hafif, % 36.3 belirgin) tanımladık. 107 olguda (% 34.1) birden fazla septum tespit ettik. 4 olguda (% 1.3) herhangi bir septum tanımlayamadık. Nazal septum 129 olguda (% 41.1) sağa, 140 olguda (% 44.6) sola deviye idi ve 45 hastada (% 14.3) deviasyon yoktu. Deviye ana sfenoid septum ve internal carotid arterler arasında, deviasyon tarafındaki ve ters taraftaki ortalama mesafelerde istatistiksel olarak anlamlı fark vardı. Nazal septal deviasyon yönünü bilmek ana sfenoid septum deviasyonu yönünü tahmin etmeyi kolaylaştırmamaktadır. Transsfenoidal hipofiz cerrahisi adaylarının bilgisayarlı tomografi ve/veya manyetik rezonans görüntüleme raporlarında rutin olarak önemli anatomik varyasyonları raporlamak ameliyat sırasında cerrahi komplikasyonlarını azaltabilir.
Abstract
The aim of this article is to discuss the sphenoid sinus variations that could be important for transsphenoidal pituitary surgery planning. 314 computed tomography angiography performed with 64-detector multi-slice scanner of the head and neck region in consecutive patients were studied. Thin slices axial, coronal and sagittal, maximum intensity projection and multiplanar reformatted images were obtained for detailed evaluation. 57 cases had presellar (18.2%), 40 patients had sellar (12.7%), 214 patients (68.2%) had postsellar and 3 patients (1%) had conchal pneumatization. We identified sellar bulging in 249 of 314 cases (79.3%), (43% mild, 36.3% prominent). We detected more than one septum in 107 cases (34.1%). In 4 cases (1.3%) we could not define any septum. Nasal septum was deviated to the right in 129 cases (41.1%), deviated to the left in 140 cases (44.6%) and non-deviated in 45 patients (14.3%). There was statistically significant difference in the mean distances between the deviated main sphenoid septum and the internal carotid arteries on the deviation and opposite sides. Knowing the nasal septal deviation direction does not facilitate to predict the direction of the deviation of the main sphenoid septum. Reporting important anatomical variations routinely in computed tomography and/or magnetic resonance imaging reports in transsphenoidal pituitary surgery candidates may reduce transsphenoidal pituitary surgery complications during surgery