Dergiler / Kebikeç İnsan Bilimleri İçin Kaynak Araştırmaları Dergisi / 2012 / Sayı: 34

Evli evine, köylü köyüne, evi olmayan? osmanlı kent reformu ve şehirlerde istenmeyen çocuklar

Ottoman urban reform and undesirable children in the cities

Sayfa
159–184
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak, dolaylı fakat önemli bir sonuç olarak, reformcular bu çocukları zanaat kollarında verimli ve yararlı hale getirmek istiyordu - böylece yeniden topluma kazandırılabilirlerdi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu yazı, Osmanlı reformcularının “serseri çocukları” disiplin altına sokmak ve ıslah etmek amacıyla kurduğu yaygın Osmanlı ıslahhaneleri ağını inceliyor.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak, dolaylı fakat önemli bir sonuç olarak, reformcular bu çocukları zanaat kollarında verimli ve yararlı hale getirmek istiyordu - böylece yeniden topluma kazandırılabilirlerdi.
💡
Sonuç & Katkı:Dolayısıyla, ıslahhanelerin kurulması sadece bir asayiş meselesini çözmüyordu, aynı zamanda bu çocuklarda bir şekilde yitirdikleri ya da hiç edinmedikleri bir sivil sorumluluk duygusu yaratmayı hedefliyordu.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu yazı, Osmanlı reformcularının “serseri çocukları” disiplin altına sokmak ve ıslah etmek amacıyla kurduğu yaygın Osmanlı ıslahhaneleri ağını inceliyor. Bu kurumların açılmasında devletin öncelikli amacı, derbeder ve boşta gezen gençleri sokaklardan uzaklaştırmaktı - yani ıslahhaneler bir tür siyasi kontrol ve toplumsal dışlama görevi görüyordu. Ancak, dolaylı fakat önemli bir sonuç olarak, reformcular bu çocukları zanaat kollarında verimli ve yararlı hale getirmek istiyordu - böylece yeniden topluma kazandırılabilirlerdi. Dolayısıyla, ıslahhanelerin kurulması sadece bir asayiş meselesini çözmüyordu, aynı zamanda bu çocuklarda bir şekilde yitirdikleri ya da hiç edinmedikleri bir sivil sorumluluk duygusu yaratmayı hedefliyordu.

Abstract

This paper analyzes the large network of Ottoman juvenile correction houses (ıslâhhanes), through which Ottoman reformers attempted to discipline and rehabilitate vagrant children. First priority of the state in introducing these institutions was to remove vagrant and idle youth from the streets, so the ıslâhhanes were opened as a means of political control and exclusion from society. Yet, as an indirect yet crucial outcome, the reformers wanted to make these children productive and useful in artisanal positions, as a means of (re)integrate into the society. Therefore, correction houses were established not only to solve a public order problem but also to create the idea of social responsibility which those children either lost or never embraced.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MAKSUDYAN, N. (2012). Evli evine, köylü köyüne, evi olmayan? osmanlı kent reformu ve şehirlerde istenmeyen çocuklar. Kebikeç İnsan Bilimleri İçin Kaynak Araştırmaları Dergisi, Sayı: 34, 159–184. https://ajindex.com/articles/209136

Kaynakça (11)

  1. Arşiv Kaynakları BOA, İrade, Meclis-i Vâlâ (İ.MVL.), 584/26270, 26/L/1284, 20 Şubat 1868. BOA, A.MKT.MHM., 302/67, 1281/M/1 (6 Haziran 1864). BOA, Bab-ı Ali Evrak Odası Sadaret Evrakı Mektubi Mühimme Kalemi (A.MKT.MHM.), 707/23, 1319/M/02 (21 Nisan 1901).
  2. BOA, Dahiliye Nezareti Mektubi Kalemi (DH.MKT.), 1574/87, 1306/R/11 (15 Aralık 1888). BOA, DH.MKT., 2672/32, 1326/Za/07 (1 Aralık 1908).
  3. BOA, İ. HUS., 88/1318-M-29, 1319/M/09 (28 Nisan 1901).
  4. BOA, İ. ŞD., 13/610, 1285/Z/15 (29 Mart 1869). BOA, İ.DH., 1176/91967, 1307/Ş/08 (29 Mart 1890) BOA, İ.DH., 604/42096, 1286/Ş/21 (26 Kasım 1869). BOA, İ.MVL., 502/22735, 1280/N/21, (29 Şubat 1864). BOA, İrade Dahiliye (İ.DH.), 841/67590, 1299/M/21 (13 Aralık 1881). BOA, İrade Şura-yı Devlet (İ. ŞD.), 13/610, 1285/Z/15 (29 Mart 1869). BOA, İrade, Hususi (İ.HUS.), 87/1318-Z-58, 1318/Z/29 (19 Nisan 1901).
  5. BOA, İrade, Meclis-i Mahsus (İ.MMS.), 29/1245, 1281/Ca/11 (12 Ekim 1864). BOA, İrade, Meclis-i Vâlâ (İ.MVL.), 584/26270, 26/L/1284, (20 Şubat 1868). BOA, Maarif Nezareti, Mektubi Kalemi (MF.MKT.), 53/103, 1295/S/17 (20 Şubat 1878). BOA, MF.MKT., 54/39, 1295/Ra/14 (18 Mart 1878). BOA, MV., 52/70, 1307/Ş/09 (30 Mart 1890). BOA, ŞD., 2554/19, 1309/M/21 (27 Ağustos 1891). BOA, ŞD., 700/31, 1299/N/21(5 Ağustos 1882). BOA, Y.A.HUS., 415/35, 1319/M/12 (1 Mayıs 1901).
  6. BOA, Y.MTV., 38/46, 1306/S/13 (19 Ekim 1888). BOA, Yıldız Esas Evrakı (Y. EE.), 44/138, 1298/R/10 (10 Şubat 1881). BOA, Yıldız Mütenevvî Maruzat Evrakı (Y.MTV.), 38/46, 1306/S/13 (19 Ekim 1888): BOA, Yıldız Perakende Evrakı Mabeyn Başkitabeti (Y.PRK.BŞK.), 5/38, 1299/M/16 (8 Aralık 1881). BOA, Yıldız Sadaret Hususi Maruzat Evrakı (Y.A.HUS.), 169/30, 1299/M/28 (20 Aralık 1881). BOA, Zabtiye Nezareti (ZB.), 375/52, 1322/Ke/09 (Aralık 1906).
  7. BOA., İ.DH., 591/41114, 1286/M/20 (2 Mayıs 1869). Kitap ve Makaleler “Islahhanelere dair nizamname”, Vilâyetlerin İdâre-i Mahsûsa ve Nizâmatının Suver-i İcraiyesi Hakkında Talimat, İstanbul, 1284/1867 “Vilâyât Islahhaneleri Nizâmnâmesi”, Düstûr, Tertib 1, C. 2, İstanbul, Matbaa-i Âmire, 1289/1872, s.277-295.
  8. Atalay, Talip, “19. Yüzyılda Sokak Çocuklarını Topluma Kazandırmada Başarılı Bir Örnek: Diyarbekir Vilâyeti Islahhanesi”, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e II. Uluslararası Diyarbakır Sempozyumu, Diyarbakır, 15-17 Kasım 2006.
  9. Baykal, Bekir Sıtkı, Mithat Paşa: Siyasi ve İdari Şahsiyeti, Istanbul, 1964.
  10. Berkes, Niyazi, The Development of Secularism in Turkey, London, Hurst & co., 1998
  11. Davin, Anna, Growing up Poor: Home, School, and Str