Klinisyenin terapötik işbirliği kurma becerisini ise, sorunları / bulguları ayırt etme, tanıma ve en yararlı sağaltımı düşünme sürecine hastayı etkin olarak katabilme becerisi olarak basitçe tanımlayabiliriz.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Terapötik işbirliği, sağaltım işini yürütmek üzere, hasta ve klinisyen arasında kurulan bir ortak çalışına ilişkisidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Klinisyenin terapötik işbirliği kurma becerisini ise, sorunları / bulguları ayırt etme, tanıma ve en yararlı sağaltımı düşünme sürecine hastayı etkin olarak katabilme becerisi olarak basitçe tanımlayabiliriz.
💡
Sonuç & Katkı:Aile içi şiddete maruz kalmakta olan, ancak başlangıçta yakınmasız gelen bu olgu, psikanalitik yönelimli psikoterapi tekniklerinden yaralanılarak kurulan terapötik işbirliği sonucunda, adım adım sorunlarını fark etmiş, çözüm arayışına girmiştir.
Terapötik işbirliği, sağaltım işini yürütmek üzere, hasta ve klinisyen arasında kurulan bir ortak çalışına ilişkisidir. Klinisyenin terapötik işbirliği kurma becerisini ise, sorunları / bulguları ayırt etme, tanıma ve en yararlı sağaltımı düşünme sürecine hastayı etkin olarak katabilme becerisi olarak basitçe tanımlayabiliriz. Bu olgu sunumunun amacı, yaşamakta olduğu sorunlara rağmen başlangıçta psikiyatrik yakınması olmayan bir olguyla kurulabilecek terapötik işbirliğini ve olgunun dinamiklerini kısaca tanışmaktır. Aile içi şiddete maruz kalmakta olan, ancak başlangıçta yakınmasız gelen bu olgu, psikanalitik yönelimli psikoterapi tekniklerinden yaralanılarak kurulan terapötik işbirliği sonucunda, adım adım sorunlarını fark etmiş, çözüm arayışına girmiştir.
VAHİP, I., BAYSAL, G. Ö. D. (2003). Terapötik işbirliği neden önemli? Psikiyatrik yakınması "Olmayan" bir aile içi şiddet olgusu. Klinik Psikiyatri Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 3, 165–169. https://ajindex.com/articles/208929