Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightFokal nörolojik defisit ve intrakraniyal hipertansiyon bulguları büyük serebral kavernomu (>3 cm) olan çocuklarda en sık klinik başvuru sebebidir (1).
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Serebral kavernöz hemanjiomlar vasküler yapının ender hamartomlarındandır. Bunlar gerçek neoplazm olmayıp, klinik ve radyolojik olarak neoplazmları taklit ederler. Sıklıkla serebral hemisferde olmak üzere santral sinir sisteminin tüm kısımlarında oluşabilirler. Fokal nörolojik defisit ve intrakraniyal hipertansiyon bulguları büyük serebral kavernomu (>3 cm) olan çocuklarda en sık klinik başvuru sebebidir (1). Ender olarak hastalar epileptik nöbet ile başvururlar. Bu çalışmada, epileptik spazm ve elektroensefalogram da hipsaritmi paterni ile başvuran metabolik taramaları normal saptanan, kraniyal magnetik rezonans görüntülemesinde kavernöz hemanjiyom saptanması üzerine cerrahi tedavi yapılan, cerrahi tedavi sonrası hipsaritmi paterni kaybolan, nöbet sıklığı azalan 7 aylık kız hasta, etiyolojik faktörlerin epilepsi prognozunda en önemli belirleyici olduğunu vurgulamak amacıyla sunuldu.
Abstract
Cerebral cavernous hemangiomas are rarely seen hamartomas of the vascular structure. They are not true neoplasms, but mimic neoplasms clinically and radiologically. Cavernous hemangiomas are vascular malformations that can occur in all parts of the central nervous system being most frequently in the cerebral hemispheres. Focal neurological deficits and symptoms of intracranial hypertension are the most frequent clinical manifestations in children with large (>3 cm) cerebral cavernomas (1). Rarely, patients apply with epileptic seizures. In this study, a 7 -month- old girl who was referred with epileptic spasms, hypsarrhythmic patterns on EEG, normal metabolic test parametres, antiepileptic treatment-resistant seizures and cavernous hemangioma detected in cranial imaging whose hypsarrhythmic pattern on detected on previous electroencephalograms disappeared, and frequency of seizures decreased after surgery is presented to emphasize that the etiological factors are the most important determinants in the prognosis of epilepsy.