Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Ameliyatların 119'unda (%92.9) otojen kıkırdak greft kullanıldı.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Açık rinoplastide otojen kıkırdak greft kullanımının klinik sonuçlarını değerlendirmek. Yöntem ve Gereçler: Ağustos 2004 – Aralık 2006 tarihleri arasında açık rinoplasti yapılan ve postoperatif dönemde en az 6 aylık düzenli takipleri (6 ay ile 30 ay arası) olan 128 hastanın dosya kayıtları incelendi. Bulgular: Ameliyatların 119'unda (%92.9) otojen kıkırdak greft kullanıldı. Septal kıkırdak 111 (%93.3), auriküler konkal kıkırdak 10 (%8.4), kostal kıkırdak 1 (%0.8) olguda kullanıldı. Olguların 3'ünde (%2.5) birden fazla donör sahadan alınan kıkırdak greftler kullanıldı. Septal kıkırdak kullanılan 1 (%0.8) olguda kolumellar bölgede ameliyat sonrası 7. haftada gelişen ve oral antibiyotik ile tamamen kontrol altına alınan enfeksiyon gözlendi. Septal kıkırdağın dorsal onlay greft olarak kullanıldığı 5 hastada burun sırtında dolgunluk gözlendi, ancak bu hastalardan 1 tanesine revizyon yapıldı. Auriküler kıkırdak kullanılan 1 olguda onlay tip greftte asimetri nedeniyle revizyon yapıldı. Kostal kıkırdak greft kullanılan 1 hastada postoperatif 2. ayda greftte belirginleşme izlendi, bu hastaya revizyon yapılmadı. Hiçbir olguda kıkırdak rejeksiyonu veya rezorbsiyonu ile karşılaşılmadı; donör sahada hematom ya da skar dokusu/keloid gelişimi izlenmedi. Sonuç: Otojen kıkırdak greftler kullanılarak, rinoplasti ameliyatlarında güvenilir ve etkin sonuçlar alınmaktadır. Olguların büyük bir çoğunluğunda septal kıkırdak greftler yeterli olmaktadır.
Abstract
Objective: To evaluate the clinical outcomes of the use of autologous cartilage grafts in open rhinoplasty operations. Material and Methods: Medical records of 128 cases that had undergone open rhinoplasty operation and that had been followed up for at least 6 months (6 to 30 months) postoperatively, were reviewed. Results: Autologous cartilage grafts were used in 119 (%92.9) open rhinoplasty operations. The graft of choice was the septal cartilage in 111 (%93.3), auricular conchal cartilage in 10 (%8.4), and costal cartilage in 1 (%0.8) cases, respectively. Cartilage grafts were needed to be harvested from more than one donor site in 3 (%2.5) of the cases. Showing full recovery with oral antibiotics, local infection at columellar region was observed in 1 (%0.8) septal cartilage graft recipient, at 7 weeks after the operation. Aesthetic fullness at nasal dorsum was observed in 5 cases due to the use of septal cartilage as dorsal onlay graft; however only one of these patients needed revision. Tip asymmetry was observed in 1 case due to the use of auricular conchal cartilage as an onlay tip graft and this patient was revised. Externally visible, pronounced graft contours was observed with costal cartilage graft in 1 case at the second postoperative month, but this patient had not required revision. Graft resorption or rejection, hematoma at donor site or excessive scar tissue/keloid formation was not encountered. Conclusion: Safe and effective clinical outcomes are achieved with the use of autologous cartilage grafts in open rhinoplasty operations. Septal cartilage is sufficient and the graft of choice in most of the cases.