Dergiler / Çalışma ve Toplum / 2012 / Sayı: 32

Psiko-Sosyal Boyutuyla Grev

Psycho-Social Dımensıon Of Strike

Sayfa
113–145
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Psiko-sosyal boyutuyla grev sürecini, yazın taramasıyla incelemeye çalışan bu makalede, grev öncesi, grev sırası ve grev sonrası olmak üzere üç evrede sırasıyla işçiyi greve katılmaya yönelten faktörler, işçinin grev direnişini sürdürebilmesini sağlayan faktörler ve işçinin grev sonrası içinde bulunduğu duygudurumu değerlendirilmektedir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Grev, endüstri ilişkilerinde uyuşmazlığın en yaygın ve en görünür organize sonucudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Doğası gereği özünde olumsuzluğu barındıran grevin hem işveren hem de işçi tarafı üzerinde yıkıcı etkisi bulunmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Psiko-sosyal boyutuyla grev sürecini, yazın taramasıyla incelemeye çalışan bu makalede, grev öncesi, grev sırası ve grev sonrası olmak üzere üç evrede sırasıyla işçiyi greve katılmaya yönelten faktörler, işçinin grev direnişini sürdürebilmesini sağlayan faktörler ve işçinin grev sonrası içinde bulunduğu duygudurumu değerlendirilmektedir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Grev · Grev psikolojisi · Grev davranışı

Özet

Grev, endüstri ilişkilerinde uyuşmazlığın en yaygın ve en görünür organize sonucudur. İşçi ile işveren arasındaki ilişkinin gerilimini en iyi yansıtan olgu olan grev, işçilerin örgütlü olarak işverenden kaynaklanan hoşnutsuzluğu ifade etmek ya da herhangi bir talebi zorlamak adına işi topluca bırakmaları ve üretimi tamamen durdurmaları veya önemli ölçüde aksatmalarıdır. Doğası gereği özünde olumsuzluğu barındıran grevin hem işveren hem de işçi tarafı üzerinde yıkıcı etkisi bulunmaktadır. Ancak daha çok hukuki, ekonomik ve siyasi boyutuyla değerlendirilen bu olguya yönelik, grevi birebir yaşayan işçinin, grev yazınında duygu, düşünce ve davranışlarını içerecek şekilde tutumlarını değerlendiren bir bakış açısının eksikliği göze çarpmaktadır. Psiko-sosyal boyutuyla grev sürecini, yazın taramasıyla incelemeye çalışan bu makalede, grev öncesi, grev sırası ve grev sonrası olmak üzere üç evrede sırasıyla işçiyi greve katılmaya yönelten faktörler, işçinin grev direnişini sürdürebilmesini sağlayan faktörler ve işçinin grev sonrası içinde bulunduğu duygudurumu değerlendirilmektedir

Abstract

Strike is the most common and organized consequence of the industrial dispute. Strike, which is the best reflection of the tension between worker and employer, is the organized cessation or/and stoppage of work in order to express the workers’ dissatisfaction from the employer’s conduct or forcing a demand on management. Bearing negativity in its nature, strike has a destructive influence on both the employer and the worker. However, being largely discussed from legal, economical and sometimes sociological perspective, there is a lack of approach that considers the employees’ emotions, cognitions and behaviours in the strike literature. In this article which investigates the psycho-social dimension of strike with a literature review, behavioral dimensions within the pre-strike, during strike and post-strike phases, as well as sequential factors of propensity to strike, factors in the resistance in strike behaviour and psychological wellbeing of the workers after the strike will be covered.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KÜMBÜL, B. G. (2012). Psiko-Sosyal Boyutuyla Grev. Çalışma ve Toplum, Sayı: 32, 113–145. https://ajindex.com/articles/201424

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Akintayo, D. ve Babalola, S. S. (2008) Size of Industrial Organization: Impact on Workers’ Behaviour. International Business & Economics Research Journal. 7(2): 39-46.
  2. Aronson, E. A. / Wilson, T. D. ve Akert, R. M. (2010) Social Psychology. (7. Basım). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall. Aykut, İ. (1977) “Grev ve Lokavt Uygulamalarında Karşılaşılan Teknik ve Finansal Sorunlar”, Sevk ve İdare Dergisi. 101: 35-42.
  3. Barling, J. ve Milligan, J. (1987) "SomePsychological Consequences of Striking: A sixth month longitudinal study". Journal of Occupational Behaviour, 8(2):127-137.
  4. Barling, J.; Clive, F.; Kevin, K. E. ve Leanne, M. (1992). “Union Loyalty and Strike Propensity”. Journal of Social Psychology. 132(5): 581-590,
  5. Bayazıt, M. (2008) “Endüstri İlişkileri İklimi ve Sendika ve Kuruma Bağlılık”. 1. Çalışma İlişkileri Kongresi Bildiriler Kitabı, Sakarya: 53-62.
  6. Beutell, N. J. ve Biggs, D. L. (1984) “Behavioral Intentions to Join A Union: Instrumentality x Valence, Locus of Control, and Strike Attitudes” Psychological Reports. 55: 215-222.
  7. Bilgin, S. L. (2010) Sendikalı İşçi Davranışlarının Psikolojik Boyutları. (2. Basım) Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları No. 1737. Brotherton, C. (2003) “Psychology and Industrial Relations. İçinde P. Ackers ve A. Wilkinson” (der.). Understanding Work and Employment: Industrial Relations in Transition, (119-137). Oxford: Oxford University Press.
  8. Brundsen, V. ve Hill, R. (2009) “Firefighters’ Experience of Strike: An interpretative phenomenological analysis case study”. The Irish Journal of Psychology. 30(1-2): 99-115.
  9. Caniklioğlu, N. (1996). “Grev Kırıcılığı” Türkiye Sendikacılık Ansiklopedisi. 1. Cilt. Türk Kültür Bakanlığı ve Tarih Vakfı Ortak Yayını. İstanbul:
  10. Numune Matbaacılık. Chaulk, K. ve Brown, T. C. (2008) “An Assessment of Worker Reaction to their Union and Employer Post-Strike: A Canadian Experience”, Industrial Relations. 63(2): 223-245.
  11. Cohen, A. (1992) “Attitudinal Militancy and Propensity to Strike Among Unionized Engineers and X-Ray Technicians” Human Relations. 45(12): 1333-1366.
  12. Çakır, Ö. (2001) İşe Bağlılık Olgusu ve Etkileyen Faktörler. Ankara:
  13. Seçkin Yayıncılık. Çelik, A. ve Aydın, Z. (2008) Paşabahçe 1966: Gelenek Yaratan Grev. (2. Basım). İstanbul:
  14. TÜSTAV. Çelik, N. (1977) “Yönetim Açısından Grev ve Lokavtın Doğurduğu Başlıca Hukuki Sorunlar”, Sevk ve İdare Dergisi. 101: 27-32.
  15. Çetik, M. ve Akkaya, Y. (1999) Türkiye’de Endüstri İlişkileri, İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı. D