KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 34 - Sayı: 2

Hegzaklorosiklohegzan izomerlerinin metal oksit varlığında gezegen hareketli bilyalı değirmen kullanılarak mekanokimyasal deklorinasyonu

Volkan PELİTLİ
Uğur KURT
Oltan CANLI
Sayfa
739–750
Yayın Tarihi
2019-05-23
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonuçlarına göre HCH izomerlerinin mekanokimyasal deklorinasyonu, termal arıtma ve biotik parçalama uygulamalarına alternatif çevre dostu bir teknolojidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Zararlı etkilerinden dolayı günümüzde hegzaklorosiklohegzan (HCH, C6H6Cl6) kullanımı yasaklanmış olsa da geçmişten kalan üretim stokları hala mevcuttur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Mekanokimyasal deklorinasyon prosesi oda sıcaklığında gezegen hareketli bilyalı değirmende gerçekleştirilmiş ve giderim veriminin belirlenmesi amacıyla elektron yakalama dedektörlü gaz kromatografi (GC-ECD) cihazı kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonuçlarına göre HCH izomerlerinin mekanokimyasal deklorinasyonu, termal arıtma ve biotik parçalama uygulamalarına alternatif çevre dostu bir teknolojidir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Mekanokimyasal deklorinasyon · hegzaklorosiklohegzan · gezegen hareketli bilyalı değirmen

Özet

Zararlı etkilerinden dolayı günümüzde hegzaklorosiklohegzan (HCH, C6H6Cl6) kullanımı yasaklanmış olsa da geçmişten kalan üretim stokları hala mevcuttur. Son araştırmalar mekanokimyasal deklorinasyon prosesinin HCH’ın gideriminde umut vaat eden bir yöntem olduğunu göstermiştir. Ancak mekanokimyasal deklorinasyon prosesinin geçerli bir yöntem olabilmesi için daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Bu amaçla mevcut çalışmada; içeriğinde çeşitli metal oksitler bulunduran uçucu kömür külü (UK) ve refrakter tuğla atığı (RT) kullanılarak hegzaklorosiklohegzan (HCH) izomerlerinin mekanokimyasal deklorinasyonu ilk defa araştırılmıştır. Mekanokimyasal deklorinasyon prosesi oda sıcaklığında gezegen hareketli bilyalı değirmende gerçekleştirilmiş ve giderim veriminin belirlenmesi amacıyla elektron yakalama dedektörlü gaz kromatografi (GC-ECD) cihazı kullanılmıştır. Sonuçlar 1:25 (m/m) oranında HCH:UK kullanılarak 600 dk sonunda HCH izomerlerinin tamamıyla giderildiğini göstermiştir. Organik klorun suda çözünür klora dönüşüm oranı ise %52’dir. Proses sonunda bilye sıcaklıkları 105oC’ye kadar yükselmiş ve reaktif+HCH karışım sıcaklıkları da proses süresi ile birlikte sürekli olarak artmıştır. Tetraklorobenzenler (TeKBz) ve triklorobenzenler (TKBz) ise deklorinasyon sırasında tespit edilen izomerlerdir. Çalışma sonuçlarına göre HCH izomerlerinin mekanokimyasal deklorinasyonu, termal arıtma ve biotik parçalama uygulamalarına alternatif çevre dostu bir teknolojidir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

PELİTLİ, V., KURT, U., CANLI, O. (2019). Hegzaklorosiklohegzan izomerlerinin metal oksit varlığında gezegen hareketli bilyalı değirmen kullanılarak mekanokimyasal deklorinasyonu. Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Cilt: 34 - Sayı: 2, 739–750. https://ajindex.com/articles/19958

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Breivik, K., Pacyna, J.M., Munch, J., Use of α-, β-, γ- hexachlorocyclohexane in Europe, 1970–1996, Science of the Total Environment, 239, 151–163, 1999.
  2. Li, Y.F., Global technical hexachlorocyclohexane usage and its contamination consequences in the environment: from 1948-1997, Science of The Total Environment, 232, 121-158, 1999.
  3. Metcalf, R. L., The Mode of Action of Organic Insecticides, National Research Council, Washington D.C., ABD, 1948.
  4. Matolcsy, G., Nadasy, M., Andriska, V., Studies in Environmental Science 32: Pesticide Chemistry, Elsevier Science, New York, ABD, 1988.
  5. Willet, K.L., Utrich, E.M., Hites, R.A., Differential toxicity and environmental facts of hexachlorocyclohexane isomers, Environmental Science & Technology, 32, 2197–2207, 1998.
  6. Hauzenberger, I., Reports on Substances Scheduled for Re-Assessments under the UNECE POPs Protocol, Technical Review Report on Lindane, Federal Environment Agency, Avusturya, 2004.
  7. UNEP, Report of the Conference of the parties of the Stockholm convention on persistent organic pollutants on the work of its fourth meeting. In: Conference of the Parties of the Stockholm Convention on Persistent Organic Pollutants Fourth Meeting, Secretariat of the Stockholm Convention, Geneva, İsviçre, 2009. OSPAR, 2006. Commission Protecting and conserving the North-East Atlantic and its resources. http://www.ospar.org/convention. Erişim tarihi Ağustos 11, 2016.
  8. Jit, S., Dadhwal, M., Kumari, H., Jindal, S., et al., Evaluation of hexachlorocyclohexane contamination from the last lindane production plant operating in India, Environmental Science Pollution Research, 18, 586-597, 2011.
  9. POPRC, Draft Risk Profile for Beta-Hexachlorocyclohexane. Secretariat of the Stockholm Convention POPs Review Committee, 31, Geneva, İsviçre, 2007.
  10. Vijgen, J., The legacy of lindane HCH isomer production: A global overview of residue management, formulation and disposal. International HCH and Pesticides Association, 26, Denmark, 2006.
  11. Jürgens, H.J., Roth, R., Case Study and Proposed Decontamination Steps of the Soil and Groundwater Beneath a Closed Herbicide Plant in Germany, Chemosphere, 18, 1163-1169, 1989.
  12. Olie, K., Coenraads, P.J., Tang, N.J., Luksemburg, W.J., Wong, A. S., Occupational Contamination with PCDD/F’s During Recycling of Non-Gamma HCH in a Chinese Chemical Factory. Part IV Comparison of Samples in and Outside the Factory with Isomer and Congener Patterns, 22nd International Symposium on Halogenated Environmental Organic Pollutants