Dergiler / Turkish Studies - Social Sciences / 2020 / Cilt: 15 - Sayı: 8

Antrenör Adaylarının Genel Öz Yeterlilik ve İletişim Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Investigation of the Relationship between the General Self-Efficacy and Communication Levels of the Coach Candidates

Sayfa
3371–3386
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulgularında, katılımcıların genel öz yeterlilik seviyelerinin sınıf, cinsiyet ve öğretim türü değişkenleri açısından farklılaştığı bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırmanın etik kurulu 03.06.2020 tarihli ve 15 numaralı toplantıda 2020-SBB-0109numaralı başvuru sonucunda alınmıştır.Bu araştırmanın amacı üniversitede öğrenim gören antrenör adaylarının genel öz yeterlilik ve iletişim düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi ve genel öz yeterlilik ve iletişimindemografik değişkenler açısından farklılaşma durumunun belirlenmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmaya Bartın Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi Antrenörlük Eğitimibölümündeki 150 antrenör adayı katılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulgularında, katılımcıların genel öz yeterlilik seviyelerinin sınıf, cinsiyet ve öğretim türü değişkenleri açısından farklılaştığı bulunmuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2020 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Araştırmanın etik kurulu 03.06.2020 tarihli ve 15 numaralı toplantıda 2020-SBB-0109numaralı başvuru sonucunda alınmıştır.Bu araştırmanın amacı üniversitede öğrenim gören antrenör adaylarının genel öz yeterlilik ve iletişim düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi ve genel öz yeterlilik ve iletişimindemografik değişkenler açısından farklılaşma durumunun belirlenmesidir. Araştırmaya Bartın Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi Antrenörlük Eğitimibölümündeki 150 antrenör adayı katılmıştır. Araştırmacınınoluşturduğu “Kişisel Bilgi Formu”, “Genel Öz Yeterlilik Ölçeği (GÖYÖ)” ve “İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği (İBDÖ)” veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Veriler “SPSS 23.0” programında analiz edilmiştir. Demografik değişkenler için frekans ve yüzdenin yanı sıra aritmetik ortalama ve standart sapma, farklılaşma durumlarına yönelik T-testi ve ANOVA, ilişki durumlarına yönelik Korelasyon testi yapılmıştır. Ayrıca, gruplar arasındaki farklılıkları betimlemek için TUKEY testi kullanılmıştır. Araştırmaya yönelik bütün analizlerde anlamlılık seviyesi (p<0,05) olarak değerlendirilmiştir. Araştırma bulgularında, katılımcıların genel öz yeterlilik seviyelerinin sınıf, cinsiyet ve öğretim türü değişkenleri açısından farklılaştığı bulunmuştur. Katılımcıların iletişim becerilerini değerlendirme ölçeği “ifade becerisi” alt boyutuyla yaş değişkeni arasında düşük düzeyde pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca, katılımcıların iletişim beceri düzeylerinin gelir ve aktif spor yapma değişkenleri açısından farklılık gösterdiği bulunmuştur. Buna karşılık, genel öz yeterlilik ölçeği ile iletişim becerilerini değerlendirme ölçeği arasında herhangi bir ilişki bulunmamıştır. Sonuç olarak, antrenör adaylarının öz yeterlilik ve iletişim beceri seviyeleri arasında herhangi bir ilişki olmamasına karşın, bazı demografik değişkenlerin katılımcıların öz yeterlilik ve iletişim becerileri açısından farklılık gösterdiği bulunmuştur.

Abstract

The ethics committee of the study was taken as a result of the application numbered 2020-SBB-0109at the meeting number 15 dated 03.06.2020.The aim of this study is to investigate the relation between the general self-efficacy and communication levels of the coach candidates studying at the university and to determine the differentiation status of the general self-efficacy and communication in terms of demographic variables. 150 trainer candidates from the Bartın University, Faculty of Sport Sciences, Department of Coaching Educationparticipated in the study. The “Personal Information Form” created by the researcher, “General Self-Efficacy Scale (GSS)” and “The Communication Skills Scale (CSS)” were used asdata collection tools. The data were analyzed in “SPSS 23.0” program. For demographic variables, besides frequency and percentage, arithmetic mean and standard deviation, T-test and ANOVA for differentiation situations, Correlation test for relationship situations were performed. In addition, TUKEY test was used to describe the differences between the groups. The significance level was evaluated as (p<0,05) in all analyzes for the research. In the research findings, it was found that the general self-efficacy levels of the participants differed according to the variables of class, gender and teaching type. Low level positive relation was found between the sub-dimension of the participants' the CSS “expression skill” and the age variable. In addition, it wasfound that the communication skill levels of the participants differed in terms of income and active sports variables. In contrast, no significant relationship was found between the GSS and the CSS. As a result, although there was no significant relationship between the self-efficacy and communication skill levels of the coach candidates, some demographic variables were found to differ in terms of the participants' self-efficacy and communication skills.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKYÜZ, H. (2020). Antrenör Adaylarının Genel Öz Yeterlilik ve İletişim Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Turkish Studies - Social Sciences, Cilt: 15 - Sayı: 8, 3371–3386. https://ajindex.com/articles/199341

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Abakay, U. (2010). Futbolcu-Antrenör iletişiminin farklı statülerdeki futbolcuların başarı motivasyonuyla ilişkisi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Alkaya, Y. (2004). Lise Öğrencilerinin İletişim ve Empati Becerilerinin Sosyo-Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Altunçekiç, A., Yaman, S. & Koray O. (2005). Öğretmen adaylarının öz-yeterlik inanç düzeyleri ve problem çözme becerileri üzerine bir araştırma (Kastamonu ili örneği). KastamonuEğitim Dergisi, 93-102.
  2. Arslan, F, Bayraktar, G. & Akdoğan, S. (2006). Beden eğitimi ve spor yüksekokulunda amatör ve profesyonel spor yapan öğrencilerle aktif spor yapmayan öğrencilerin kişilik özelliklerinin incelenmesi.Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve SporBilimleriDergisi,8(2), 40-47.
  3. Aspegren, K. (1999). Teachingand learning communication skills in medicine-A review with quality grading of articles. MedicalTeacher, 6(21), 565-570.
  4. Aydın, O., Kul, M., Yaşartürk, F. ve Aydın, B. (2018). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencilerinin iletişim beceri düzeylerinin incelenmesi (Bartın Üniversitesi örneği),International Journal of Cultural and Social Studies (IntJCSS), December, 4(SI): 37-47.
  5. Aydıner, B.B. (2011). Üniversite öğrencilerinin yaşam amaçlarının alt boyutlarının genel öz-yeterlilik yaşam doyumu ve çeşitli değişkenlere göre incelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Aypay, A. (2010). Genel öz yeterlik ölçeği’nin (GÖYÖ) Türkçe’ye uyarlama çalışması.İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 113-131.
  6. Bandura, A. (1997). Self-efficacy in changing societies. In Bandura, A. (Ed.) Exercise of personal and collective efficacy in changing societies (pp. 1-45).Cambridge University Pres. Biçer, E. (2009). Parçalanmış ve tam aileye sahip ergenlerin atılganlık ve sosyal yetkinlik beklenti düzeylerinin bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi,Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi.
  7. Can, A. (2014). Spss ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. (Üçüncü Baskı). Pegem Akademisi, 250.Cengiz, R. (2009). İletişim. Türkiye Futbol Federasyonu Futbol Eğitim Yayınları, s. 2-45.
  8. Dalkılıç, M. (2006). Lise öğrencilerinin ana-baba ve ergen ilişkilerinde algıladıkları problem çözme ve iletişim becerilerinin bazı değişkelere göre incelenmesi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitisü. Dalkılıç, M. (2011). İlköğre