Dergiler / Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2019 / Cilt: 9 - Sayı: 18

ERKEN ÇOCUKLUK DÖNEMİNDE GELİŞİMSEL DEĞERLENDİRMENİN ÖNEMİ: GEÇDA SONUÇLARI ÖRNEĞİ

IMPORTANCE OF DEVELOPMENTAL EVALUATION DURING EARLY CHILDHOOD: A SAMPLE FROM GECAT

Sayfa
1321–1343
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bitlis, Kırıkkale ve İstanbul illerinde yaşayan çocukların gelişimsel gerilik oranları diğer illere göre daha yüksek bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Erken çocukluk dönemi, gelişimsel olarak hızlı değişimlerin görüldüğü bir dönemdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Erken dönemde gelişimsel değerlendirmeyle durumun saptanması, yapılacak erken müdahale ile olası gelişimsel risklerin önlenmesi veya azaltılması açısından önem taşımaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bitlis, Kırıkkale ve İstanbul illerinde yaşayan çocukların gelişimsel gerilik oranları diğer illere göre daha yüksek bulunmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Erken çocukluk dönemi, gelişimsel olarak hızlı değişimlerin görüldüğü bir dönemdir. Erken dönemde gelişimsel değerlendirmeyle durumun saptanması, yapılacak erken müdahale ile olası gelişimsel risklerin önlenmesi veya azaltılması açısından önem taşımaktadır. Araştırmanın amacı gelişimsel geriliği olan çocukların çeşitli değişkenlere göre değerlendirilmesidir. Araştırmada 31-72 aylık olmak üzere 485 kız, 510 erkek toplam 995 çocuktan veri toplanmıştır. Araştırmada Gazi Erken Çocukluk Değerlendirme Aracı (GEÇDA) kullanılmıştır. Veriler Adapazarı, Ankara, Antalya, Bitlis, İstanbul, Kırıkkale, Karabük ve Mersin illerinde GEÇDA sertifikasına sahip olan çocuk gelişimciler tarafından toplanmıştır. Çocuklar GEÇDA’dan aldıkları ham puanlar, T puanları ile karşılaştırılmış, normal gelişim göstermeyip alt sınırda bulunan çocukların frekans ve yüzde değerleri yaşadıkları il ve cinsiyet değişkenleri bakımından incelenmiştir. Tüm alt boyutlarda cinsiyet değişkenine göre kız ve erkek çocukların puanları arasında fark olmadığı, gelişim alanlarında kız ve erkek çocukların benzer özellikler gösterdiği belirlenmiştir. Tüm gelişim alanlarında yaşla birlikte puanlardaki varyansın küçüldüğü ve çocuklar arasındaki gelişimsel farkların azaldığı görülmüştür. Ancak varyanstaki bu küçülmenin bilişsel gelişimde daha yavaş olması dikkat çekici bir bulgudur. Çocukların psikomotor gelişim alanında %8,7’sinin, bilişsel gelişim alanında %6,8’inin ve sosyal duygusal gelişim alanında %12,5’inin normal sınırın altında gelişim gösterdiği belirlenmiştir. Bitlis, Kırıkkale ve İstanbul illerinde yaşayan çocukların gelişimsel gerilik oranları diğer illere göre daha yüksek bulunmuştur.

Abstract

Early childhood is a period when there is seen rapid changes developmentally. It is important to determine the state through developmental evaluation at the early childhood so that it would be possible to prevent or decrease potential developmental risks by early response. Aim of this study is to evaluate children who have developmental delay in regard to different variances. In the study, there was gathered data from 995 children (485 girls, 510 boys) who are 31-72 months-old. In this study, Gazi Early Childhood Assessment Tool (GECAT) was used. The data was gathered by child development specialists from Adapazarı, Ankara, Antalya, Bitlis, İstanbul, Kırıkkale, Karabük and Mersin – who have the certificate of GECAT. Raw scores the children got from GECAT were compared to their t scores, and frequency and percentage values of the children who were at the bottom without any progress were analyzed in terms of variances as the cities they live in and their genders. It has been determined in all the sub-dimensions that there was no difference between the scores of girls and boys, and girls and boys have shown similar characteristics in zones of development. It has been seen that variance in the scores was decreased and developmental differences of the children were lessened with age in all the zones of development. However, it is a remarkable finding that this decrease in the variance is slower in cognitive development. It has been detected that 8,7% of children, 6,8% of children and 12,5% of children have shown progress out of normal bounds respectively in psychomotor development, cognitive development and social-emotional development. It has been found that children living in Bitlis, Kırıkkale and İstanbul have higher rates of developmental delay that those living in other cities.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ADIBATMAZ, F. B. K., ÖZYÜREK, A. (2019). ERKEN ÇOCUKLUK DÖNEMİNDE GELİŞİMSEL DEĞERLENDİRMENİN ÖNEMİ: GEÇDA SONUÇLARI ÖRNEĞİ. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 18, 1321–1343. https://ajindex.com/articles/198917

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. ANLAR, B., & YALAZ, K. (1996), Denver II Gelişimsel Tarama Testi-Türk Çocuklarına Uyarlanması ve Standardizasyonu. Ankara: Hacettepe Çocuk Nörolojisi Gelişimsel Tıp Araştırmaları Grubu. ARORA, M. (2018), Factors that affect growth and development in children. Retrieved: https://parenting.firstcry.com/articles/factors-that-affect-growth-and-development-in-children/, 31.03.2019.
  2. ASLAN, D. (2017), “Gelişimle ilgili temel konular”, (Ed.: Aysel Köksal Akyol) Erken Çocukluk Döneminde Gelişim (0-36 ay), Ankara: Anı, ss.86-105.
  3. AVCI, N., KUNT, M., SOMER ÖLMEZ, B. & KARA EREN, C. (2018), “Çocuk gelişimi değerlendirme yöntemleri ve de ğerlendirme sistemleri”, (Ed.: Pınar Bayhan) Gelişimsel Değerlendirme. Ankara: Hedef, ss.59-82.
  4. AYDOĞAN, Y., ÖZYÜREK, A. & GÜLTEKİN AKDUMAN, G. (2017), Erken Çocukluk Döneminde Gelişim (2.baskı), Ankara:
  5. Vize. AYTEKİN, Ç. & BAYHAN, P. (2015), “Erken müdahalede uygulama basamakları”, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 2(2), 1-14.
  6. BERK, L. E. (2015), Bebekler ve Çocuklar Doğum Öncesinden Orta Çocukluğa (Çev.Ed.: Nesrin Işıkoğlu Erdoğan), Ankara:
  7. Nobel. BRASSARD, M. R. & BOEHM, A. E. (2011), Preschool Assessment: Principles and Practices. Guilford Press.
  8. BREDEKAMP, S. (2015), Erken Çocukluk Eğitiminde Etkili Uygulamalar (Çev. Ed.: Hatice Zeynep İnan ve Taşkın İnan), Ankara:
  9. Nobel. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş., AKGÜN, Ö. E., DEMİREL, F., KARADENİZ, Ş. & ÇAKMAK, E. K. (2015), Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara:
  10. Pegem Akademi. CHERRY, K. (2018), How genes influence child development. Retrieved: https://www.verywellmind.com/genes-and-development-2795114, 31.03.2019.
  11. ÇETİN, A. & ÖZYÜREK, A. (2015), “Üstün Yetenekli Çocuklar İçin Bir Erken Müdahale Modeli: Karabük Üniversitesi Üstün Yetenekliler Uygulama ve Araştırma Merkezi”, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1(2), 309-314.
  12. DEMİRCİ, A. & KARTAL, M. (2012), “Çocukluk dönemine ait önemli bir sorun: Gelişme geriliği ve erken tanının önemi”, The Journal of Turkish Family Physician, 3(4), 1-6.
  13. DOĞAN, A. & BAYKOÇ, N. (2015), “Hastanede çocuk gelişimi birimine yönlendirilen çocukların değerlendirilmesi”, Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal, 1 (2), 101-113.
  14. DOĞAN, Ö. & ŞENGÜL, E. A. (2017), “Büyüme ve gelişme”, (Ed.: E. Nilgün Baysal Metin) Doğum Öncesinden Ergenliğe Çocuk Gelişimi (2.baskı), Ankara: Pegem Akademi, ss.1-22.
  15. ELİBOL, F. & ÇAKMAK, A. (