KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2018 / Sayı: 22

KUZEYBATI İRAN’DA YER ALAN HAFTAVAN YERLEŞMESİNE BİR BAKIŞ

A Look at the Haftavan Settlement in Northwestern Iran

NEZAHAT CEYLAN
Leila JALALI
Sayfa
673–688
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Mimari ve seramik özellikleri bu benzerliği göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İran, dünyanın en dağlık bölgelerinden biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İran’ın ortalama yükseltisi 1500 m. civarındadır.
💡
Sonuç & Katkı:Mimari ve seramik özellikleri bu benzerliği göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İran, dünyanın en dağlık bölgelerinden biridir. İran’ın ortalama yükseltisi 1500 m. civarındadır. Haftavan Tepe, İran’da Batı Azerbaycan Bölgesinde yer almaktadır. Höyüğün yükseltisi 25 m. civarındadır. 50 dönümlük bir araziyi kaplamaktadır. Tepe Jiyan olarak bilinen Haftavan Tepe Rezaiyeh Bölgesindeki en büyük höyüklerden birisidir. Höyükte Manchester Üniversitesinden C. Burney başkanlığındaki, İngiliz ekibi tarafından 1968-1969, 1971-1973- 1975 yılları arasında kazı yapılmıştır. Haftavan Tepe’de sekiz kültür katmanına ait kalıntılar yer almaktadır. Yanık Kültüründen, Sasani kültürüne kadar devam eden süreklilik söz konusudur. Haftavan Tepe bazı dönemlerde Yanık Tepe, Hasanlu Tepe ya da Göy Tepe ile benzeşmektedir. Haftavan Tepe’nin ilk kültür katmanlarında, Yanık Tepe kültürü ile benzerlik göze çarpmaktadır. Mimari ve seramik özellikleri bu benzerliği göstermektedir. III. Hasanlu kültür katmanı gibi III. Haftavan Tepe yerleşimi de Urartulara aittir. Orta Demir Çağı’nın özelliklerini gösteren buluntulara burada rastlamak mümkündür.

Abstract

Iran is one of the most mountainous regions of the world. The average height is quite high. Haftavan Tepe is located in the West Azerbaijan Region in Iran. The height of the mound is 25 m. It is around. It covers 50 acres of land. Haftavan, also known as Tepe Jiyan, is one of the largest mounds in the Tepe Rezaiyeh region. It was excavated by C. Burney for many years. Haftavan Tepe contains the remains of eight cultural layers. From the culture of burns to the Sasanian culture, there is continuity. Haftavan Tepe is similar to Yanık Tepe, Hasanlu Tepe or Goy Tepe. The similarity to the Yanık Tepe culture is evident in the first cultural layers of Haftavan Tepe. Its architectural and ceramic features show this similarity. III. As in Hassanli culture layer III. Haftavan Tepe settlement belongs to Urartians. The finds showing the characteristics of the period can be found here.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CEYLAN, N., JALALI, L. (2018). KUZEYBATI İRAN’DA YER ALAN HAFTAVAN YERLEŞMESİNE BİR BAKIŞ. Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 22, 673–688. https://ajindex.com/articles/198611

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (23)

  1. Atalay, İ. (2011). Dünya coğrafyası. İstanbul:
  2. İnkılab Yayınevi.
  3. Bedii, R. (1983). Coğrafyayı müfessel-i İran I-II. Tahran. Bingöl, A. (2003). En Eski Çağlardan Urartu’nun Yıkılışına Kadar Kars ve Çevresi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Üniversitesi Yayımlanmamış Doktora Tezi, Erzurum. Bingöl, A. (2016). Kars ve Çevresinde Karaz Yerleşmeleri, Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 18, 487-502.
  4. Brown, B. (1948) Excavation in Azerbaidjan Geoy Tepe. London. Burney, C. A. (1970a). Excavations at Haftavān Tepe 1968:
  5. First Preliminary Report. Iran, VIII, 157-171.
  6. Burney, C. A. (1970b).
  7. Haftavan Tepe, VIII, 182-183,
  8. Iran. Burney, C. A. (1972). Excavations at Haftavan Tepe 1969: Second Preliminary Report. X, 127-142,
  9. Iran. Burney, C. A. (1973). Excavations at Haftavan Tepe 1971: Third Preliminary Report. XI, 153-172,
  10. Iran. Burney, C. A. (1974). Report on the 1973 seasons of excavations at Haftavantepe. Proceedings oft he II nd Annual Symposium on Archaelogical Research in Iran, 102 vd. Burney, C. A. (1975). Excavations at Haftavan Tepe 1973: Fourth Preliminary Report. XIII, 149-164,
  11. Iran. Ceylan, A. (2001). 1999 yılı Erzincan ve Erzurum yüzey araştırmaları. Araştırma Sonuçları Toplantısı, 18/2, 71-82.
  12. Ceylan, A. (2002). 2000 yılı Erzincan ve Erzurum yüzey araştırmaları. Araştırma Sonuçları Toplantısı, 19/2, 165-178.
  13. Ceylan, A. (2003). 2001 yılı Erzincan, Erzurum ve Kars illeri yüzey araştırmaları. Araştırma Sonuçları Toplantısı, 20/2, 311-324.
  14. Ceylan, A. (2015). Doğu Anadolu araştırmaları II (Erzurum-Erzincan-Kars Iğdır 2008-2014). Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları.
  15. Ceylan, A. & Ceylan, N., (2016). İran coğrafyasında Urartular. Kafdağı dergisi, 1, Ocak, 11-32.
  16. Ceylan, A. (2017). Yeni bulgular ışığında Kuzeydoğu Anadolu’da Diauehi krallığı ve Urartular, Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20, 517-568.
  17. Ceylan, A. & Üngör, İ. (2018).
  18. Eskiçağda Erzincan kaleleri, Eskiçağda Erzincan Kaleleri. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları.
  19. Ceylan, A.- Bingöl A.-Karageçi M. (2018).
  20. Eskiçağda Kars Kaleleri, Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları. Ceylan N. (2015a). Kuzeybatı İran’da Urartu yerleşmeleri. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Kafkas Üniversitesi,
  21. Kars. Ceylan, N. (2015b). Kuzeybatı İran’da önemli bir yerleşme Hasanlu. Trakya Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 5/9, 189-221.
  22. Çilingiroğlu, A. (1984). Van Gölü havzasında üretilen M.Ö. ikinci binyıl boyalı çanak çömleği. Türk Arkeoloji Dergisi, 2/1-31.
  23. Çilingiroğlu, A. (1994)