Dergiler / Business and Management Studies: An International Journal / 2018 / Cilt: 6 - Sayı: 3

SOSYAL MEDYANIN SİYASİ İLETİŞİMDEKİ ROLÜ

THE ROLE OF SOCIAL MEDIA IN POLITICAL COMMUNICATION

Sayfa
108–137
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlar, sosyal medyadaki siyasi iletişim davranışının aktif ve pasif katılım davranışlarını içeren iki alt boyuttan oluştuğunu ortaya koymuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın temel amacı; özel bir seçim kampanyasından bağımsız olarak her kesimden bireyi kapsayan katılımcıların sosyal medya üzerinden gerçekleştirdikleri siyasi iletişim davranışlarını demografik ve internet ile ilgili kullanım özelliklerini de dikkate alarak incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla, nicel araştırma yöntemi esas alınarak; uygun ölçek ve sorulardan oluşturulan bir veri toplama aracıyla, kolayda örnekleme yöntemine göre, Aksaray ilindeki 531 katılımcıdan veri toplanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlar, sosyal medyadaki siyasi iletişim davranışının aktif ve pasif katılım davranışlarını içeren iki alt boyuttan oluştuğunu ortaya koymuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:531 katılımcı
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmanın temel amacı; özel bir seçim kampanyasından bağımsız olarak her kesimden bireyi kapsayan katılımcıların sosyal medya üzerinden gerçekleştirdikleri siyasi iletişim davranışlarını demografik ve internet ile ilgili kullanım özelliklerini de dikkate alarak incelemektir. Bu amaçla, nicel araştırma yöntemi esas alınarak; uygun ölçek ve sorulardan oluşturulan bir veri toplama aracıyla, kolayda örnekleme yöntemine göre, Aksaray ilindeki 531 katılımcıdan veri toplanmıştır. Veriler, betimsel istatistikler, Pearson Korelasyon Analizi, Faktör Analizi, Tek (ANOVA) ve Çok Yönlü (Faktöriyel ANOVA) Varyans Analizi gibi çeşitli istatistik tekniklerle analiz edilmiştir. Sonuçlar, sosyal medyadaki siyasi iletişim davranışının aktif ve pasif katılım davranışlarını içeren iki alt boyuttan oluştuğunu ortaya koymuştur. Ayrıca, sosyal medyadaki bu siyasi iletişim davranışlarının demografik özelliklere göre farklılaşmadığı, buna karşın bazı kişisel internet ve sosyal medya kullanım özelliklerine göre farklılaştığı belirlenmiştir. Bu sonuçların, kavramsal alanyazına katkılarının yanında, siyasi partilerin iletişim çabalarında ve pazarlama çalışmalarında sosyal medyayı bir araç olarak nasıl etkin bir biçimde kullanabileceklerine ilişkin katkı sağlayıcı özellikte ipuçları içerdiği düşünülmektedir.

Abstract

The main purpose of this study is to examine the political communication behaviors of the participants covering the individuals from all segments by taking into consideration the demographic and internet related usage characteristics, regardless of a special election campaign. In order to meet the main purpose of the study, based on the quantitative research method, data were collected from a total of 531 participants in Aksaray, using a questionnaire formed from appropriate scales and questions according to the convenience sampling technique. Data were analyzed by various statistical techniques such as descriptive statistics, Pearson Correlation Analysis, Factor Analysis, One-way analysis of variance (ANOVA) and multi-way variance analysis (factorial ANOVA). The results revealed that the political communication behavior in social media consists of two sub-dimensions which include active and passive engagement behaviors. In addition, it has been determined that these political communication behaviors in social media do not differ according to demographic characteristics, but they differ according to some personal internet and social media usage characteristics. These results, in addition to their contribution to the conceptual literature, it is thought that political parties include clues about how they can effectively use social media as a tool in their communication efforts and marketing efforts.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

UYGUN, M., SARIKAYA, A. K. (2018). SOSYAL MEDYANIN SİYASİ İLETİŞİMDEKİ ROLÜ. Business and Management Studies: An International Journal, Cilt: 6 - Sayı: 3, 108–137. https://ajindex.com/articles/198116

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Aktaş, H. (2004), Partilerin seçim kampanyaları örneğinde siyasal iletişim, Doktora Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Alkilani, K., Ling, K. C. and Abzakh, A. A. (2013), “The impact of experiential marketing and customer satisfaction on customer commitment in the world of social networks”, Asian Social Science, 9(1), 262-270.
  2. Alothman, A. B. (2013), A survey of social media users in saudi arabia to explore the roles, motivations and expectations toward using social media for social and political purposes, Master Thesis, Arkansas State University. Berezan, O., Krishe, A.S., Agarwal, S. and Kachroo, P. (2018), “The pursuit of virtual happiness: Exploring the social media experience across generations”, Journal of Business Research, 89, 455-461.
  3. Bode, L. (2012), Political information 2.0: A study in political learning via social media, PhD Thesis, University Of Wisconsin–Madison. Bostancı, M. (2015), Bir siyasal iletişim aracı olarak sosyal medya: Milletvekili ve seçmen örneğinde bir alan araştırması, Doktora Tezi, Kayseri: Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Ensitüsü. Brock, S. R. (2013), The use of social media in purchasing decisions of professional african american women, Northcentral University. Büyükaslan, A. ve Kırık, A. M. (2015), Sosyal Medya Araştırmaları I “Sosyalleşen Birey”, İstanbul:
  4. Çizgi Kitabevi.
  5. Büyüköztürk, Ş. (2017), Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı, Ankara:
  6. Pegem Akademi. Çalışır, G. ve Çakıcı, F. O. (2015), “Toplumsal cinsiyet bağlamında sosyal medyada kurulan benlik inşasının temsili”, Electronic Turkish Studies, 10(10), 267-290.
  7. Çildan, C., Ertemiz, M., Tumuçin, H. K., Küçük, E. ve Albayrak, D. (2012), “Sosyal medyanın politik katılım ve hareketlerdeki rolü”, Akademik Bilişim Konferansı, Uşak. Crumlish, C. and Malone, E. (2009),
  8. Designing social interfaces, Sebastopol: O’Reilly Media, Inc. Demirtaş, M. (2012), “Yerel yönetimlerde bir halkla ilişkiler çalışması olarak sosyal paylaşım ağlarının kullanımı: Üsküdar Belediyesi örneği”, Humanities Sciences, 7(4), 291-314.
  9. Dessart, L., Veloutsou, C. and Morgan-Thomas, A. (2015), “Consumer engagement in online Brand communities: a social media perspective”, Journal of Product & Brand Management, 24(1), 28-42.
  10. Duan, J. (2016), The antecedents and consequences of consumption-related posting behavior on social media, University of Rhode Island. Elitaş, T. ve Keskin, S. (2014), “Sanal aidiyet bağlamında zihinsel diaspora: Facebook örneği”, Atatürk İletişim Der