Bu çalışmada, söz konusu düzenlemenin Türk Ceza Kanunu'na giriş süreci, dayandığı teorik temeller ve Anayasa'ya aykırı- lığı meselesi üzerinde durulmuştur
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Cezaların şahsiliği prensibi bakımından tartışmalara neden olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220'nci maddesinin 5'inci fıkrasında düzenlenen "Örgüt yöneticileri, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen bütün suçlardan dolayı ayrıca fail olarak cezalandırılır." maddesi örgüt yöneticisi olan sanıkların örgüt üyelerinin işlediği suçlar nedeniyle, bilgilerinin, ilgilerinin ve katkılarının olup olmadığına bakılmaksızın salt 'örgüt yöneticisi' sıfatına sahip olmaları sebebiyle cezalandırılmalarının önünü açmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Cezaların şahsiliği prensibi bakımından tartışmalara neden olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220'nci maddesinin 5'inci fıkrasında düzenlenen "Örgüt yöneticileri, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen bütün suçlardan dolayı ayrıca fail olarak cezalandırılır." maddesi örgüt yöneticisi olan sanıkların örgüt üyelerinin işlediği suçlar nedeniyle, bilgilerinin, ilgilerinin ve katkılarının olup olmadığına bakılmaksızın salt 'örgüt yöneticisi' sıfatına sahip olmaları sebebiyle cezalandırılmalarının önünü açmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, söz konusu düzenlemenin Türk Ceza Kanunu'na giriş süreci, dayandığı teorik temeller ve Anayasa'ya aykırı- lığı meselesi üzerinde durulmuştur
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri
Özet
Cezaların şahsiliği prensibi bakımından tartışmalara neden olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220'nci maddesinin 5'inci fıkrasında düzenlenen "Örgüt yöneticileri, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen bütün suçlardan dolayı ayrıca fail olarak cezalandırılır." maddesi örgüt yöneticisi olan sanıkların örgüt üyelerinin işlediği suçlar nedeniyle, bilgilerinin, ilgilerinin ve katkılarının olup olmadığına bakılmaksızın salt 'örgüt yöneticisi' sıfatına sahip olmaları sebebiyle cezalandırılmalarının önünü açmıştır. Bu çalışmada, söz konusu düzenlemenin Türk Ceza Kanunu'na giriş süreci, dayandığı teorik temeller ve Anayasa'ya aykırı- lığı meselesi üzerinde durulmuştur
🔖
Bu Makaleye Atıf Yap
İNCİ, Z. Ö. (2014). OBJEKTİF BİR SORUMLULUK HALİ OLAN TÜRK CEZA KANUNU'NUN 220/5'İNCİ MADDESİ'NİN ANAYASA'YA AYKIRILIĞI. İZMİR BAROSU DERGİSİ, Cilt: 79 - Sayı: 1, 10–33. https://ajindex.com/articles/197672
Abdurrahim Karslı: (2011), Medeni Muhakeme Hukuku, 2. bsk, İstanbul, Alternatif. Abdurrrahim Karslı Evren Koç Cengiz Serhat Konuralp: (2014), Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Problemli Konular, İstanbul, Alternatif. Baki Kuru: (2001),
Hukuk Muhakemeleri Usulü, C.I, 6. bsk, İstanbul, Demir Demir Yay. Baki Kuru: (2001),
Hukuk Muhakemeleri Usulü, C.II, 6. bsk, İstanbul, Demir Demir Yay. Baki Kuru: (2001),
Hukuk Muhakemeleri Usulü, C.III, 6. bsk, İstanbul, Demir Demir Yay. Baki Kuru Ramazan Arslan Ejder Yılmaz: (2007), Medeni Usul Hukuku, 18. bsk, Ankara, Yetkin yay. Baki Kuru Ramazan Arslan Ejder Yılmaz: (2011), Medeni Usul Hukuku, 22. bsk, Ankara, Yetkin Yay. Bilge Umar: (2011),
Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, Ankara, Yetkin yay. Cemil Simil: (2013),
Belirsiz Alacak Davası, İstanbul, XII Levha yay Ejder Yılmaz: (2013), Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, 2. bsk, Ankara, Yetkin Yay. Fatih Karamercan: (2014), Katkı-Değer Artış Payı ve Katılma Alacağı Davaları, Ankara, Seçkin. Hakan Pekcanıtez Oğuz Atalay Muhammet Özekes: (2011), HMK Hükümlerine Göre Medeni Usul, 12. bsk, Ankara, Yetkin Yay. Timuçin Muşul: (1984), Medeni Usul Hukukunda Terdit İlişkileri, İstanbul, y.y. Timuçin Muşul: (2009), Medeni Usul Hukuku, 2. bsk, Ankara, Yetkin Yay.