Dergiler / Maliye Dergisi / 2020 / Sayı: 179

Türkiye’de Büyümenin Talep Yönlü Kaynakları

Sources of Growth in Turkey from the Demand-Side

Sayfa
33–54
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın bulgularına göre, 1990-1999, 2000-2009 ve 2010-2017 döneminde talep değişiminin neden olduğu verimlilik büyümesinin gayrisafi yurtiçi hâsıla büyümesine katkısı negatiftir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Türkiye’de 1971-2017 döneminde gayrisafi yurtiçi hâsıla büyümesinin ihracat büyümesinden, ithalat büyümesinden, iç talep büyümesinden ve talep unsurlarındaki değişimin neden olduğu verimlilik büyümesinden kaynaklanan kısmı için önce en küçük kareler yöntemi ile tahmin yapılmış, ardından esneklik değerleri hesaplanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmanın bulgularına göre, 1990-1999, 2000-2009 ve 2010-2017 döneminde talep değişiminin neden olduğu verimlilik büyümesinin gayrisafi yurtiçi hâsıla büyümesine katkısı negatiftir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın bulguları, talep koşullarında iyileştirmeler yoluyla verimliliği arttıran kamu politikalarının gerekliliğine işaret etmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2017 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada, Türkiye’de 1971-2017 döneminde gayrisafi yurtiçi hâsıla büyümesinin ihracat büyümesinden, ithalat büyümesinden, iç talep büyümesinden ve talep unsurlarındaki değişimin neden olduğu verimlilik büyümesinden kaynaklanan kısmı için önce en küçük kareler yöntemi ile tahmin yapılmış, ardından esneklik değerleri hesaplanmıştır. Çalışmanın bulgularına göre, 1990-1999, 2000-2009 ve 2010-2017 döneminde talep değişiminin neden olduğu verimlilik büyümesinin gayrisafi yurtiçi hâsıla büyümesine katkısı negatiftir. Buradan hareketle özellikle 1990-2017 dönemindeki talep değişiminin, kaynakların görece verimsiz alanlara tahsis edilmesine neden olduğu tespiti yapılabilir. Çalışmanın bulguları, talep koşullarında iyileştirmeler yoluyla verimliliği arttıran kamu politikalarının gerekliliğine işaret etmektedir.

Abstract

In this study, sources of growth of gross domestic product which stem from export growth, import growth, domestic demand growth, and the residual arising from productivity growth caused by changes in demand factors, are calculated in Turkey for the period of 1971-2017. For this purpose, firstly, an estimation was made based on ordinary least squares, and then the elasticity values were calculated. According to the findings of the study, the contribution of productivity growth to gross domestic product growth in the periods 1990-1999, 2000-2009 and 2010-2017 was negative. One can conclude from here that the change in demand, especially in the period of 1990-2017, became the reason behind the allocation of resources to relatively inefficient areas. The findings of the study point out the requirement for public policies that will increase productivity through improvements in demand conditions.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MERT, M. (2020). Türkiye’de Büyümenin Talep Yönlü Kaynakları. Maliye Dergisi, Sayı: 179, 33–54. https://ajindex.com/articles/197019

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Acet, H., Erdoğan, S. ve Köksal, M. (2016), “İthalat, İhracat ve Büyüme Arasındaki Nedensellik İlişkisi: Türkiye Uygulaması”, Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 16(31), 145-161.
  2. Açıkgöz, S. ve Mert, M. (2010), “The Endogeneity of the Natural Rate of Growth: An Application to Turkey”, Panoeconomicus, 57(4), 447-469.
  3. Akcan, A.T. ve Metin, İ. (2018), “Dış Ticaretin Ekonomik Büyüme Üzerindeki Etkisi: Türkiye Örneği”, Turkish Studies, 13(14), 1-14.
  4. Bahmani-Oskooee, M. ve Domac, I. (1995), “Export Growth and Economic Growth in Turkey: Evidence from Cointegration Analysis”, METU Studies in Development, 22, 67-77.
  5. Bakırtaş, D. ve Aysu, A. (2017), “Talep Yönlü İnovasyon Politikaları Çerçevesinde Kamu Alımları: Teori ve Uygulama Örnekleri”, Amme İdaresi Dergisi, 50(2), 143–89.
  6. Brouwer, E. ve Kleinknecht, A. (1999), “Keynes-plus? Effective Demand and Changes in Firm-Level R&D: An Empirical Note”, Cambridge Journal of Economics, 23, 385-399.
  7. Dawid, H., Pellegrino, G. ve Vivarelli, M. (2020), “The Role of Demand in Fostering Product vs Process Innovation: A Model and an Empirical Test”, Journal of Evolutionary Economics, https://doi.org/10.1007/s00191-020-00695-3 (Erişim Tarihi: 20.09.2020)
  8. Dickey, D. ve Fuller, W.A. (1979), “Distribution of the Estimators for Autoregressive Time Series with a Unit Root”, Journal of the American Statistical Association, 74(366), 427-431.
  9. Dray, M. ve Thirlwall, A.P. (2011), “The Endogeneity of the Natural Rate of Growth for a Selection of Asian countries”, Journal of Post Keynesian Economics, 33(3), 451-468.
  10. Dutt, S. ve Ghosh, D. (1994), “An Empirical Investigation of the Export Growth–Economic Growth Relationship” Applied Economics Letters, 1(3), 44-48.
  11. Feder, G. (1983), “On Exports and Economic Growth”, Journal of Development Economics, 12(2), 59-73.
  12. Halıcıoğlu, F. (2007), “A Multivariate Causality Analysis of Export and Growth for Turkey”, MPRA Paper 3565, University Library of Munich, Germany. Kaldor, N. (1957), “A Model of Economic Growth”, Economic Journal, 67(6), 591-624.
  13. Karagöl, E.T. ve Kavaz, İ. (2018), “The Effect of Foreign Trade on Economic Growth: The Case of Turkey”, Turkish Economic Review, 5, 387-401.
  14. Kızıldere, C. (2020), “Dış Ticaret-Ekonomik Büyüme İlişkisi: Türkiye Örneğinde Bir Nedensellik Analizi”, Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, 1(45), 318-331.
  15. Korkmaz, S. ve Aydın, A. (2015), “Türkiye'de Dış Ticaret-Ekonomik Büyüme İlişkisi: Nedensellik Analizi”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 10(3)