Dergiler / İzmir Tepecik Eğitim Hastanesi Dergisi / 2019 / Cilt: 29 - Sayı: 2

Anafilaksili Çocukların Ailelerinin Farkındalık Düzeyi

Awareness Level of Parents of Children Who Suffer From Anaphylaxis

Sayfa
122–128
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Ebeveynlerin 31’i (%83,7) anafilaksiyi yaşamı tehdit eden bir reaksiyon, 3’ü (%8,1) basit bir alerjik reaksiyon olarak tanımlıyor, 3’ü (%8,1) anafilaksinin ne olduğunu bilmiyordu.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Anafilaksi eğitimi ile ailelerin bilgi düzeyinin belirli bir şekilde arttığı ve anafilaksi ataklarında azalma olduğu bilinmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmamızda, anafilaksi tanısıyla izlenen 0-16 yaş grubundaki hastalarımızın ailelerinin anafilaksi konusundaki farkındalık düzeylerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Ebeveynlerin 31’i (%83,7) anafilaksiyi yaşamı tehdit eden bir reaksiyon, 3’ü (%8,1) basit bir alerjik reaksiyon olarak tanımlıyor, 3’ü (%8,1) anafilaksinin ne olduğunu bilmiyordu.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2009 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Anafilaksi eğitimi ile ailelerin bilgi düzeyinin belirli bir şekilde arttığı ve anafilaksi ataklarında azalma olduğu bilinmektedir. Çalışmamızda, anafilaksi tanısıyla izlenen 0-16 yaş grubundaki hastalarımızın ailelerinin anafilaksi konusundaki farkındalık düzeylerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesinde 10 yıllık sürede (1999-2009) izlenen 44 olgu ve ailesi çalışmaya alınmıştır. Anafilaksinin genel özellikleri anafilaksi formuna kaydedilmiş ve hasta ailelerinin anafilaksi konusundaki farkındalık düzeyi 15 soruluk bir anket formu ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Ebeveynlerin 31’i (%83,7) anafilaksiyi yaşamı tehdit eden bir reaksiyon, 3’ü (%8,1) basit bir alerjik reaksiyon olarak tanımlıyor, 3’ü (%8,1) anafilaksinin ne olduğunu bilmiyordu. Anafilaksi konusunda 25’i (%67,6) alerji uzmanından, 4’ü (%9,1) çocuk hekiminden, 4’ü (%9,1) internetten bilgi edinmişti. Tekrarı durumunda ambulans çağırmadan önce, 25’i (%67,5) hemen antihistaminik vereceğini, 5’i (%13,5) adrenalin oto-enjektörünü kullanacağını, 1’i (%2,7) kendiliğinden geçmesini bekleyeceğini belirti. Genel olarak yapılması gerekenleri 20 aile (%54,1) bilmiyor, 23 aile (%62,2) ise kendini yeterli hissetmiyordu. Profilaksi için 24’ü (%64,8) eliminasyona dikkat ediyor, 8’i (%21,6) adrenalin otoenjektörü taşıyordu. Hiçbiri uyarıcı kolye-bileklik taşımıyordu. Yalnızca 4 aile (%10,8) adrenalin otoenjektörünün kullanımını biliyordu. Sonuç: Anafilaksi gibi yaşamı tehdit eden bir sağlık sorunu yaşayan ailelerin yeterli farkındalığa sahip olmadığı, özellikle profilaksi için eğitimin standardize edilmesi gerektiği düşünüldü.

Abstract

Objective: It is known that the parental level of knowledge markedly increases and the frequency of anaphylactic attacks decreases as a result of the education on anaphylaxis. In our study, it was aimed to assess the awareness levels of parents of our patients aged 0-16 years, who were followed up with the diagnosis of anaphylaxis. Methods: Forty-four patients who were followed-up in Allergy Unit of Dr. Behçet Uz Children Hospital for a period of 10 years (from 1999 to 2009), were included in the study. Information about children was recorded in a form designed for this study and the awareness levels of patients’ parents on anaphylaxis were assessed by using a questionnaire with 15 questions. Results: Anaphylaxis was described as a life-threatening reaction by 31 (83.7%) as a simple allergic reaction by 3 parents (8.1%), while 3 parents (8.1%) had no knowledge about anaphylaxis. Regarding anaphylaxis, 25 parents (67.6%) were informed by pediatric allergy specialists, 4 parents (9.1%) by general pediatricians and 4 parents (9.1%) had searched internet. In case of a recurrence, before calling for an ambulance, 25 parents (67.5%) stated that they would immediately give an antihistaminic, 5 parents (13.5%) said that they would promptly use an adrenalin auto-injector, 1 (2.7%) parent indicated that they would wait for the spontaneous resolution of the attacks. Twenty families (54.1%) had no information about the general interventions, while 23 parents (62.2%) did not feel themselves sufficiently qualified. Twenty-four parents (64.8%) stated that they were paying attention for elimination for prophylaxis, 8 of them (21.6%) said that they had been carrying an adrenalin auto-injector. None of them had their children to carry a warning necklace/wristband. Only 4 families (10.8%) had known how to use an adrenalin auto-injector. Conclusion: It was concluded that the parents of children who experienced a life-threatening health problem such as anaphylaxis have no sufficient level of awareness, and that the education should be standardized particularly for prophylaxis.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SERBES, M., KAZANCI, E. G. (2019). Anafilaksili Çocukların Ailelerinin Farkındalık Düzeyi. İzmir Tepecik Eğitim Hastanesi Dergisi, Cilt: 29 - Sayı: 2, 122–128. https://ajindex.com/articles/192740

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Sampson HA, Muñoz-Furlong A, Campbell RL, Adkinson NF Jr, Bock SA, Branum A, et al. Second symposium on the definition and management of anaphylaxis: summary reportsecond National Institute of Allergy and Infectious Disease/ Food Allergy and Anaphylaxis Network symposium. J Allergy Clin Immunol. 2006;117:391-7.
  2. Simons FE, Ebisawa M, Sanchez-Borges M, Thong BY, Worm M, Tanno LK, et al. 2015 update of the evidence base: World Allergy Organization anaphylaxis guidelines. World Allergy Organ J. 2015;8:32. Sheikh A, Simons FE, Barbour V, Worth A. Adrenaline autoinjectors for the treatment of anaphylaxis with and without cardiovascular collapse in the community. Cochrane Database Syst Rev. 2012;(8):CD008935. Kastner M, Harada L, Waserman S. Gaps in anaphylaxis management at the level of physicians, patients, and the community: a systematic review of the literature. Allergy. 2010;65:435-44.
  3. Tsuang A, Wang J. Childcare and school management issues in food allergy. Curr Allergy Asthma Rep. 2016;16:83. Gaeta TJ, Clark S, Pelletier AJ, Camargo CA. National study of US emergency department visits for acute allergic reactions, 1993 to 2004. Ann Allergy Asthma Immunol. 2007;98:360-5.
  4. Muraro A, Roberts G, Worm M, Bilo MB, Brockow K, Fernandez Rivas M, et al. Anaphyl axis: guidelines from the European Academy of Allergology and Clinical Immunology. Allergy. 2014;69:1026-45.
  5. Waserman S, Avilla E, Ben-Shoshan M, Rosenfield L, Adcock AB, Greenhawt M. Epinephrine Autoinjectors: New Data, New Problems. J Allergy Clin Immunol Pract. 2017;5(5):1180- 91. Ercan H, Ozen A, Karatepe H, et al. Primary school teachers’ knowledge about and attitudes toward anaphylaxis. Pediatr Allergy Immunol. 2012;23:428-32.
  6. Mohammed Elhassan S, Charlson M, Jama H, et al. Management of anaphylaxis in children: a survey of parents and school personnel in Qatar. BMJ Paediatrics Open. 2017;1:e000077. Banerji A, Rudders S, Clark S, Wei W, Long AA, Camargo CA Jr. Retrospective study of drug-induced anaphylaxis treated in the emergency department or hospital: patient characteristics, management, and 1-year follow-up. J Allergy Clin Immunol Pract. 2014:46-51.
  7. Sclar DA, Lieberman PL. Anaphylaxis: underdiagnosis, underreported, and undertreated. Am J Med. 2014;127(Suppl 1):A1-A5. Gold MS, Sainsbury R. First aid anaphylaxis management in children who were prescribed an epinephrine autoinjector de-vice (EpiPen). J Allergy Clin Immunol. 2000;106:171-6.
  8. Noimark L, Wales J, Du Toit G, Pastacaldi C, Haddad D, Gardn