Dergiler / Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi / 2009 / Cilt: 23 - Sayı: 2

RUHSAL ZEKÂNIN DÖNÜŞTÜRÜCÜ LİDERLİK ÜZERİNE ETKİSİNİ ARAŞTIRAN UYGULAMALI BİR ÇALIŞMA

Sayfa
257–274
Yayın Tarihi
2010-11-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma, ruhsal zekâsı yüksek kişilerin dönüştürücü liderliğe yatkın olduklarını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Bu çalışmanın amacı, ruhsal zekânın karizma, ilham verme, zihinsel uyarım ve bireysel ilgiden oluşan dönüştürücü liderlik boyutları üzerindeki etkisini ortaya koymaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu boyutlar; kabullenme, öz-benlik, amaç ve değerlerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma, ruhsal zekâsı yüksek kişilerin dönüştürücü liderliğe yatkın olduklarını göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Zekâ · Ruhsal zekâ ve boyutları · dönüştürücü liderlik ve boyutları

Özet

Öz Bu çalışmanın amacı, ruhsal zekânın karizma, ilham verme, zihinsel uyarım ve bireysel ilgiden oluşan dönüştürücü liderlik boyutları üzerindeki etkisini ortaya koymaktır. Yöneticinin ruhsal zekâsının ölçümünde, ruhsal zekânın özelliklerini içeren ve üç boyuttan oluşan bir ölçek kullanılmaktadır. Bu boyutlar; kabullenme, öz-benlik, amaç ve değerlerdir. İlk bölümde ruhsal zekâ ile dönüştürücü liderlik kavramları ve bu kavramların boyutları ile ilgili teorik çalışmalar üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, çeşitli sektörlerde yönetici konumunda çalışan ve özel bir üniversitenin İşletme Bölümünde yüksek lisans yapan öğrenciler üzerinde bir anket çalışması yapılmıştır. Toplam 126 kişi üzerinde gerçekleştirilen çalışma ile ruhsal zekâsı yüksek kişilerin dönüştürücü liderlik davranışı göstermeye daha yatkın olup olmadıkları araştırılmaktadır. Çalışmanın sonunda, ruhsal zekâ boyutlarının, dönüştürücü liderlik boyutları üzerine etkileri, etkilerin dereceleri ve birbirleri ile ilişkileri ortaya konmaktadır. Bu çalışma, ruhsal zekâsı yüksek kişilerin dönüştürücü liderliğe yatkın olduklarını göstermektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Aydıntan, B. (2010). RUHSAL ZEKÂNIN DÖNÜŞTÜRÜCÜ LİDERLİK ÜZERİNE ETKİSİNİ ARAŞTIRAN UYGULAMALI BİR ÇALIŞMA. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 2, 257–274. https://ajindex.com/articles/19270

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Avolio, J. Bruce, Bernard M. Bass ve Dong I. Jung (1999), “Re-examining the Components of Transformational and Transactional Leadership Using the Multifactor Leadership Questionnaire”, Journal of Occupational and Organizational Psychology, 72, s. 441-462.
  2. Bass, Bernard M. (1990), Bass & Stogdill’s Handbook of Leadership, The Free Pres, New York. Bass, Bernard M. (1997), “Does the Transactional-Transformational Leadership Paradigm Transcend Organizational and National Boundaries?”, American Psychologist, February, Vol. 52, No. 2, s. 130-139.
  3. Bozdağ, Muhammed (2006), Ruhsal Zekâ, Nesil Yayınları,
  4. İstanbul.
  5. Haziran. Cook, Sarah, Steve Macaulay ve Hilary Coldicott (2004), Change Management Excellence: Using the Four Intelligences for Successful Organizational Change, Kogan Page Limited. Conger, Jay A. ve Rabindra N. Kanungo (1994), “Charismatic Leadership in Organizations: Perceived Behavioral Attributes and Their Measurement”, Journal of Organizational Behavior, Vol. 15, No. 5, Sep., s. 439-452.
  6. Conger, Jay A. ve Rabindra N. Kanungo (1987), “Toward a Behavioral Theory of Charismatic Leadership in Organizational Settings”, The Academy of Management Review, Vol. 12, No. 4., Oct., s. 637-647.
  7. Crant, J. Michael ve Thomas S. Bateman (2000), “Charismatic Leadership Viewed from above: The Impact of Proactive Personality”, Journal of Organizational Behavior, Vol. 21, No. 1., Feb., s. 63-75.
  8. Çakar, Ulaş ve Yasemin Arbak (2003), “Dönüşümcü Liderlik Duygusal Zekâ Gerektirir mi? Yöneticiler Üzerinde Örnek Bir Çalışma”, D.E.Ü.İ.İ.B.F. Dergisi, Cilt: 18, Sayı: 2, s. 83-98.
  9. Erçetin, Şule (2004), Örgütsel Zekâ ve Örgütsel Aptallık, Asil Yayın Dağıtım Ltd.Şti., Ankara.
  10. Eren, Erol (2004), Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, Beta Basım A.Ş., İstanbul.
  11. Glynn, Mary Ann (1996), “Innovative Genius: A Framework for Relating Individual and Organizational Intelligences to Innovation”, Academy of Management Review, Vol.21, No:4, s.1081-1111.
  12. Goodwin, Vicki L., J. C. Wofford ve J. Lee Whittington (2001), “A Theoretical and Empirical Extension to the Transformational Leadership Construct”, Journal of Organizational Behavior, Vol. 22, No. 7., Nov., s. 759-774.
  13. Jung, Dong I. ve Bruce J. Avolio (2000), “Opening the Black Box: An Experimental Investigation of the Mediating Effects of Trust and Value Congruence on Transformational and Transactional Leadership”, Journal of Organizational Behavior, Vol. 21, No. 8. Dec., s. 949-964.
  14. Koçel, Tamer (2005),
  15. İşletme Yöneticiliği, Has Matbaası,