Dergiler / Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi / 2018 / Cilt: 28 - Sayı: 4

Biyoremediasyon ve Fungusların Biyoremediasyonda Kullanılması

Bioremediation and Using of Fungi in Bioremediation

Sayfa
490–501
Yayın Tarihi
2018-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu derlemede, biyoremediasyon ve fungusların farklı ve yeni metabolik kapasitelerini tanımlayan farklı yönleri ile biyoremediasyon potansiyelindeki rolünün ortak bir platformda bir araya getirilmesi amaçlanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çevre kirliliğine neden olan kirleticiler, artan nüfusun paralelinde gelişen sanayi ile birlikte hızlı bir artış kazanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu kirleticiler hem doğanın dengesini bozmakta hem de canlıların sağlığını olumsuz yönde etkilemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu derlemede, biyoremediasyon ve fungusların farklı ve yeni metabolik kapasitelerini tanımlayan farklı yönleri ile biyoremediasyon potansiyelindeki rolünün ortak bir platformda bir araya getirilmesi amaçlanmıştır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çevre kirliliği · Kirleticiler · Biyoremediasyon

Özet

Çevre kirliliğine neden olan kirleticiler, artan nüfusun paralelinde gelişen sanayi ile birlikte hızlı bir artış kazanmıştır. Bu kirleticiler hem doğanın dengesini bozmakta hem de canlıların sağlığını olumsuz yönde etkilemektedir. Günümüzde bu kirleticilerin giderilmesi ilgili yapılan çalışmalarda biyoremediasyon önemli bir yer kazanmıştır. Biyoremediasyon, bu kirleticiler üzerinde çeşitli mikroorganizmaları kullanarak çevreye zararlı olmayan ürünlere dönüştürmek için uygun maliyetli ve çevre dostu bir yöntem olmaktadır. Özellikle de bu mikroorganizmalar arasında biyoremediasyonda kullanılan funguslar, salgıladıkları enzimler ve/veya miselli yapıları gibi özellikleri ile kirleticileri ayrıştırarak zararsız ürünlere dönüştürdüklerinden dolayı oldukça dikkat çekmiştir. Bu derlemede, biyoremediasyon ve fungusların farklı ve yeni metabolik kapasitelerini tanımlayan farklı yönleri ile biyoremediasyon potansiyelindeki rolünün ortak bir platformda bir araya getirilmesi amaçlanmıştır.

Abstract

Pollutants causing environmental pollution have gained a rapid increase with the industry developing parallel to the increasing population. These pollutants both disrupt the balance of nature and affect the health of the living beings in the negative. At the present time, bioremediation has gained an important place in the studies related to the elimination of these pollutants. Bioremediation is an affordable and environmentally friendly method for converting pollutants into non-environmentally harmful products using various microorganisms. In particular, among these microorganisms, the fungi used in the bioremediation have attracted considerable attention because they decompose the pollutants into harmless products by their properties such as secreted enzymes and / or mycelia structures. In this review, it is aimed to bring together the different aspects of bioremediation and fungi that define different and new metabolic capacities and their role in bioremediation potential on a common platform.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

VURAL, A., DEMİR, S., BOYNO, G. (2018). Biyoremediasyon ve Fungusların Biyoremediasyonda Kullanılması. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, Cilt: 28 - Sayı: 4, 490–501. https://ajindex.com/articles/191552

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Adenipekun CO, Lawal R (2012). Uses of mushrooms in bioremediation: A review. Biotechnology and Molecular Biology Reviews, 7(3), 62-68.Adeniyi AA, Afolabi JA (2002). Determination of total petroleum hydrocarbons and heavy metals in soils within the vicinity of facilities handling refined petroleum products in lagos metropolis. Environmental International, 28, 79-82.
  2. Anonim (2015). https://www.teachengineering.org/view_lesson.php?url= collection/cub_/lessons/cub_bi o/cub_bio_lesson06.xml (Erişim tarihi: 15.03.2018).Akhtar S, Mahmood-ul-Hassan M, Ahmad R, Suthor V, Yasin M (2013). Metal tolerance potential of filamentous fungi isolated from soils irrigated with untreated municipal effluent. Soil Environ, 32(1), 55-62.Akıncı YC, Yüksek T, Demirel Ö (2016). Ağır metaller ile kirlenmiş toprağın iyileştirilmesinde Vetiver grass (Vtiveria zizanioides (linn.) nash) ve solucanların kullanılması. Mimarlık Bilimleri ve Uygulamaları Dergisi, 1. Alexander M (1999). Biodegradation and bioremediation second edition, Academic Press New York. Anastasi A, Tigini V, Varese GC (2013). The bioremediation potential of different ecophysiological groups of fungi. In Fungi as bioremediators. Springer, Berlin, Heidelberg, 29-49.Anastasi A, Coppola T, Prigione V, Varese GC (2009b). Pyrene degradation and detoxification in soil by a consortium of basidiomycetes isolated from compost: role of laccases and peroxidases. J. Hazard. Matter. 165: 1229–1233.
  3. Antizar-Ladislao B, Beck AJ, Spanova K, Lopez-Real J, Russell NJ (2007). The influence of different temperature programmes on the bioremediation of polycyclic aromatic hydrocarbons (PAHs) in a coal-tar contaminated soil by in-vessel composting. Journal of Hazardous Materials, 144(1), 340-347.Antizar-Ladislao B, Spanova K, Beck AJ, Russell NJ (2008). Microbial community structure changes during bioremediation of PAHs in an aged coal-tar contaminated soil by in-vessel composting. International Biodeterioration & Biodegradation, 61(4), 357-364.
  4. Baker KH, Herson DS (1994). Bioremediation. McGraw – Hill, New York Baldrian P (2006). Fungal laccases–occurrence and properties. FEMS microbiology reviews, 30(2), 215-242.Bennett RM, Cordero PRF, Bautista GS, Dedeles GR (2013). Reduction of hexavalent chromium using fungi and bacteria isolated from contaminated soil and water samples. Chemistry and Ecology, 29(4), 320-328.
  5. Berkem AR (1996). Kimya tarihine toplu bir bakış. Türkiye Kimya Derneği Yayınları.Boopathy R (2000). Factors limiting bioremedi