Dergiler / Ege Tıp Dergisi / 2017 / Cilt: 56 - Sayı: 4

Candida türlerinde biyofilm oluşumunun modifiye mikroplak ve modifiye XTT redüksiyon yöntemleri ile saptanması

Detection of biofilm formation in Candida species with modified microplate and modified XTT reduction methods

Sayfa
178–182
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: İncelenen kandidalarda modifiye mikroplak yöntemiyle %19.4 (n=42), XTT redüksiyon yöntemiyle %22.7 (n=49) biyofılm pozitifliği saptandı.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: İnvaziv girişimlerin artışı, geniş spektrumlu antibiyotiklerin kullanımı, immunsüpresif tedavilerin yaygınlaşması, kemik iliği baskılanması ve nötropeni gibi faktörler, ciddi fungal enfeksiyonların, özellikle Candida enfeksiyonlarının sıklığını arttırmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu artış kandidaların virülans faktörlerine dikkati çekmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: İncelenen kandidalarda modifiye mikroplak yöntemiyle %19.4 (n=42), XTT redüksiyon yöntemiyle %22.7 (n=49) biyofılm pozitifliği saptandı.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2012-2014 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: İnvaziv girişimlerin artışı, geniş spektrumlu antibiyotiklerin kullanımı, immunsüpresif tedavilerin yaygınlaşması, kemik iliği baskılanması ve nötropeni gibi faktörler, ciddi fungal enfeksiyonların, özellikle Candida enfeksiyonlarının sıklığını arttırmaktadır. Bu artış kandidaların virülans faktörlerine dikkati çekmiştir. Biyofilm oluşturma kapasitesi önemli virülans faktörlerinden biridir. Çalışmamızda klinik örneklerden soyutlanan Candida türlerinde iki farklı yöntem ile biyofilm oluşumunu saptamayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmada Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı, Mikoloji Laboratuvarında 2012-2014 yıllarına ait çeşitli klinik örneklerden soyutlanmış ve stoklanmış 216 kandida izolatı kullanıldı. Biyofilm oluşumunu saptamak için modifiye mikroplak ve modifiye XTT redüksiyon yöntemleri, istatistiksel değerlendirmeler için ki-kare testi kullanıldı. Bulgular: İncelenen kandidalarda modifiye mikroplak yöntemiyle %19.4 (n=42), XTT redüksiyon yöntemiyle %22.7 (n=49) biyofılm pozitifliği saptandı. Biyofilm pozitifliği mikroplak yöntemi ile; Candida albicans'ların %12.5'inde (n=16), Albicans Dışı Candida'ların (ADC) %29.5'inde (n=26), XTT redüksiyon yöntemi ile; Candida albicans'ların %15.6'sında (n=20), ADC'Ierin %32.9'unda (n=30) saptandı. Oranlar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (ki-kare=11.246; p=0.024). Biyofilm pozitifliği her iki yöntem ile en çok Candida tropicalis izolatlarında (13/30 ve 12/30) saptandı. Sonuç: Çalışmamızda elde edilen verilere göre, modifiye XTT redüksiyon yönteminin biyofilm oluşumunu daha iyi saptadığı ve Candida tropica/is suşlarının daha fazla biyofilm oluşturduğu sonucuna vardık.

Abstract

Aim: Increasing of invasive procedures, use of broad-spectrum antibiotics, widespread use of immunosuppressive therapy, bone marrow suppression and factors such as neutropenia is increasing the frequency of serious fungal infections; especially of Candida. This increase was noted to candida virulence factors. Biofilm forming capacity is an important virulence factor. In our study, we aimed to determine the biofilm formation of Candida species isolated from clinical specimens, by two different methods. Materials and Methods: In this study 216 candida isolates which were identified and stocked from several clinical specimens which have been sent to Ege University, Medical Microbiology Department, Mycology Laboratory were used between 2012-2014 years. Modified microplate and modified XTT reduction methods have been used for determining the biofilm formation and chi-square test was used for statistical evaluations. Results: The biofilm formation rate of Candida species was found to be 19.4% (n=42) with microplate method and 22.7% (n=49) with TT reduction method. Biofilm formation was detected in 12.5% (n=16) of Candida albicans and 29.5% (n=26) of Non Albicans Candida (NAC) species with microplate method. However by using TT reduction method biofilm formation detected in 15.6% (n=20) of Candida albicans and in %32.9 (n=30) of NAC species. The difference between ratios was statistically relevant (chi-square=11.246,' p=0.024). Biofilm formation detected most frequently in Candida tropicalis strains (13/30 and 12/30) by the two methods used. Conclusion: On the basis of data obtained by the study, we concluded that modified XTT reduction method is identifying better the biofilm formation and Candida tropicalis strains formed more biofilm.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TÜZÜNER, U., İNCİ, R. (2017). Candida türlerinde biyofilm oluşumunun modifiye mikroplak ve modifiye XTT redüksiyon yöntemleri ile saptanması. Ege Tıp Dergisi, Cilt: 56 - Sayı: 4, 178–182. https://ajindex.com/articles/191097

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Tümbay E. Candida türleri. In: Ustaçelebi Ş (ed). Temel ve Klinik Mikrobiyoloji, Ankara: Güneş Kitabevi; 1999:1081-86.
  2. Arens MQ, Swierkosz EM. Taxonomy and classification of fungi, In: Murray PR, Baron EJ, Jorgensen JH, Landry ML, Pfaller MA (ed), Manual of Clinical Microbiology Vol 2. 9th ed, Washington DC: ASM Press: 2007:1721-27.
  3. Çerikcioğlu N, Sancak B. Mantarların genel özellikleri ve tanı yöntemleri. In: Willke AT, Söyletir G, Doğanay M (eds). Enfeksiyon Hastalıkları ve Mikrobiyolojisi, İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri; 2008:2391. Donlan RM, Costerton JW. Biofilms: Survival mechanisms of clinically relevant microorganisms. Clin Microbiol Rev 2002;15(2):167-93.
  4. Kojic EM, Darouiche RO. Candida infections of medical devices. Clin Microbiol Rev 2004;17(2):255-67.
  5. Hawser SP, Douglas LJ. Resistance of Candida albicans biofilms to antifungal agents in vitro. Antimicrob Agents Chemother 1995;39(9):2128-31.
  6. Jabra-Rizk MA, Falkler WA, Meiller TF. Fungal biofilms and drug resistance. Emerg Infect Dis 2004;10(1):14-9.
  7. Pfaller M, Davenport D, Bale M, et al. Development of the quantitative microtest for slime production by coagulase-negative staphylococci. Eur J Clin Microbiol Infect Dis 1988;7(1):30-3.
  8. Hilmioğlu S, İlkit M, Çavuşoğlu C, Aydemir Ş, Tümbay E. Candida izolatlarında slaym (slime) üretiminin üç ayrı yöntemle gösterilmesi ve slaym üretiminin kristal viyole reaksiyonu ile ilişkisi. İnfeks Derg 1999;13(2):183-6.
  9. Arslan U, Fındık D. Klinik örneklerden izole edilen Candida albicans türü maya mantarlarında virülans faktörlerinin (proteinaz, slime ve fosfolipaz) in-vitro araştırılması. İnfeks Derg 2003;17(4):471-81.
  10. Roehm NW, Rodgers GH, Hatfield SM, et al. An improved colorimetric assay for cell proliferation and viability utilizing the tetrazolium salt XTT. J Immunol Met 1991;142(2):257-65.
  11. Krom BP, Cohen JB, Feser GEM, et al. Optimized candidal biofilm microtiter assay. J Microbiol Met 2007;68(2):421-3.
  12. Silva WJ, Gonçalves LM, Seneviratne J, et al. Exopolysaccharide matrix of developed Candida albicans biofilms after exposure to antifungal agents. Braz Dent J 2012;23(6):716-22.
  13. Pannanusorn S, Fernandez V, Römling U. Prevalence of biofilm formation in clinical isolates of Candida species causing bloodstream infection. Mycoses 2013;56(3):264-72.
  14. Toledo-Arana A, Valle J, Solano C, et al. The enterococcal surface protein, Esp, is involved in Enterococcus faecalis biofilm formation. Appl Environ Microbiol 2001;67(10):4538-45.
  15. Thein ZM, Samaranayake YH, Samarana