Dergiler / Kastamonu Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 18 - Sayı: 3

Türkiye’deki Bazı Melanoleuca türlerinin (Fungi: Basidiomycota) Filogenisi ve Yeni bir Kayıt Olarak Melanoleuca angelesiana A.H. Sm. Türünün Tanımlanması

Phylogeny of Some Melanoleuca Species (Fungi: Basidiomycota) in Turkey and Identification of Melanoleuca angelesiana A.H. Sm. As a First Record

Sayfa
314–326
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma konuları: İncelenen türler içerisinde Melanoleuca angelesiana Türkiye mikobiyotası için ilk defa rapor edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmanın Amacı: Bu çalışmanın amacı toplanan Melanoleuca örneklerinin morfolojik karakterlerle tanımlanması, ITS ve LSU DNA sekanslarını kullanarak türlerin filogenetik ilişkilerinin belirlenmesi ve Melanoleuca cinsinin alt cins sayısının teyit edilmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma Alanı: Örnekler Türkiye'nin farklı bölgelerinden toplanmış ve çalışma Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Moleküler Biyoloji ve Genetik Bölümü'nde gerçekleştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma konuları: İncelenen türler içerisinde Melanoleuca angelesiana Türkiye mikobiyotası için ilk defa rapor edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:ITS · LSU · Melanoleuca

Özet

Çalışmanın Amacı: Bu çalışmanın amacı toplanan Melanoleuca örneklerinin morfolojik karakterlerle tanımlanması, ITS ve LSU DNA sekanslarını kullanarak türlerin filogenetik ilişkilerinin belirlenmesi ve Melanoleuca cinsinin alt cins sayısının teyit edilmesidir. Çalışma Alanı: Örnekler Türkiye'nin farklı bölgelerinden toplanmış ve çalışma Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Moleküler Biyoloji ve Genetik Bölümü'nde gerçekleştirilmiştir. Material ve Yöntemler: On dört türü temsil eden yirmi iki örnek kullanılmışır. Şapka, sap, lamel yapıları ve bazidya, sistidya, spor yapıları sırasıyla makroskopik ve mikroskopik özellikler olarak kullanılmıştır. Nükleer ribozomal iç aralayıcı bölge (nrITS) ve ribosomal en büyük alt birim (LSU) moleküler analizler için amplifiye edilmiştir. Ana sonuçlar: Bu çalışmada, Türkiye'den bazı Melanoleuca türlerinin taksonomik konumları hem morfolojik karakterleri hemde iki farklı nükleer DNA bölgesinin sekansları ile değerlendirilmiştir. nrITS bölgesi (ITS1’de 112, 5,8S’de 1, ve ITS2’de 95), LSU bölgesine (46 değişken alan) kıyasla daha bilgilendirici olmuştur. ITS bölgesinin analizleri Melanoluca cinsinin monofletik olduğunu ve Melanoleuca ve Urticocystis olarak iki alt cinse ayrıldığını göstermiştir. Araştırma konuları: İncelenen türler içerisinde Melanoleuca angelesiana Türkiye mikobiyotası için ilk defa rapor edilmiştir.

Abstract

Aim of Study: The purposes of the present study are to describe and identify all collected Melanoleuca samples using morphological characters, determine phylogenetic relationships among species using DNA sequences of ITS and LSU regions and check the number of subgenera of Melanoleuca genus. Area of Study: Samples were collected from different parts of Turkey and the study was conducted at the Department of Molecular Biology and Genetics in Van Yüzüncü Yıl University. Material and Methods: Twenty-two samples, representatives of fourteen species, were used. Structures of pileus, stipe, lamellae and basidia, cystidia, spores were used as macroscopic and microscopic features, respectively. The nuclear ribosomal internal transcribed spacer region (nrITS) and largest subunit (LSU) were amplified for molecular analyses. Main results: Taxonomic positions of some Melanoleuca species from Turkey were evaluated based on both morphological characters and sequences of two different nuclear DNA regions. nrITS region was more informative (112 variable sites in ITS1, 1 in 5.8S and 95 in ITS2 subregions) compared to LSU (46 variable sites). Analyses of ITS region revealed that the genus Melanoleuca was monophyletic and divided into two subgenera as Melanoleuca and Urticocystis. Research highlights: Within studied species, Melanoleuca angelesiana was firstly reported for mycobiota of Turkey

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KALMER, A., ACAR, İ., TEKPINAR, A. D. (2018). Türkiye’deki Bazı Melanoleuca türlerinin (Fungi: Basidiomycota) Filogenisi ve Yeni bir Kayıt Olarak Melanoleuca angelesiana A.H. Sm. Türünün Tanımlanması. Kastamonu Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 3, 314–326. https://ajindex.com/articles/190898

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Acar, I., Dizkirici Tekpınar, A., Kalmer, A. & Uzun Y. (2017). Phylogenetic relationships and taxonomical positions of two new records Melanoleuca species from Hakkari province, Turkey. Biodicon 10 (3), 85¬¬¬-93. Altschul, S.F., Gish, W., Miller, W., Myers, E.W. & Lipman, D.J. (1997). Basic local alignment search tool. J Mol Biol, 215, 403-410.
  2. Antonin, V., Duriska, O., Jancovicova, S. & Tomsovsky, M. (2015). Identity of agaricus brevipes bull. (Melanoleuca brevipes, tricholomataceae, basidiomycota). Mycological Progress 14:107. Bas, C., Kuyper, Th.W., Noordeloos, M.E. & Vellinga, E.C. (1999). Flora Agaricina Neerlandica. 4th ed. CRC Press.
  3. Rotterdam, Netherlands. Bessette, A. E., Miller, O. K., Bessette A. R. & Miller H. H. (1995). Mushrooms of North America in color: A field guide companion to seldom-illustrated fungi. China: Syracuse UP. 172 pp. Boekhout T. (1988). Notulae ad floram agaricinam neerlandicam, XVI – New taxa, new combinations in Melanoleuca Pat. and notes on rare species in the Netherlands. Persoonia, 13(4), 397–431.
  4. Boekhout, T. (1999). Melanoleuca, in: C Bas et al. (eds). Flora Agaricina Neerlandica 4.A.A. Balkema, Rotterdam. 153–165.
  5. Bon, M. (1991). Flore mycologiqued’Europe, 2 – Les tricholomesetressemblants. Revue de Mycologie Mémóire Hors-Série, 2, 163. Breitenbach, J. & Kränzlin, F. (1991). Fungi of Switzerland. Verlag Mykologia, 3rd ed. Lucerne, Switzerland. Bresinsky, V.A. & Stangl, J. (1977). Beiträgezur revision m. britzelmayrs hymenomycetenaus südbayern. Zeitsehr.f.Pilzkunde, (43),145-173.
  6. Brown, P.S., Rigdon-Huss, A.R. & Jumpponen, A. (2014). Analyses of ITS and LSU gene regions provide congruent results on fungal community responses. Fungal Ecology, (9), 65-68.
  7. Buczacki, S. (2012). Collins fungi guide: the most complete field guide to the mushrooms and toadstools of Britain & Ireland. London, UK: Harper Collins Publishers.
  8. Carleton, R. (1922).
  9. British basidiomycetae, Cambridge University Press, UK. Clémençon, H. (2009). Methods for working with macrofungi: laboratory cultivation and preparation of larger fungi for light microscopy. Berchtesgaden: Berchtesgadener Anzeiger. Dähncke, M.R. (2004). 1200 Pilze in farbfotos. Switzerland: ATVerlag Aarau. Desjardin, D.E., Wood, M.G. & Stevens, F.A. (2015). California mushrooms: the comprehensive identification guide. Portland, OR.: Timber Press. 560 p. Doyle, J.J. & Doyle, J.L. (1987). A rapid DNA isolation procedure for small quantities of fresh leaf tissue. Phytochemical Bulletin,