Dergiler / Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi / 2014 / Cilt: 28 - Sayı: 3

Yolsuzlukların Sosyoekonomik Belirleyicileri: Yatay Kesit Veri Analizi

Sayfa
0
Yayın Tarihi
2014-03-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgulara göre, 142 ülkeyi kapsayan modelde ekonomik özgürlük, demokrasi ve kişi başı gelir istatistiksel olarak anlamlı çıkmış ve bu değişkenlerdeki artışlar yolsuzlukları pozitif (iyileşme) yönde etkilediği tahmin edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, 2012 yılı yatay kesit verilerini kullanarak 142 ülke için yolsuzluğun belirleyicilerini tahmin etmektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada dört farklı model kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgulara göre, 142 ülkeyi kapsayan modelde ekonomik özgürlük, demokrasi ve kişi başı gelir istatistiksel olarak anlamlı çıkmış ve bu değişkenlerdeki artışlar yolsuzlukları pozitif (iyileşme) yönde etkilediği tahmin edilmiştir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2012 Verileri
⚙️Değişkenler:Yolsuzluk · İnsani Gelişme Endeksi · Ekonomik Özgürlük

Özet

Bu çalışmanın amacı, 2012 yılı yatay kesit verilerini kullanarak 142 ülke için yolsuzluğun belirleyicilerini tahmin etmektir. Çalışmada dört farklı model kullanılmıştır. Bu modellerden ilki, hiçbir sınıflamaya tabi tutulmadan tüm ülkeleri kapsayacak şekilde dizayn edilmiştir. Diğer modeller ise İnsani Gelişme Endeksine (İGE) göre sınıflandırılmıştır. Ülkelerin gelişmişlik düzeyleri (i) yüksek, (ii) orta ve (iii) düşük olarak kademelendirilmiştir. Böylece gelişmişlik düzeyi birbirine yakın ülkelerde yolsuzluğun belirleyicileri tahmin edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, 142 ülkeyi kapsayan modelde ekonomik özgürlük, demokrasi ve kişi başı gelir istatistiksel olarak anlamlı çıkmış ve bu değişkenlerdeki artışlar yolsuzlukları pozitif (iyileşme) yönde etkilediği tahmin edilmiştir. Kamu harcama oranı ise istatistiksel olarak anlamlı çıkmasına rağmen bu değişkendeki artış yolsuzlukları negatif (olumsuz) yönde etkilemektedir. Gelişmişlik düzeyine göre gruplandırılan ülke modellerinde yolsuzlukların belirleyicilerinin ülkenin gelişmişlik düzeyine bağlı olarak değiştiği belirlenmiştir.

Abstract

The purpose of this study is to estimate the determinants of corruption for 142 countries which have attainable data using cross-section data analysis. Four different models are used in this study. The first model is designed to include all countries without being subjected to any classification.Other models are designed according to the Human Development Index (HDI). Human development level of countries is classified as (i) high, (ii) medium, (iii) low. According to the findings, in the first model which covers 142 countries it is estimated that economic freedom, democracy, the ratio of public expenditure to income and per capita income are statistically significant and an increase in these variables has a positive impact on the corruption. Even though the ratio of public expenditure to income is statistically significant but an increase in the ratio of public expenditure to income has a negative income on corruption. The models in which country classification is based on the human development level, it is estimated that the determinants of corruption are changeable according to the human development level of countries.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YAKIŞIK, H., ÇETİN, A. K. (2014). Yolsuzlukların Sosyoekonomik Belirleyicileri: Yatay Kesit Veri Analizi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 28 - Sayı: 3, 0. https://ajindex.com/articles/18968

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Aktan, C. (1997). “Siyasal Patoloji ve Siyasal Yozlaşma”, Yeni Türkiye: Siyasette Yozlaşma Özel Sayısı, Cilt 11, Sayı 14, ss. 66-75.
  2. Ali, A.M. ve Isse, H.S. (2003). “Determinants of Economic Corruption: A Cross-Country Comparison”, Cato Journal, 22, 449–466.
  3. Baldemir, E., İşçi Ö. ve Görgülü, H. (2005). “MIMIC Model ve Yolsuzluk Üzerine Türkiye Uygulaması”, VII. Ulusal Ekonometri ve İstatistik Sempozyumu, 26-27 Mayıs 2005,
  4. İstanbul Üniversitesi.
  5. Berkman, A. Ü. (1983). “Azgelişmiş Ülkelerde Kamu Yönetiminde Yolsuzluk ve Rüşvet”, Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları, s.98, Ankara.
  6. Broadman, H. G. ve Recanatini, F. (2000). “Seeds of Corruption: Do Market Institutions Matter?”, The World Bank Europe and Central Asia Regional Operations Poverty and Economic Management Department. Campbell, N. ve Saha, S.(2013). "Corruption, democracy and Asia-Pacific countries", Journal of the Asia Pacific Economy, 18:2, 290-303. Cumhurbaşkanlığı Devlet Denetleme Kurulu Başkanlığı, (1996). “Yolsuzlukla Mücadeleye Yardımcı Olmak Maksadıyla Alınması Gereken Tedbirlere İlişkin İnceleme Raporu” D.D.K Yayınları,
  7. Ankara.
  8. Del Monte, A. ve Papagni, E. (2007). “The determinants of corruption in Italy: Regional panel data analysis”, European Journal of Political Economy, 23(2), 379-396.
  9. Dökmen, G. (2005). “Yolsuzluk ve Kamu Harcamaları İlişkisi: Türkiye Örneği”, (Zonguldak: Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Z.K.Ü., S.B.E). Dwivedi, O. P., Jabbra, G. (1988). Public Service Accountability and Responsibility, Public Service Accountability: A Comparative Perspectives, s.1. Dye, K. M., Stapenhurst, R. (1998). 'Pillars of Integrity: The Importance of Supreme Audit Institutions in Curbing Corruption', Economic Development Institute of the World Bank, Washington D.C. Drury, A. C., Krieckhaus., J. ve Lusztig, M. (2006). "Corruption, Democracy, and Economic Growth", International Political Science Review, Vol 27, No. 2, s.121–136
  10. Gray, C.W., Kaufmann, D. (1998). “Corruption and Development,”. Finance and Development, Vol. 35(1): 7-10.
  11. Fiorino, N. ve Galli, E. (2010). “An Analysis of the Determinants of Corruption: Evidence from the Italian Regions”, POLIS Working Papers, No.171. Fisman, R. ve Gatti, R. (2002). “Decentralization and Corruption: Evidence across Countries”, Journal of Public Economics, 83, 325–345.
  12. Fisman, R., Svensson, J. (2002). "Are Corruption And Taxation Really Harmful To Growth? Firm Level Evidence”, Journal of Development Economics, 63-75.
  13. Ghura, D. A. D. (1998)