Dergiler / Türkiye Jeoloji Bülteni / 1972 / Cilt: 15 - Sayı: 2

Ankara Yahşıhan Bölgesinde Üst Kretase - Alt Tersiyer İstifinin Stratigrafisi

Stratigraphy of Upper Cretaceous — Lower Tertiary strata of Yahşıhan area, east of Ankara

Sayfa
180–276
Yayın Tarihi
1972-08-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Neritik ve litoral malzemenin (700 m) oluşumundan sonra Eosen sonlarına doğru bütün sahada bir regresyon görülmekte, kırmızı rudit, arenit, lütit, beyaz lagüner kalker ve jipsler teşekkül etmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Üst Kretase-Alt Tersiyer boyunca sahanın batı kısımlarında türbid akıntılar, olistostromlar ve sualtı heyelanlarının faal olduğu devamlı bir sedimentasyon (3200 m) yer alırken, doğu kısımlarında çoğunluğu bazik denizaltı lav ve tüflerinden. ibaret bir formasyona Paleosen'de bir plütonun yerleştiği, sahanın yükselerek aşındığı, aşınma yüzeyi üzerinde Paleosen sonlarına doğru bir transgresyonun başladığı: görülmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Üst Kretase-Alt Tersiyer boyunca sahanın batı kısımlarında türbid akıntılar, olistostromlar ve sualtı heyelanlarının faal olduğu devamlı bir sedimentasyon (3200 m) yer alırken, doğu kısımlarında çoğunluğu bazik denizaltı lav ve tüflerinden. ibaret bir formasyona Paleosen'de bir plütonun yerleştiği, sahanın yükselerek aşındığı, aşınma yüzeyi üzerinde Paleosen sonlarına doğru bir transgresyonun başladığı: görülmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Neritik ve litoral malzemenin (700 m) oluşumundan sonra Eosen sonlarına doğru bütün sahada bir regresyon görülmekte, kırmızı rudit, arenit, lütit, beyaz lagüner kalker ve jipsler teşekkül etmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yahşıhan · Üst Kretase - Alt Tersiyer · Stratigrafi

Özet

Üst Kretase-Alt Tersiyer boyunca sahanın batı kısımlarında türbid akıntılar, olistostromlar ve sualtı heyelanlarının faal olduğu devamlı bir sedimentasyon (3200 m) yer alırken, doğu kısımlarında çoğunluğu bazik denizaltı lav ve tüflerinden. ibaret bir formasyona Paleosen'de bir plütonun yerleştiği, sahanın yükselerek aşındığı, aşınma yüzeyi üzerinde Paleosen sonlarına doğru bir transgresyonun başladığı: görülmektedir. Neritik ve litoral malzemenin (700 m) oluşumundan sonra Eosen sonlarına doğru bütün sahada bir regresyon görülmekte, kırmızı rudit, arenit, lütit, beyaz lagüner kalker ve jipsler teşekkül etmektedir.

Abstract

During the Upper Cretaceous-Lower Tertiary time a continuous (3200 m) sedimentation, mainly consisting of submarine slumps, olistostromes and turbidity currents, was taking place in the western half of the area. Meanwhile, in the eastern half, a granit complex plutonic intrusion was emplaced (Early Paleocene) in a formation, dominantly consisting of basic submarine lavas and tuffites. Uplift, erosion and subsidence of the eroded surface was followed by a marine transgression near the closing of Paleocene times. Following the deposition of neritic and partly littoral sediments (700 m), towards the end of Eocene (post Lutetian) a regression developed over the whole area, causing the deposition of mainly red colored rudite, arenite and lutite, as well as lagoonal white limestone and gypsum.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

NORMAN, T. (1972). Ankara Yahşıhan Bölgesinde Üst Kretase - Alt Tersiyer İstifinin Stratigrafisi. Türkiye Jeoloji Bülteni, Cilt: 15 - Sayı: 2, 180–276. https://ajindex.com/articles/18183

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Abbate, E., Bortolotti, V. ve Passerini, P., 1970 Olistostromes and olistoliths: Sedimentary Geology, 4, s. 521-558.
  2. Arni, P., 1942, Anadolu ofiolitlerinin yaşlarına mütedair malümat; M.T.A. Enstitüsü Dergisi, 3/28, s. 472-488.
  3. Ayan, M. 1959, Contribution a I’étude petrographique de la région située au nord- est de Kaman (Turquie). (Tez, Nancy): M.T.A. Enstitüsü Yayınları no. 115. Bailey, E.B. ve Mc Sallien, W.C. 1950, Ankara Melanjı ve Anadolu Şaryajı M.T.A. Enstitüsü Dergisi, 40, s. 12-22.
  4. Baykal, F. 1943, Kırıkkale-Kalecik ve Keskin-Balâ Mıntıkalarındaki Jeolojik Etüdler. M.T.A. Enstitüsü Derleme Raporu, no. 1448. Blumenthal, M., 1948, Bolu civarı ile Aşağı Kızılırmak mecrası arasındaki Kuzey Anadolu silsilelerinin jeolojisi: M.T.A. yayınları, Seri B, no. 13 Ankara.
  5. Boccaletti, M. ve Bortolotti, V. Sağrı, M. 1966, Richerche sulle ofioliti delte Catene- Alpine: 1 — Osservazioni sull’Ankara Mélange nella zona di Ankara. Boll. Soc. Geol. It., 85, s. 485-508.
  6. Bouma, A.H., ve Brouwer, A. 1964,
  7. Turbidites Elsevier, Amsterdam, 254 s. Brinkmann, R., 1968, Einige geologische Leitlinien von Anatolien: Geol, et Palaont., 2, s. 111-119,
  8. Marburg. Buchardt, W.S., 1958, Orta Anadolu’da 1:100:000 ölçekli Jeolojik Harita çalışmaları hakkında rapor: (Çeviren: Z. Bengi). M.T.A. Derleme Raporu, no. 2675. Chaput, E., 1936, Türkiye’de Jeolojik ve Jeomorfolojik tetkik seyahatları (Çeviren: A. Tanoğlu, 1947): İstanbul Üniversitesi Yayınlarından, no. 324. Dobkins, J.E., ve Folk, R.L. 1970, Shape development on Tahiti-Nui: Jour. Sed. Pet., 40, s. 1167-1203.
  9. Dott, Jr. R.H., 1963, Dynamics of subaquaeous gravity-depositional processes: Bull. Amer. Assoc. Petrol. Geol., 47, 104-128.
  10. Dzulynski, S., ve Walton E.K 1965, Sedimentary features of flysch and greywackes: Developments in sedimentology, no. 7, Elsevier, Amsterdam, 274 s. Egeran, E.N. ve Lahn, E. 1948, Türkiye Jeolojisi Ankara, 190 s. Egeran, E.N. ve Lahn, E. 1951, Kuzey ve Orta Anadolu’nun tektonik durumu hakkında not: M.T.A. Enstitüsü Dergisi, no. 41, s. 23-27.
  11. Erk, A.S., 1957, Ankara civarı petrol ihtimalleri: M.TA. Enstitüsü Raporu, no. 2608 (Yayınlanmamış). Erol, O., 1954, Ankara civarının jeolojisi hakkında rapor, M.T.A. Enstitüsü Raporu, no. 2491. Erol, O., 1955, Kalecik-Hasayaz-Termeçay civarı jeolojisi hakkında rapor: M.T.A. Derleme Raporu, no. 2310. Erol, O., 1956, Ankara güneydoğusundaki Elma Dağı ve çevresinin jeolojisi ve jeomorfolojisi üzerine bir araştırma: Erol, O., 1958, 41/3, 41/4, 42/3, 42/4, 43/3 numaralı