Dergiler / Güncel Retina Dergisi / 2018 / Cilt: 2 - Sayı: 4

Behçet Hastalığında Etiopatogenez

Etiopatogenesis of Behçet’s Disease

Sayfa
324–328
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Moleküler biyoloji ve genetik alanındaki son gelişmeler bize bazı genlerin hem kalıtsal hem de adaptif immuniteyi yönlendirdiğini göstermiş ve BH’daki inflamasyonlarda yardımcı T hücreler Th1’in Th2’ye üstünlük sağlamasının ve Th17 hücrelerin de bu olayda yer almasının önemini ortaya koymuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Behçet hastalığı (BH) kronik, alevlenip sönen ataklarla kendini gösteren, esas olarak oral ülserler, oküler inflamasyon, genital ülserlerler ve cilt lezyonları ile seyreden bir hastalıktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Geniş fenotipik heterojenitesi ve karmaşık immünopatogenezisi nedeniyle BH’nın patogenezisi tam olarak açıklığa kavuşturulamamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Moleküler biyoloji ve genetik alanındaki son gelişmeler bize bazı genlerin hem kalıtsal hem de adaptif immuniteyi yönlendirdiğini göstermiş ve BH’daki inflamasyonlarda yardımcı T hücreler Th1’in Th2’ye üstünlük sağlamasının ve Th17 hücrelerin de bu olayda yer almasının önemini ortaya koymuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Behçet hastalığı (BH) kronik, alevlenip sönen ataklarla kendini gösteren, esas olarak oral ülserler, oküler inflamasyon, genital ülserlerler ve cilt lezyonları ile seyreden bir hastalıktır. Geniş fenotipik heterojenitesi ve karmaşık immünopatogenezisi nedeniyle BH’nın patogenezisi tam olarak açıklığa kavuşturulamamıştır. BH’nın ortaya çıkış ve gelişmesinde hem çevresel hemde genetik faktörlerin yer aldığı kabul edilmektedir. Moleküler biyoloji ve genetik alanındaki son gelişmeler bize bazı genlerin hem kalıtsal hem de adaptif immuniteyi yönlendirdiğini göstermiş ve BH’daki inflamasyonlarda yardımcı T hücreler Th1’in Th2’ye üstünlük sağlamasının ve Th17 hücrelerin de bu olayda yer almasının önemini ortaya koymuştur.

Abstract

Behçet’s disease (BD) is chronic multisystem inflammatory disease characterized mainly by recurrent oral ulcers, ocular inflammation, genital ulcers and skin lesions, presenting with remission and exacerbations. The pathogenesis of BD has not been fully elucidated since it has a broad spectrum of phenotypic heterogeneity and complex immunopathogenesis. BD has been considered that both environmental and genetic factors contribute to its onset and development. Recent advances in molecular biology and genetics show us that particular genes encompass both innate and adaptive immunity, and confirm the importance of the predominant polarization towards helper T cell (Th)1 versus Th2 cells, and the involvement of Th17 cells in BD.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MUDUN, A. (2018). Behçet Hastalığında Etiopatogenez. Güncel Retina Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 4, 324–328. https://ajindex.com/articles/178149

Kaynakça (6)

  1. Wechsler B, Davatchi F, Mizushima Y, Hamza M, Dilsen N, Kansu E, et al. Criteria for diagnosis of Behçet’s disease. Lancet. 1990;335(8697):1078–1080.
  2. Mason RM, Barnes CG. Behcet’s syndrome with arthritis. Ann Rheum. 1969,28(2):95–103. O’Duffy JD. Suggested criteria for diagnosis of Behçet’s Disease. J Rheumatol 1974;1(1):18. Dilsen N, Konice M, Aral O. Our diagnostic criteria of Behcet’s Disease-an overview, recent advances in Behcet’s Disease. London Royal Society of Medicine Services. Int. Congr. Sympos. Series 1986:103:177–180. Mizushima Y. Revised diagnostic criteria for Behcet’s disease in 1987. Ryumachi, 1988;28(1):66–70. International Team for the Revision of the International Criteria for Behcet’s Disease (ITR-ICBD), “The international criteria for Behcet’s Disease (ICBD): a collaborative study of 27 countries on the sensitivity and specificity of the new criteria” Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology, 2014;28(3):338– 347. Akpolat T, Koç Y, Yeniay I, Akpek G, GüllüI KE, et al. Familial Behçet’s disease. Eur J Med. 1992;1(7):391-395. Koné-Paut I, Geisler I, Wechsler B, Ozen S, Ozdogan H, Rozenbaum M, et al. Familial aggregation in Behçet’s disease: high frequency in siblings and parents of pediatric probands. J Pediatr. 1999;135(1): 89-93.
  3. Gülbay B, Acican T, Erçen Diken Ö, Pinar Önen Z. Familial Behçet’s disease of adult age: a report of 4 cases from a Behçet family. Intern Med. 2012; 51(12):1609- 1611. Direskeneli H. Behçet’s disease: infectious aetiology, new autoantigens, and HLA-B51. Ann Rheum Dis. 2001;60(11):996-1002.
  4. Consolandi C, Turroni S, Emmi G, Severgnini M, Fiori J, Peano C, Biagi E, et al. Behçet’s syndrome patients exhibit specific microbiome signature. Autoimmun Rev. 2015;14(4):269–276.
  5. Adeeb F, Stack F, Frase AD. Knitting the Threads of Silk Through Time: Behçet’s Disease - Past, Present, and Future. Int J Rheumatol. 2017; 2017:2160610. doi: 10.1155/2017/2160610. Epub 2017 Sep 10. Bas HY, Seckin G, Kalkan G, Takçı Z, Önder Y, Çıtıl R, et al. “Investigation of Behçet’s disease and recurrent aphthous stomatitis frequency: the highest prevalence in Turkey,” Balkan Medical Journal, 2016;33(4):390–395.
  6. Colgecen E, Ozyurt K, Ferahbas A. The prevalence of Behcet’s disease in a city in Central Anatolia in Turkey. International Journal of Dermatology. 2015;54(3):286– 289. Azizlerli G, Köse AA, Sarica R, Gül A, Tutkun IT, Kulaç M, et al. Prevalence of Behcet’s disease in Istanbul, Turkey. International Journal of De