Dergiler / Çağdaş Yerel Yönetimler / 2008 / Cilt: 17 - Sayı: 4

Türkiye'de Yerel Yönetimleri "Özerklik Meselesi" Üzerinden Yeniden Düşünmek

Rethinking Administrations in Turkey: 'The Issue of Autonomy'

Sayfa
5–44
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu nedenle, özerklik ve yerel özerklik kavramlarını tartışmakta ve burada tespit edilen çerçeveden yola çıka-rak Türkiye'de özerklik anlayışının algılanış biçimini değerlendirmekte, nihai olarak son dönemin yeniden yapılanma süreciyle ortaya çıkan ve farklı bir an-lam ve içeriğe bürünen 'özerk yerel yönetim' anlayışına eleştirel bir yaklaşım getirilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Türkiye'de yerel yönetimlere yasal - kurumsal bakımdan sağlanan mevcut özerklik durumunu, yerel yönetimi önceleyen 'yerel toplumun özerkliği' açısından değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma, Türkiye'de yerel yönetimlere yasal - kurumsal bakımdan sağlanan mevcut özerklik durumunu, yerel yönetimi önceleyen 'yerel toplumun özerkliği' açısından değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu nedenle, özerklik ve yerel özerklik kavramlarını tartışmakta ve burada tespit edilen çerçeveden yola çıka-rak Türkiye'de özerklik anlayışının algılanış biçimini değerlendirmekte, nihai olarak son dönemin yeniden yapılanma süreciyle ortaya çıkan ve farklı bir an-lam ve içeriğe bürünen 'özerk yerel yönetim' anlayışına eleştirel bir yaklaşım getirilmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türkiye · Turkey

Özet

Bu çalışma, Türkiye'de yerel yönetimlere yasal - kurumsal bakımdan sağlanan mevcut özerklik durumunu, yerel yönetimi önceleyen 'yerel toplumun özerkliği' açısından değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bu nedenle, özerklik ve yerel özerklik kavramlarını tartışmakta ve burada tespit edilen çerçeveden yola çıka-rak Türkiye'de özerklik anlayışının algılanış biçimini değerlendirmekte, nihai olarak son dönemin yeniden yapılanma süreciyle ortaya çıkan ve farklı bir an-lam ve içeriğe bürünen 'özerk yerel yönetim' anlayışına eleştirel bir yaklaşım getirilmektedir.

Abstract

This article aims to consider current legal -institutional autonomy granted to Turkish local administrations with respect to the "autonomy of local community" that necessarily precedes local administrations. To this end, the concepts of autonomy and local autonomy are discussed and the resulting theoretical framework is employed for evaluating the perception of autonomy in Turkey. Lastly, a critical approach is developed with respect to the recently formulated and significantly altered 'autonomous local government' understand-ing that has come to dominate the field.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAYARAMOĞLU, A. A. (2008). Türkiye'de Yerel Yönetimleri "Özerklik Meselesi" Üzerinden Yeniden Düşünmek. Çağdaş Yerel Yönetimler, Cilt: 17 - Sayı: 4, 5–44. https://ajindex.com/articles/175493

Kaynakça (23)

  1. Abadan, Yavuz (1965), “Siyasi Teori Açısından Türkiye’de Ademi Merkeziyet Problemi”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Cilt 20, Sayı 4. Ağaoğlu, Samet (1999),
  2. Kuvayı Milliye Ruhu, Kaynak Yayınları,
  3. İstanbul.
  4. Akın, Rıdvan (2001), TBMM Devleti (1920 – 1923): Birinci Meclis Döneminde Devlet Erkleri ve İdare, İletişim Yayınları,
  5. İstanbul.
  6. Alada, Adalet Bayramoğlu (2007), “On the ‘Local Institutions’ and ‘Coexistence’ in the Ottoman City”, International Symposium on Religion and the World Peace, 26-28 April, 2007, Faculty of Theology of Istanbul University, Turkey (baskıda). Alada, Adalet Bayramoğlu (2008), “Yerel Yönetim Anlayışındaki Değişim ve Türkiye Yansımaları”, Devlet ve Sermayenin Yeni Biçimleri, Ramazan Günlü (Ed.), Dipnot yayınları, Ankara. Ankara Belediyesi Başkanlık Uzmanları (1977),
  7. Toplumcu Belediye, Ankara.
  8. Arendt, Hanna (1996),
  9. Geçmişle Gelecek Arasında, Seçme Eserler Cilt 2, (Çev. Bahadır Sina Şener), İletişim Yayınları,
  10. İstanbul.
  11. Aslan, Şükrü (2004), 1Mayıs Mahallesi, İletişim Yayınları,
  12. İstanbul.
  13. Balta, Tahsin Bekir (1961), “Avrupa Birliği yönünden Türkiye’de Mahalli İdareler”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Cilt 16, Aralık, No. 4, s. 31-42.
  14. Bora, Tanıl (1994), “Avrupa Üzerinde Neofaşizm Hayaleti”, Birikim, Sayı 66. Barkan, Ömer Lütfü (1962), İktisat Tarihi (Ders Notları), Kitap II, İstanbul.
  15. Batuman, Bülent (2004), “Türkiye’de Kentsel Politikanın Ortaya Çıkışı ve Bir Toplumsal Aktör Olarak Kentleşme Uzmanları (1965 – 1977)”,
  16. Praksis, Sayı 12, s. 163 – 191. Candan, Ayfer Bartu-Kırlı, Biray Kolluoğlu (2007), “Kentsel Dönüşüme Nasıl Karşı Durulabilir?”, İstanbul Dergisi, Sayı 60, s. 68-71.
  17. Clark, Gordon L. (1984), “ A Theory of Local Autonomy”, Annals of the Association of American Geographers, Vol. 74, No. 2, s. 195-208.
  18. Costariadis, Cornelius (1993),
  19. Dünyaya, İnsana ve Topluma Dair, (Çev. Hülya Tufan), İletişim Yayınları,
  20. İstanbul.
  21. Costariadis, Cornelius (1998a), “Özelleştirilmiş Birey”, (Çev. Ahmet İnsel), Birikim, Sayı 108 Costariadis, Cornelius (1998b), “Öznenin Bugünkü Durumu”, (Çev. Ertuğrul Başer), Birikim, Nisan Sayı 108. Crozat, Charles (1944), Amme Hukuku Dersleri, (Çev. Recai G. Okandan), İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayını, Cilt 2, Kesim 1, İstanbul.
  22. Çadırcı, Musa (1993), “Osmanlı Döneminde Yerel Meclisler”, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, Cilt 2, Sayı 5, Eylül, s. 3-12.
  23. Çavdar, Tevfik (1983), “İdare-i Vilayet Kanunu ve Genel Meclis Üyelerinin Mesleklerine İlişkin Nitelikler