Dergiler / Journal of Humanities and Tourism Research / 2020 / Cilt: 10 - Sayı: 4

Şirketlerin Sahiplik Yapısı ile Sermaye Yapısı Arasındaki İlişki: BIST İmalat Sektörü Üzerine Bir Uygulama*

Sayfa
995–1009
Yayın Tarihi
2020-12-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Literatürde konu halen tartışılmakta olup yapılan çalışmalardan elde edilen bulgular birbirleriyle çelişen sonuçlar ortaya koymaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı Türkiye’de şirketlerin sermaye yapısı (kaldıraç) ile sahiplik yapısı (sahiplik yoğunluğu) arasında bir ilişki olup olmadığını incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Literatürde konu halen tartışılmakta olup yapılan çalışmalardan elde edilen bulgular birbirleriyle çelişen sonuçlar ortaya koymaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bulgu, kontrol eden pay sahibinin payı arttıkça riskten kaçınmaya eğilimli olduğunu söyleyen hipotezi de desteklemektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2017 Verileri
⚙️Değişkenler:Sahiplik Yapısı · Sermaye Yapısı · Sahiplik Yoğunlaşması

Özet

Bu çalışmanın amacı Türkiye’de şirketlerin sermaye yapısı (kaldıraç) ile sahiplik yapısı (sahiplik yoğunluğu) arasında bir ilişki olup olmadığını incelemektir. Literatürde konu halen tartışılmakta olup yapılan çalışmalardan elde edilen bulgular birbirleriyle çelişen sonuçlar ortaya koymaktadır. Bu nedenle çalışmamızdan elde edilen bulgular literatürdeki tartışmaya önemli katkılar sağlamaktadır. Çalışmada BIST İmalat Sektörüne dâhil 77 şirketin 2017 yılı finansal verileri kullanılmıştır. Analizde bağımlı değişken olarak sermaye yapısı (kaldıraç), bağımsız değişken olarak ise sahiplik yapısı, büyüme fırsatları, firma büyüklüğü, varlıkların yapısı ve karlılık kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda, şirketlerin sahiplik yapısı ile sermaye yapısı arasında anlamlı ve negatif yönlü bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Buna göre kontrol eden hissedarın pay oranı arttıkça şirketlerin borçlanma oranı düşmektedir. Bu bulgu, kontrol eden pay sahibinin payı arttıkça riskten kaçınmaya eğilimli olduğunu söyleyen hipotezi de desteklemektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TAŞBAŞ, H., BELEN, M. (2020). Şirketlerin Sahiplik Yapısı ile Sermaye Yapısı Arasındaki İlişki: BIST İmalat Sektörü Üzerine Bir Uygulama*. Journal of Humanities and Tourism Research, Cilt: 10 - Sayı: 4, 995–1009. https://ajindex.com/articles/172410

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Agrawal, A. ve Mandelker, G. N. (1987). Managerial Incentives and Corporate Investment and Financing Decisions. The Journal of Finance, 42(4), 823–837. https://doi.org/10.1111/j.1540-6261.1987.tb03914.x
  2. Alves, P. F. P. ve Ferreira, M. A. (2011). Capital structure and law around the world. Journal of Multinational Financial Management, 21(3), 119–150. https://doi.org/10.1016/j.mulfin.2011.02.001
  3. Anderson, R. C., Mansi, S. A. ve Reeb, D. M. (2003). Founding family ownership and the agency cost of debt. Journal of Financial Economics, 68(2), 263–285. https://doi.org/10.1016/S0304-405X(03)00067-9
  4. Antoniou, A., Guney, Y. ve Paudyal, K. (2008). The Determinants of Capital Structure: Capital Market-Oriented versus Bank-Oriented Institutions. Journal of Financial and Quantitative Analysis, 43(01), 59. https://doi.org/10.1017/S0022109000002751
  5. Bayrakdaroğlu, A. (2010). Mülkiyet Yapısı ve Finansal Performans: İmkb Örneği. Ekonomi Bilimleri Dergisi, 2(2), 11–20.
  6. Berger, P. G., Eli, O. ve Yermack, D. L. (1995). Management Entrenchment and Capital Structure Decisions. The Journal of Finance.