KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Adli Tıp Bülteni / 2000 / Cilt: 5 - Sayı: 2

Çocuk suçluluğuna eğitmenlerin yaklaşımı: Bir anket çalışması

Hamit HANCI
Murat B. ALKANAT
E. Özgür AKTAŞ
Beydağ Z. TIRAŞ
Hayati ÇİFTÇİ
Bengü ÖZKEN
Sayfa
134–137
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Eğitmenlerin çocuk suçluluğu alanında yeterli bilgi sahibi olmadıkları, gerek eğitimleri gerekse meslek içi seminerler ile bilgilendirmelerinin uygun olacağı kanaatine varılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1997 yılı içinde Çocuk Platformu Çocuk Suçluluğu Grubu'nun İzmir ilindeki ilk ve orta dereceli okullarda eğitmen olarak çalışanlarla yaptıkları toplantılar sırasında çocuk suçluluğu hakkındaki görüşlerini öğrenmek amacıyla hazırlanan 11 sorudan oluşan anket formları verilerek yanıtlamaları istenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ankete katılan toplam 241 eğitmenin 88'i (%36.5) çeşitli branş eğitmeni, 113'ü (%46.9) sınıf eğitmeni, 25'i (%10.4) rehberlik eğitmeni 15'i (%6.2) diğer alanlarda çalışan veya çalıştığı yeri anket formunda belirtmeyen eğitmenlerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Eğitmenlerin çocuk suçluluğu alanında yeterli bilgi sahibi olmadıkları, gerek eğitimleri gerekse meslek içi seminerler ile bilgilendirmelerinin uygun olacağı kanaatine varılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çocuk suçluluğu · Anketler · Bilgi

Özet

1997 yılı içinde Çocuk Platformu Çocuk Suçluluğu Grubu'nun İzmir ilindeki ilk ve orta dereceli okullarda eğitmen olarak çalışanlarla yaptıkları toplantılar sırasında çocuk suçluluğu hakkındaki görüşlerini öğrenmek amacıyla hazırlanan 11 sorudan oluşan anket formları verilerek yanıtlamaları istenmiştir. Ankete katılan toplam 241 eğitmenin 88'i (%36.5) çeşitli branş eğitmeni, 113'ü (%46.9) sınıf eğitmeni, 25'i (%10.4) rehberlik eğitmeni 15'i (%6.2) diğer alanlarda çalışan veya çalıştığı yeri anket formunda belirtmeyen eğitmenlerdir. Ankete katılan gruptan 61 (%25.3) kişi çocuk tanımının 15 yaşına kadar kabulünü, 174'ü (%72.2) suç işleyen çocuğun ileride ele suç işleme eğiliminde olmayacağı yanıtını vererek suça iten nedenlerin başında parçalanmış veya dağılmış aile yapısı, eğitim yetersizliği ve kötü arkadaş çevresinin geldiğini belirtmişlerdir. Eğitmenlerin çocuk suçluluğu alanında yeterli bilgi sahibi olmadıkları, gerek eğitimleri gerekse meslek içi seminerler ile bilgilendirmelerinin uygun olacağı kanaatine varılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HANCI, H., ALKANAT, M. B., AKTAŞ, E. Ö., TIRAŞ, B. Z., ÇİFTÇİ, H., ÖZKEN, B. (2000). Çocuk suçluluğuna eğitmenlerin yaklaşımı: Bir anket çalışması. Adli Tıp Bülteni, Cilt: 5 - Sayı: 2, 134–137. https://ajindex.com/articles/167623

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. Hancı İH. Çocuk Suçluluğu, Adli Psikiatri içinde, İntertıp, 1997, İzmir. 2.Dönmezer S., Kriminoloji, Filiz Kitabevi, İstanbul, 1984. 3.Glueck S, Glueck ET. Unraveling Juveniie Deliquency. Harvard University Press.'Cambrklge, Mass, 1950. 4.Hancı İH. Çocuk Suçluluğu: Aile ve Eğitimin Etkisi. 7. Ulusal Adli Tıp Günleri, 1-5 Kasım 1993,
  2. Antalya, Poster Sunuları Kiitabı 1993:199-208. 5.Özsever A. Türkiye'de Çocuk Suçluluğu. Adalet Dergisi 1979; 3-4:243-280. 6.Yavuzer H, Çocuk ve Suç. 5. Basım. İstanbul, Remzi Kitabevi, 1990. 7.Yücel MT. Kriminoloji. "Suç ve Ceza". Adalet Teşkilatı Güçlendirme Vakfı, Ankara, 1981. 8.Tuncer O. Çocuk Suçluluğu. Bio-Psiko-Sosyal Açıdan Ergenlik. Ayın Kitabı, Ege Üniversitesi Matbaası, İzmir. 9.Bilge Y, Hancı İH, Kendi Ö, Tıraş ZB. Mala Yönelik Suçlar Açısından Çocuk Suçluluğu. Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Psikoloji Seminer Dergisi (Baskıda). 10.Çoltu A, Hancı İH, Ege B, Demirçin S: 1988-1992 Yılları Arasında Bursa'da Farik-i Mümeyyizlik Muayenesine Gönderilenlerin Demografik Özellikleri. 7. Ulusal Adli Tıp Günleri 1-5 Kasım 1993,
  3. Antalya, Poster Sunuları Kitabı 1993:51-58. 11.Ege B, Hancı İH, Ertürk S. İzmir İli Çocuk Suçlan Haritası. 1992 Çocuk ve Ergen Psikiatrisi Günleri Serbest Bildiriler Kitabı 1992:316-322. 12.Hancı İH, Akçiçek E, Aktaş EÖ, Batuk G, Coşkunol H. Erol A. Çocuk Suçluluğuna Ekolojik Bir Yaklaşım, Çocukları Oturdukları Şehir Bölgeleri. Eğitim Dergisi, Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayını 1996:185-190. 13.Hancı İH, Aktaş EÖ, Akçiçek E. İç Göçlerin Çocuk Suçluluğuna Etkisi. Eğitim Delgisi, Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayım 1996:173-183. 14.Hancı İH, Ege B. İzmir'de Suç İşleyen Çocukların Demografik Özellikleri. Adii Tıp Dergisi 1993 9(1-4):3-9. 15.Hancı İH, Ege B. İzmir Islahevindeki Hükümlü Çocukların Demografik Özellikleri. 7. Ulusal Adli Tıp Günleri, 1-5 Kasım 1993,
  4. Antalya, Poster Sunulan Kitabı 1993:333-342. 16.Johnson V, Pandina RJ. Effects of the Family Envirnment on Adolescent Substance Use Deliquency and Copry Styles. Am J Drug Alcohol Abuse 1991;î7(l):71-88. 17.Levent Ş. Çocuk Suçluluğu ve Islahevi. İzmir Barosu Dergisi 1992;3: 81-84. 18.Lewis DO. in Comperensive Textbook of Psychiatry. Wiiliams and Wilkins, Baltimore,1990:1754-1760. 19.Akıllıoğlu T. Çocuk Haklarına Dair Sözleşme: Yorum. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilimler Fakültesi İnsan Haklan Merkezi Yayınları, No: 13, Andlaşmalar Dizisi, No:l, 1995, Ankara. 20.Rutter M. Taylor E, Hersov L. Child and Adolescent Psychiatry Modern