Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Toplam 128 kadın (ortalama yaş 37.8) katıldı.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Üreme çağındaki Türk kadınları arasında taşıyıcı annelik ve dış gebelik konusundaki farkındalık ve kabullenmeyi değerlendirmek ve demografik faktörlerle ilişkilerini incelemek. Gereç ve Yöntemler: Bu kesitsel çalışmaya, iki şehir hastanesinin kadın doğum polikliniklerine rutin randevularına gelen 18-50 yaş arası 128 kadın dahil edildi. Katılımcılar, taşıyıcı annelik ve ektogenez (yapay rahim) konusundaki farkındalık ve tutumları 5 puanlık Likert ölçeği kullanılarak değerlendirilen, geçerliliği kanıtlanmış, kendi kendilerine uygulanan bir anketi doldurdular. Bileşik tutum indeksleri ana çıktıları oluşturdu ve sosyodemografik değişkenlerle ilişkiler parametrik olmayan testler kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Toplam 128 kadın (ortalama yaş 37.8) katıldı. Taşıyıcı anneliğe ilişkin farkındalık yüksekken, ektogenez farkındalığı daha düşüktü. Taşıyıcı Annelik Tutum Endeksi (SAI) puanı ortalama 2.97 olup orta derecede olumlu görüşleri gösterirken, Ektogenez Tutum Endeksi (EAI) puanı ise daha temkinli tutumları yansıtan 2.25 idi. Her iki endeks de kabul edilebilir iç tutarlılık gösterdi. Teknolojiler tıbbi çözümler olarak çerçevelendiğinde destek daha yüksekti (taşıyıcı annelik için %39.8, risk altındaki vakalarda ektogenez için %21.9) ancak elektif kullanım için daha düşüktü (taşıyıcı annelik için %21.9, ektogenez için %3.1). Yüksek eğitim, taşıyıcı anneliğe yönelik daha az olumlu tutumlarla önemli ölçüde ilişkiliydi (p=0,003); ancak yaş, medeni durum veya ektogenez tutumlarıyla önemli bir ilişki bulunamamıştır. Sonuç: Taşıyıcı annelik terapötik bağlamlarda orta düzeyde kabul görürken, ektogenez daha fazla temkinle karşılanmaktadır. Eğitim düzeyi tutumları etkileyebilir. Bu bulgular, kadınların yeni üreme teknolojilerini nasıl algıladıklarının daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunur ve kültürel açıdan hassas politika geliştirme süreçlerine ışık tutabilir. Bu çalışma, hedefli halk eğitimi ve etik tartışmaların gerekliliğini vurgulamaktadır.
Abstract
Objective: To assess awareness and acceptance of surrogacy and ectogenesis among Turkish women of reproductive age, and to examine associations with demographic factors. Material and Methods: This cross-sectional study included 128 women aged 18–50 who attended routine appointments at obstetrics and gynecology outpatient clinics in two urban hospitals. Participants completed a validated, self-administered questionnaire assessing awareness and attitudes toward surrogacy and ectogenesis (artificial womb), using a 5-point Likert scale. Composite attitude indices served as the main outcomes, and associations with sociodemographic variables were analyzed using non-parametric tests. Results: A total of 128 women (mean age 37.8 years) participated. Awareness of surrogacy was high, while awareness of ectogenesis was lower. The mean Surrogacy Attitude Index score was 2.97, indicating moderately positive views, whereas the Ectogenesis Attitude Index score was 2.25, reflecting more cautious attitudes. Both indices demonstrated acceptable internal consistency. Support was higher when technologies were framed as medical solutions (39.8% for surrogacy, 21.9% for ectogenesis in at-risk cases) but lower for elective use (21.9% for surrogacy, 3.1% for ectogenesis). Higher education was significantly associated with less favorable attitudes toward surrogacy (p=0.003), while no significant associations were found with age, marital status, or ectogenesis attitudes. Conclusion: Surrogacy is moderately accepted in therapeutic contexts, while ectogenesis is met with greater caution. Education level may influence attitudes. These findings contribute to a deeper understanding of how women perceive new reproductive technologies and can inform the development of culturally sensitive policies. This study highlights the need for targeted public education and ethical discussion.